Schaakspel

Wonderlijk, die extremen in dezelfde rubriek, in twee dagen tijd. Nieuwsuur, doorgaans het zinnigste en meest relevante nieuwsprogramma op tv, vertoonde vrijdagavond een opmerkelijk bedrijfsongeval. In de uitzending ging de Iraanse politiek analist Seyyed Mohammad Marandi vanuit Teheran in discussie met de Israëlische nationalistische politicus Daniel Ayalon vanuit Tel Aviv over het Iraanse atoomprogramma. Twan Huys leidde het 'live debat' vanuit de studio in Hilversum. Er moet enige vertraging zijn geweest, want hoewel 'live', toonde de ondertiteling al zinsdelen die nog moesten worden uitgesproken, wat meestal betekent dat de uitzending een halve minuut later de huiskamer bereikt. Genoeg voor een vaardig ondertitelaar.


Ook in de krant gaat wel eens wat fout, maar hier vloog het hele toetsenbord uit de bocht.


Vraag: 'Bent u blij met het akkord dat geslotejn wordt>'


In het antwoord: '...is een akkort niet goed.'


Even later viel dit te lezen: 'Zo zijn mijn gespreksgenooot dat ons leger ontstekers zou ontwikkelend.' Enzovoorts. 'Splijktstof', 'olivoorraad', 'Dat doeni we niet3.'


Huys sloot af: 'De vertaling in dit gesprek was live en dat betekent dat u misschien niet alle woorden exact vertaald heeft gekregen zoals ze uitgesproken werden.'


Dat kon je wel zeggen. Nieuwsuur wilde het gesprek 'zo actueel mogelijk houden', maar deze kijker had best vijf minuutjes minder actueel willen zijn.


Een dag later keerde in Nieuwsuur de rust weldadig terug, met het indrukwekkendste tv-gesprek van dit weekend. Het ging over 'de zaak-Tuitjenhorn' - de medische portefeuille is een van de sterkste punten van Nieuwsuur. Verslaggevers Judith Pennarts en Milena Holdert werden ontvangen door Anneke Tromp, weduwe van de huisarts Nico Tromp die door alle commotie rond een euthanasiekwestie een einde aan zijn leven had gemaakt.


Anneke, zelf arts, maakt een vreselijke tijd door, zei ze. 'Dante's hel was een pretpark, hierbij vergeleken.'


Waarom ze dit interview gaf, luidde de eerste vraag. Omdat haar overleden man nooit een stem had gekregen, zei ze. 'Niemand was geïnteresseerd in zijn verhaal'. En: 'Hij is heel snel in een weerloze pion in een wrang schaakspel veranderd'.


In dat spel was haar man ineens een moordlustige morfinespuiter geworden, high-fivend bij elke gelukte dood, desnoods door een zak over het hoofd van de patiënt te trekken. Je geloofde er niets meer van, na het verhaal van Anneke Tromp, die elk detail overtuigend weersprak en toelichtte wat haar man dreef. Een heliumtankje in de garage? 'O, dat had mijn man eens aangeschaft, voor feestjes en partijen. Kon je ballonnen mee opblazen, zei ie.'


Het beeld deed veel. Een door en door beschaafde vrouw in de huiskamer, die ondanks alle emotie beheerst haar afgewogen verhaal wist te doen. Het was een nieuwe aflevering in een zaak die steeds meer een mediasoap is geworden, die bij artsen en patiënten huiver wekt. Een wrang schaakspel waarin alle spelers de juiste zet meenden te doen.


Zondag meldde het NOS-Journaal de reactie van het OM: wij hebben zorgvuldig gehandeld. Het wachten is op een nieuwe aflevering, met het verhaal van de leerling-arts wier aangifte in deze krant heeft gestaan. Werktitel: De co-assistent.


In het NOS-Journaal zag Frans Baar, specialist ouderengeneeskunde, zowaar nog een lichtpuntje in deze zaak: 'De dood is weer terug in de samenleving. Het is goed dat we daar samen over aan het denken zijn.'


Bloedstollend.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden