Schermutselingen blazen wat leven in al besliste Tour

BAGNÈRES-DE-LUCHON - De laatste meters van een wielrenner op zijn fiets moeten merkwaardige meters zijn. De rit zit er op. Alleen de afstand tussen eindstreep en ploegbus moet nog worden overbrugd.


Zo peddelt Laurens ten Dam dinsdag door de straten van Bagnères-de-Luchon. Toeschouwers roepen zijn naam, de drinkfles gaat naar de kleinste. Met zijn gedachten is hij ongetwijfeld elders, over wat de dag hem heeft gebracht en wat het hem heeft opgeleverd. Het is als fietsen in een vacuüm.


Er zijn op dat moment nog veel vragen. Waar zat Bauke Mollema, zijn ploeggenoot? Hoe ver zat Leopold König, een concurrent in het klassement, voor hem? Hoeveel tijd heeft Tejay van Garderen wel niet verloren?


De zestiende etappe, de eerste in de Pyreneeën, valt zwaarder uit dan vooraf gedacht. Althans, dat zegt klassementsleider Vincenzo Nibali. Hij dacht dat iedereen zijn kruit droog zou houden voor wat nog volgt in de tweede bergketen van de Tour. 'Maar het is toch weer geëxplodeerd.'


Veel ploegen gokten op een vroege ontsnapping, maar pas op kilometer 75 krijgt die gestalte met een gezelschap van 21 renners. Belkin, de ploeg van Mollema en Ten Dam, mist de slag en dat is een dure misrekening. Het plan een gooi te doen naar de eerste plaats in het ploegenklassement kan in de prullenmand.


Nibali komt door dat tumult in de eerste fase hulp tekort wanneer het klassement in het geding komt aan de voet van de Port de Balès, het laatste en zwaarste loodje van de dag. Alejandro Valverde, de nummer twee, zet de concurrentie meteen onder druk. De schade is vooral van bijkomende aard. Nibali is deze Tour zo sterk, blijkt nu ook in de Pyreneeën, dat hij het in de finale best alleen kan.


De rest van de top-10 gaat wel op de schop in beklimming en afdaling. Van Garderen, die 's morgens voor de start nog begerig keek naar het erepodium, is het grootste slachtoffer. Tussen hem en de laagste trede gaapt nu een kloof van vierenhalve minuut.


In de schaduw van Nibali woedt de strijd om de Franse hegemonie. Romain Bardet moet zijn derde plaats en witte trui als beste jongere afstaan aan zijn landgenoot Thibaut Pinot. Het verschil tussen hen is alleszins te overbruggen, zeker met wat nog komen gaat. Ook Jean-Christophe Peraud, de oudere ploeggenoot van Bardet, dingt nog naar een huldiging zondag met Nibali en vermoedelijk Valverde.


Het zijn schermutselingen die nog wat leven blazen in een zo goed als besliste Tour. Bij de volgende editie zullen ze alleen in de verschillende naties worden herinnerd. Dat geldt dus ook voor Nederland, waar het kopmanschap bij Belkin een onverwachte wending heeft gekregen.


Op het moment dat Ten Dam door Bagnères-de-Luchon peddelt, weet hij dat de lasten en de lusten steeds meer bij hem komen te liggen. Tot nu toe was hij de runner-up in het ploegverband, maar hij is nu de best geklasseerde renner: Ten Dam stijgt van 9 naar 8, Mollema daalt van 7 naar 10.


Het zijn beursberichten in de marge, maar wel de cijfermatige consequenties van het doel dat de ploegleiding zich bij het ingaan van de laatste week heeft gesteld. Een dubbele bezetting in de top-10 wordt een lastige exercitie. Op de Port de Balès moet Mollema 4 kilometer voor de top lossen en verliest kostbare tijd. Het wordt interessant om te zien hoe de aangewezen kopman zich hieruit redt. Zo vaak ging het niet mis in zijn loopbaan.


Voordat hij aan de laatste meters begint, zegt Ten Dam dat hij de dag voor zijn gevoel minder goed doorstond dan het tweeluik in de Alpen. Het resultaat zal hem bevallen. Plaats gestegen en de best geklasseerde van de ploeg. Dat is ook wel een keertje leuk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden