Savall brengt leven in de brouwerij

UTRECHT Tien dagen muziek van onder anderen Jean-Philippe Rameau, Marc Antoine Charpentier en Marin Marais heeft blijkbaar aantrekkingskracht. Of is het de naam ‘Louis Quatorze’ die harten sneller doet kloppen?...

Tweemaal zorgde Franse, liturgische muziek tijdens het slotweekend voor een overvolle Pieterskerk op de late avond. De Zweedse sopraan Susanne Rydén richtte zich zaterdag op lezingen van Michel-Richard de Lalande en tijdgenoten. Ingetogen en sfeervol, niet altijd trefzeker.

Eugénie Warnier en haar expressievere collega-sopraan Keren Motseri brachten met het fijnbesnaarde ensemble La Sfera Armoniosa leçons de ténèbres van Charpentier. ‘Onverstaanbaar’, bulderde een luisteraar na afloop. ‘Veel van hetzelfde, na vijf minuten had ik het al gehad.’ Een welkome aanvulling op en verlevendiging van de langdradige lessen van Charpentier vormde een nieuw werk van Boudewijn Tarenskeen, een van de vijf componisten die dit jaar een opdracht kregen van het Festival. In Mi, verwijzend naar miserere, contrasteerden barokke, schrijnende zanglijnen fraai met ronkende orgelmotiefjes en een rockende theorbe.

Waarom de opera Les surprises de l’amour van Rameau zelden op de lessenaars staat, werd gauw duidelijk bij een concertante uitvoering in Vredenburg Leidsche Rijn: meer zoete slaapliedjes dan samenhangende, boeiende dramatiek. Theatrale pathos kwam van de Franse bariton Pierre-Yves Pruvot in vrolijke en klagende operastukken, fanatiek begeleid door Les Agréments.

Zondag was de beurt aan de coryfee Jordi Savall. Op een culinair en informatief geslaagde brunchbijeenkomst vertelde de 69-jarige viola da gambaspeler en dirigent van diverse oude muziekensembles – zelf aan een ontgiftende kuur bezig – over de invloed van de onlangs overleden regisseur Alain Corneau op zijn musiceren. Corneau, de laatste leermeester van de gambist, liet Savall met de ‘emotionele context’ van muziek kennismaken tijdens opnames van de film Tous les matins du monde.

Festivaldirecteur Vandamme deed er nog een schepje bovenop. Hij kondigde aan dat Savall die Le concert des nations leidde in muziek van Rameau, Marais en Lully, de avond opdroeg aan Corneau. ‘Zonder Corneau was deze editie van het Festival met zo veel uitstekende Franse uitvoerders niet gelukt’, aldus Vandamme.

Het lag vooral aan Savall dat er eindelijk meer leven in de brouwerij kwam in het slotweekend. Hij zweepte met vaart én lef het orkest op tot pittig, puntig spel. De weinig gespeelde suite uit Les Boréades schitterde door afwisseling tussen volks, speels en koninklijk statig.

Een ‘ordinaire’ toegift uit Händels Watermusic had niets van doen met Franse barok of met Rome, het onderwerp van volgend jaar. Nog vreemder: het doorgaans ingetogen oude muziekpubliek dat op Savalls aanwijzingen uitgelaten meeklapt op een stukje van Rameau. Is populisme toegeslagen in de oude muziek?

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden