Saxofoon

Helaas, de uitgever die ik het plan ooit aan de hand deed, wilde niets van een avonturenboek over de mannelijke midlifecrisis weten....

tekst WIM DE JONG

Ik ben nog lang verbaasd gebleven over die reactie. Want behalve een beetje verwarring en doodsangst, zouden oudere broeders toch ook het nodige nieuwe levensplezier aan hun midlife moeten kunnen ontlenen? Een vette Harley. Je eerste tattoo op je vijftigste. Een dure keukenhobby.

Eindelijk die kantoorbaan opgezegd. Dankzij dat ene meisje van de volleybalclub weer helemaal de jonge seksgod die je op je 20ste was. De huiselijke vrolijkheid die gepaard gaat met de tweede leg. Met zulke clichés viel toch best te leven? Wat zouden mannen blij zijn als ze met Sinterklaas een boek vol dick-lit daarover kregen en dan merkten dat ze niet alleen stonden in die bijzondere tournure die hun bestaan nam. Dacht ik. Maar oké, niet dus. Op aandringen van de uitgever begon ik aan een boek over kamperen 'van binnenuit'. Ook niet misselijk.

Inmiddels weet ik zelf best een beetje hoe midlife in het echt voelt. Pech gewoon: ik heb het vervroegd gekregen. Je bent niet alleen, maar wel eenzaam, en vooral ook kwetsbaar. En in zo'n gemoedstoestand ga je dan inderdaad ook nog niet eens voor je lol over overeenkomstige ziekteverschijnselen bij andere kerels zitten lezen. Er is trouwens absoluut geen tijd om überhaupt ook maar wát te lezen. Ik ben sinds vier weken namelijk in het bezit van een nieuwe Yamaha YAS275-saxofoon om de broeierige jazzkunstenaar in mijzelf dan eindelijk eens volledig de ruimte te kunnen geven. Maar om de een of andere mysterieuze reden kom ik nog niet erg goed mee in de lessen die ik sindsdien ook elke maandagmiddag op voltarief bij de muziekschool afneem.

Wat kan er aan de hand zijn? Mijn vrouw vermoedt dat je op zekere leeftijd lang niet meer zo goed bent in briljant-zijn als je als man geneigd bent te veronderstellen.

Zelf denk ik dat ik vorige maand voor 1000 euro een véél te goedkope sax heb aangeschaft; uiteraard had ik meteen die Selmer Reference van 3300 euro moeten nemen.

Nu gaat het als gevolg van mijn Japanse sierbloemenvaas vermoedelijk nóg veel langer duren voordat ik de lage C onder de knie krijg en ik ook eens serieus met de veel jongere medecursisten in de les kan meeblazen.

Help, mijn saxofoon begrijpt me niet!

Het is zondagmiddag. Boven zit het hele huis, samen met de buren, al twee uur aan de wijn en kaas, maar ik moet nu al mijn tijd gebruiken om tussen de was in de kelder te blijven studeren. Als ik Vader Jacob morgen nou nóg niet kan spelen, zegt de muziekleraar ongetwijfeld dat ik ongeschikt ben voor een toekomst in de muziek. Jonge gozer, hè. Begrijpt niets van jazz én van de power van de midlife.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden