Schermen

WiBra


et drie breedbeeldtv's, vier iPhones, twee iPads en een iPad mini is er bij mij thuis geen enkele noodzaak meer om elkaar aan te kijken of live te spreken. Zo kan het gebeuren dat ik tijdens het tv-kijken beneden een bericht krijg van mijn bijna-15-jarige zoon die op zijn zolderkamer achter de Mac de Spaanse inquisitie zit uit te hangen en vindt dat de tweets van zijn 13-jarige zusje niet door de beugel kunnen.


Niet dat ze elkaar voortdurend verlinken, ze kunnen ook pret hebben samen, als ze foto's maken van hun met open mond voor de tv slapende vader, die ze ter verhoging van de lulligheid nog een leeg wijnglas of een pijpje pils in de hand leggen. Kiekjes die ze dan instellen als beginscherm op zijn iPhone. Verrassing!


In het woud aan schermen is er gek genoeg maar eentje heilig: het eerste scherm, de breedbeeld in de huiskamer. Lange tijd gold bij ons het recht van de fanatiekste: wie het graagst wilde, veroverde de afstandsbediening. Wat er in resulteerde dat de hele winter lang op zondag (Studio Sport), maandag (Voetbal International en Leven als een Prof) en dinsdag (Champions League) de tv bezet was door vader en zoon, die pal voor de buis wortel schoten in respectievelijk luie stoel en lelijke zitzak. Op woensdag was er vaak ook Champions League trouwens, en deze zomer met de Confederations Cup en de Tour de France is het eigenlijk elke avond mannenavond.


Het droeve gevolg is dat dochter en ik onze lievelingsprogramma's Heel Holland Bakt en Droomhuis Gezocht steeds vaker op de slaapkamerbreedbeeld kijken, of gemiste uitzendingen van Hotter Than My Daughter op de iPad. Eigenlijk kijken we alleen films met z'n vieren. En The Bridge, waarbij we pas na vele gruwelmoorden en martelscènes beseften dat hij niet voor niks geschikt is bevonden voor 16 jaar en ouder.


Ondertussen lijken man en zoon steeds meer favoriete programma's te krijgen:


Jokertje's Jawoord, alles met wegpiraten, alles met Gordon Ramsey of Kas Stuyf, alles van Menno Buch, alles met Rob Geus en alles met Alberto Stegeman. Toen Rob Geus en Alberto Stegeman samen een zomerprogramma bleken te hebben dat Red Mijn Vakantie heet, vond ik het mooi geweest. Ik zei: 'Mannen, het gaat zo niet langer. Jullie stompen af. Kijk minder en kijk wat zinnigs. En wij eisen de breedbeeld op.'


Het bleef even stil. Toen kwam er vurig weerwoord. Dat Hotter Than my Daughter heus niet geleerder is dan Jokertje's Jawoord, en dat Menno Buch en Rob Geus zinvolle documentaires maken, als je het maar wíl zien.


Overmorgen vertrekken we op vakantie, met als enige scherm een zonnescherm. Ik ga zelf mijn vakantie redden. Dag Rob, toedeloe Alberto.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden