Sauers zoekt vergeefs Ware Liefde

Het podium ligt bezaaid met rode rozen. Boven die rode zee hangt een neonlicht met de zwierig geschreven tekst De Ware Liefde....

Het kan natuurlijk allemaal hard, ironisch en camp bedoeld zijn. Het is ten slotte cabaret. Maar toch vragen we ons angstig af of het wel goed zal komen. Anderhalf uur later lopen we met een negatief antwoord naar buiten.

Het lijkt alsof Van Sauers zelf de bui het beste voelt aankomen. Hij bereidt het publiek voor dat hij het niet gaat hebben over de kilte van het afgelopen jaar in de Nederlandse samenleving. Niet over Volkert en niet over de kliklijn. Ondertussen maakt hij over die onderwerpen wel een aantal rake grappen. Gelukkig, die hebben we binnen.

Nee, het gaat vanavond over de liefde. De verloren liefde, de hunkering, de gedoofde liefde, de ware liefde. Van Sauers schetst een beeld van zichzelf als de bewuste single die niet eenzaam is. Een echte, hechte relatie, dat schijnt maar niet te lukken met zijn karakter dat op het ego is gericht. Hij heeft geen zin om te leven als die duffe stelletjes.

En dan komt er een trits van opmerkingen en observaties over ingedutte huwelijken, die we al honderd keer van Youp van 't Hek en al zijn klonen hebben gehoord. En ook nog veel beter. Over het treurig winkelen, de stiltes in het restaurant en hangen voor de televisie. Het zijn losse flodders die een kwartier aardige stand up kunnen opleveren, maar ze zijn niet het fundament voor een goed opgebouwd cabaretprogramma.

Twee keer wijkt Van Sauers af van dit pad. Als hij vertelt over het dilemma dat ontstaat als er op een feestje nog één stukje taart op de schaal ligt, en als hij verslag doet van een mislukte vakantie in Turkije. De toon is fel en geestig, hij zit in de juiste versnelling en hij verrast. Dan komt het voortkabbelende programma eindelijk even tot leven.

Aan het slot doet Van Sauers een poging om nog een ontroerende draai te geven aan zijn relaas over de ware liefde. Maar het is allemaal te mager, te mat, te weinig opzienbarend. Nog voordat het zaallicht aangaat is het verhaaltje al weggesijpeld.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden