Schande van New York wordt steeds schandaliger

De oude man droeg een hippe bril en een duur jasje. In een Scandinavische taal praatte hij zachtjes met zijn vrouw. Gespannen om zich heen kijkend ging hij plotseling zitten op de koude tegels in de douanehal van JFK Airport in New York. Bewoog de rij, dan kwam hij moeizaam overeind, om verderop weer te gaan zitten. Geen van de rondhangende regelaars in uniform keek naar hem om.


Landen op deze drukke luchthaven is nooit een pretje geweest. Maar de schande van New York wordt steeds schandaliger.


Het oude stel had een vlucht van minimaal zeven uur achter de rug. Ze waren blij om in New York te zijn; zo veel kon ik opmaken uit hun gesprek, achter ze aan wandelend naar de enorme hal. Maar het eerste dat ze bij aankomst zagen, was een onbeweeglijke mensenzee, gedwee wachtend met een paspoort in de hand.


Amerikanen en greencard-houders moesten rechtsaf, bezoekers links - ieder zijn eigen, eindeloos voortkronkelende rij. Welgeteld één televisie vertoonde American Football, uitgerekend die ene sport waar geen buitenlandse bezoeker iets om geeft. De Scandinaviërs - en ik - wachtten die najaarsdag ruim twee uur, omringd door uitgeputte, mopperende, niet altijd naar frisse limoenen ruikende reizigers.


Het vreemde is dat de professionele houding van de douaniers de afgelopen jaren is verbeterd, terwijl de wachtrijen voor arriverende reizigers epische proporties hebben aangenomen. Het fenomeen 'klantenservice' lijkt op JFK te zijn ontdekt, maar zonder dat er voldoende agenten zijn om die service te bieden. Het resulaat blijft doffe ellende. Vroeger werd je aan de balie als onwelkom vuil behandeld na een korte wachttijd. Nu ben je hartelijk welkom, nadat je nauwelijks meer kunt staan van het wachten.


Vragen aan het ministerie van Binnenlandse Veiligheid leveren niets op. 'We doen ons best' - van die inhoudsloze boodschap schijnt geen overheidsapparaat ooit te kunnen afwijken.


De douanier die mijn vingerafdukken afnam was behulpzamer. Hij begreep mijn woede over de rijen, over de bejaarden in kleermakerszit. Ze worden tegenwoordig serieus getraind, vertelde hij. Wie als 'customs agent' wil werken, moet bewijzen dat hij klantvriendelijk en professioneel zal blijven - ook als er een schreeuwende Duitser of huilende Chinees voor hem verschijnt. Het oude 'Welcome to America'-gevoel, daar zijn we op uit, meldde de douanier.


Het probleem is simpel, beaamde hij: te weinig douaniers. Dat is wonderlijk, zeiden we elkaar na, aangezien de staat New York kampt met een werkloosheid van bijna 9 procent. Leid wat thuiszitters op en zet ze om zes uur 's avonds achter het loket, want dan landen de meeste Europese vluchten. Maar goed, niemand heeft ooit beweerd dat de Amerikaanse - of de Nederlandse - overheid de regels van de logica zou volgen.


Zo lang de ellende op JFK voortduurt, kan de bezoeker het beste de assertiviteit van mijn vader in zijn hoofd houden. Ook hij trof onlangs een ontmoedigende mensenmassa aan, na zijn vlucht uit Amsterdam. Met zijn wandelstok in de hand begaf hij zich naar een dame in uniform. Excuse me, ik kan onmogelijk uren wachten, meldde hij beslist, en naar waarheid. Tien minuten later was hij de grens over.


Reizigers wachten voor de douane op vliegveld JFK in New York.


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden