Schaatspak

De Amerikaanse schaatssters Heather Richardson en Brittany Bowe waren gisteren de favorieten voor de 1.000 meter bij de vrouwen. Ze eindigden als zevende en achtste. Woensdag was hun landgenoot Shani Davis, die de 1.000 meter bij de mannen niet kon verliezen, achtste geworden.


Dat is, begrijp ik, de schuld van het pak van de Amerikanen. Dat werd aangekondigd als het snelste pak ter wereld, maar dat blijkt een beetje tegen te vallen.


In november kwam het nieuws naar buiten dat het pak werd ontwikkeld door vliegtuigfabrikant Lockheed Martin. Toen had je al kunnen weten dat we geen last zouden hebben van de Amerikanen, in Sotsji. Lockheed Martin is immers ook de ontwikkelaar van de vliegende rammelkast JSF, de straaljager die ons door de Amerikanen is opgedrongen als het beste toestel ter wereld.


Een schaatspak is natuurlijk geen straaljager, maar er komt wel minstens zoveel techniek bij kijken, zo niet meer. Dat is door Lockheed Martin zwaar onderschat. Ze hadden daar bedacht dat een gat op de rug van het pak zou zorgen voor de afvoer van overtollige lichaamswarmte, waarna de schaatsers lekker gekoeld naar de zege zouden racen.


Donderdag meldde verslaggever Frank Snoeks bij aanvang van de 1.000 meter dat 'het gat was gedicht'. Toen wist je: er is sprake van totale paniek in de Amerikaanse ploeg. Als je een wetenschappelijk onderzocht en doorgerekend gat zomaar dichtnaait, ben je flink het noorden kwijt.


Lockheed Martin (116 duizend werknemers, omzet 47 miljard dollar) verloor de titanenstrijd om het snelste schaatspak van Bert van der Tuuk van Sportconfex uit Assen (10 werknemers in Nederland en een naaiatelier in Polen). Bert zei meteen dat het gat op de rug zou werken als een parachute.


Nu het gat zonder resultaat is gedicht, zal de twijfel in de Amerikaanse ploeg alleen maar toenemen. Als het niet aan het gat ligt, waaraan dan wel? Aan de ruwheid van de gebruikte stoffen? Is het gravitatiegebruik bij de strek-snelheid fout gecalculeerd? Waren de computers tijdens de windtunneltesten gehackt en de resultaten gemanipuleerd?


Het heeft er alle schijn van dat er iets vreselijk mis is gegaan in de briefing van de ingenieurs van Lockheed Martin. De zevende plek van Richardson was de beste prestatie ooit in een duikpak voor de arctische wateren. Van der Tuuk werkt samen met schaatsers aan de VU en de TU's van Twente en Delft. Die achtergrond missen de Lockheedjongens en dat merk je.


Je moet niet verbaasd opkijken als Shani Davis zaterdag in een maillot en een wollen trui en met zo'n gebreid Ard Schenk-mutsje op meedoet aan de 1.500 meter. De sporter die twijfelt aan zijn materiaal gaat onherroepelijk richting afgrond. Het materiaal is het enige dat hem zekerheid verschaft. Als die ook daar ontbreekt, is het einde verhaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden