Schandknaap

Nooit een saai moment op het Iberisch schiereiland. Zo kreeg ik in het dorpscafé pardoes klappen van een psychotische mulattin, haar Portugese vader was pooier in Mozambique of Angola geweest en haar moeder, ach laat ook maar. En toen gaf iedereen mij de schuld, terwijl zij begon. Fascinerend, die weerzin die ik spontaan oproep bij sommige vrouwmensen, terwijl ik hartstikke nobel ben en ook nog eens heel lekker kan koken.


Weer een caféverbod, en dat nog wel van dikke Marco, een goedzak van de verkeerde kant. 'Broem broem zoem zoem', roept hij de hele dag, hij is een autist met adhd en heeft een Engels varkentje als vriendin. Dat is wat prettiger voor zijn ouders, want nu lijkt het alsof hij heteroseksueel is. Eerder kreeg ik al eens een caféverbod bij De Pieter en bij het Cinema-café, beide in Maastricht. In de Pieter werkte een vetklomp, Jerome of net zo'n typisch stomme katholieke kappersnaam. Hij kon mijn Amsterdamse accent niet uitstaan terwijl ik nota bene uit Gelderland kom. De Indische eigenaar van het Cinema-café heeft toen nog mijn peperdure hawaïhemd aan flarden gescheurd, ik had hem enkel iets over zijn dochter gevraagd, al dan niet met betrekking tot seks, en misschien had ik iets teveel Blue Diamonds-grappen gemaakt. Pero bueno.


Ik sta dus buiten, met een opengekrabd gezicht en moest terugdenken aan die keer in Benidorm, toen ik rond een uur of zes 's morgens bij zat te komen voor een bordeel. Er komt een man naar buiten gewankeld, hij valt vol op zijn bakkes. Zijn broek is van zijn billen gegleden. Aardig als ik ben, zet ik hem op een bankje en fatsoeneer hem zo goed en kwaad als dat gaat. Hij komt uit Antwerpen en heeft een Belgisch restaurant in Benidorm, zoveel begrijp ik althans. 'Godmiljaar', roept de man, 'waar is mijn horloge godmiljaar!' Ik wijs naar het bordeel dat hij zojuist verliet en waag te voorspellen dat de kans gering is dat hij zijn klokje terugkrijgt.


Plotseling stopt er met gierende remmen een Porsche. Er komt een Vlaamse vrouw uit gekrabbeld, zo mogelijk nog hoekiger dan een Bulgaarse atlete. 'Patriek, godmiljaar, waar is uw horloge!' Hij wijst naar mij en piept: 'Die schandknaap hier wil mij beroven, die vieze Ollander.' Begint dat wijf te gillen en mij te slaan en te krabben, ik moest vluchten, het bloed droop van mijn gezicht. Aan haaibaaien en menslievendheid gaat de wereld ten onder.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden