Sarkozy hervormt in snel tempo

Tot twee weken geleden, toen Nicolas Sarkozy als president aantrad, gold de volgende politieke wijsheid in Frankrijk: aangezien Fransen een conservatieve aard hebben, of ze nu links of rechts zijn, kunnen hervormingsplannen maar beter één voor één worden voorgeschoteld....

Maar liefst vijftien hervormingen staan er twee weken na zijn aantreden op stapel, variërend van klein (het verbieden van de gouden handdrukken in het bedrijfsleven) tot groot (een nieuw verdrag voor de instituties van de Europese Unie). Van afkeer bij de Fransen blijkt vooralsnog geen sprake, integendeel. Volgens een peiling kunnen veertien van de vijftien plannen die Sarkozy heeft gelanceerd, rekenen op de instemming van een meerderheid. Sterker nog: ook links Frankrijk staat achter het merendeel van de hervormingen.

Dat opvallende enthousiasme laat zich wel verklaren. Sarkozy, wiens persoonlijke populariteit momenteel met die van generaal De Gaulle in zijn goede dagen valt te vergelijken, wil de koopkracht van brede lagen van de bevolking stimuleren. De bijbehorende fiscale plannen (geen belasting op overuren; invoering hypotheekrente-aftrek en afschaffing successiebelasting) zijn cadeautjes aan kiezers.

Sarkozy waagt zich daarnaast ook aan lastige hervormingen, zoals het introduceren van minimale dienstverlening in het openbaar vervoer en het aanpakken van de speciale pensioenregimes van geprivilegieerde ambtenaren. De zwijgende meerderheid van de Fransen hekelt al jarenlang het gebrek aan daadkracht op die terreinen, dus dat ook daar de meeste Fransen voor zijn, hoeft evenmin te verbazen. Dat geldt ook voor het verbod op de gouden handdrukken, waar 92 procent van de bevolking zich van harte achter schaart.

Zijn harde kant laat Sarkozy zien op justitieel vlak, waar hij automatische sancties voor veelplegers wil en ruimere mogelijkheden om minderjarigen te straffen. Rechters en andere juristen maken zich over die populistische benadering van het strafrecht grote zorgen, maar de grote meerderheid staat daar achter. Ook twee op de drie linkse kiezers vinden het niet bezwaarlijk wanneer een veelpleger wordt gestraft zonder dat er met diens persoonlijke omstandigheden rekening wordt gehouden.

Enig protest tegen de hervormingsgolf is er onder linkse Fransen wel, maar dan gaat het vooral om kleinere onderwerpen, zoals de afschaffing van het postcodebeleid in het onderwijs of de inperking van de maximale belastingdruk per individu tot 50 procent. Het algehele beeld is er een van instemming van het volk met zijn president.

De parlementsverkiezingen, die volgend weekeinde worden gehouden, dreigen zo een eenzijdige aangelegenheid te worden. De partij van Sarkozy, de UMP, stevent af op 40 tot 42 procent van de stemmen. Dankzij het districtenstelsel, dat voor de grootste partij gunstig uitpakt, levert dat 410 tot 430 zetels op in een parlement met 577 zetels. Die dreigende overmacht en de daaruit voortvloeiende concentratie van macht bij Sarkozy vormen argumenten voor de linkse oppositie. De voormalig presidentskandidate Ségolène Royal waarschuwt de kiezers voor een overmacht van ‘blauw’, de kleur van de UMP, in het parlement. ‘We hebben geen blauwe golf nodig, maar een golf van alle kleuren.’

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden