Schaatsers verdienen zorgvuldiger keuze WK-arena

Omdat de WK schaatsen zelden een zo feeëriek decor kenden en de besten ook nog wonnen, verzekerde Boedapest 2001 zich van een warme plek in het hart van de schaatsfans....

Van onze verslaggever Wybren de Boer

Dankzij de scheidsrechters Louw Hekkema en Jan Marmstal kwam ook de WK allround in Boedapest op z'n pootjes terecht. Nadat de 500 meter zaterdag in het water was geëindigd, besloten beide arbiters het vervolg van het toernooi in ochtend- en avondsessies te verdelen.

De organisatorische ingrepen oogden vanzelfsprekend, maar waren het gezien de reputatie van de internationale schaatsunie allerminst. In het recente verleden weigerden de officials programmawijzigingen onder het mom dat het slotbanket geen vertraging mocht oplopen. Mede daardoor veranderden de door zon, sneeuw en wind geteisterde WK's van 1988 (Alma Ata), 1994 (Göteborg) en 1995 (Baselga) in tombola's waar de klassementen op bizarre wijze geschud werden.

In Boedapest bleken vips voor het eerst in het 109-jarige bestaan van de ISU ondergeschikt aan sporters, waarmee eens te meer werd bewezen dat ook schaatsofficials nooit te oud zijn om te leren. Wijsheid is echter iets anders. Schaatsers op voorhand als waardevolle ambassadeurs van hun sport behandelen, lijkt voor de ISU nog steeds iets te veel gevraagd.

Nu twee van de drie internationale toernooien (EK Baselga en WK Boedapest) die deze winter buiten zijn gehouden ternauwernood aan het stempel farce zijn ontkomen, dient de ISU het toewijzingsbeleid voor kampioenschappen onder de loep te nemen. Of tenminste de criteria waarop een toernooi aan een buitenbaan wordt toegekend te herzien. Inzell is één van de weinige banen waar dankzij ijsmeester Ernst Eidloth al twee decennia wordt bewezen dat ook onder de blote hemel topsport kan worden bedreven.

Eidloth redde, in samenspraak met beide scheidsrechters, ook Boedapest van een sportieve dood. Op verzoek van de goedwillende, maar onwetende Hongaren meldde de Duitse ijsmeester zich vorige week om de vijver van Boedapest in een glimmend ovaal te veranderen. Het geeft niettemin te denken dat Eidloth de accommodatie waarin hij zijn kunsten mocht vertonen armzalig noemde. Een internationale bond die zichzelf serieus neemt kiest betere podia voor zijn topevenementen.

Boedapest kreeg de WK op dubieuze gronden toegewezen. Sinds enkele jaren doet de Hongaar György Sallac namens de ISU ontwikkelingswerk in Oost-Europa, een taak waar tal van zijn voorgangers wanhopig van werden. Bij wijze van stimulans mocht Sallac, directeur van de Hongaarse schaatsbond, voor het eerst sinds 1909 de WK in zijn land organiseren. Op het oog een mooi gebaar, maar bepaald geen fraaie geste naar topsporters die tien maanden per jaar trainen voor dat ene weekeinde.

Het risico dat de ISU nam, werd afgestraft toen in Boedapest het voorjaar vroeger inviel dat verwacht. De consequentie was dat schaatsers afwisselend in de middag, de vroege ochtend en de late avond het ijs op werden gejaagd. Zo werd ook het karakter van de klassieke vierkamp aangetast. Na vijf opeenvolgende lentedagen (15 graden) was het raadzamer geweest beide dagen in de namiddag het startschot te lossen.

De bovenstaande discussie bestond vijftien jaar geleden niet. Officials verschuilen zich graag achter het argument dat tot voor kort altijd buiten werd geschaatst en dat ook in die dagen de sterkste won. Die overdreven hang naar nostalgie ten spijt kunnen de grijze heren van de ISU de evolutie van de schaatssport in de laatste vijftien jaar - hallen, commercie, klapschaats, strips - niet ontkennen. Die sportieve vooruitgang dwingt de officials een even progressief beleid te volgen.

Inmiddels zijn wereldwijd zeven prestigieuze indoor-banen verrezen: in Heerenveen, Calgary, Berlijn, Hamar, Milwaukee, Seoul en Nagano. En nummer acht, in het Duitse Erfurt, gaat volgend seizoen open. Een internationaal kleine sport zou zich gelukkig moet prijzen met - en tijdens WK's optimaal moeten profiteren van - een zo riant aanbod van exclusieve theaters. In die stadions wordt het gezicht van de schaatssport het minst verhuld door de sluier van folklore.

Banen als Boedapest lenen zich uitsluitend voor ontwikkelingswerk. In het kader van de gewenste internationalisering had de ISU de Hongaren beter kunnen trakteren op een World Cup-wedstrijd. Ook dan kan de zon als spelbreker optreden, maar aangezien een wereldbekerwedstrijd deel uitmaakt van een circuit van zes weekeinden is het mogelijke gevaar van competitievervalsing in dat geval kleiner.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden