Sarah Palin

Ze hield er de oubolligste ideeën over homo’s, abortus en de suprematie van Amerika op na, maar uiteindelijk sprak iedereen vooral over Sarah Palins belachelijk dure garderobe....

We zijn de Amerikaanse presidentsverkiezingen natuurlijk allemaal kotsbeu, maar het is toch vermakelijk hoe de garderobe van Sarah Palin ook na haar verlies nog weken doorzeurde. Palin zou in de week dat ze vice-presidentskandidaat werd voor zo’n 150 duizend dollar hebben lopen winkelen, op kosten van de partij, maar bleek later nog veel meer kleren te hebben gedeclareerd via allerlei creditcards van medewerkers. Ze had een boel leuke mantelpakjes en pumps voor zichzelf laten komen, en Palins man Todd en de kinderen waren ook in het nieuw gestoken, en dan niet bepaald in Carhartt of Wrangler.

De details die naar buiten druppelden waren hoogst eigenaardig. Zo zou Todd uitgebreid bij Atelier in New York hebben ingeslagen. Toevallig verkoopt Atelier nogal futuristische mannenmode van Rick Owens, Raf Simons, Yamamoto en Ann Demeulemeester. Het Palin-team zou onder meer een T-shirtje met een print van punkband The Ramones afgerekend hebben. Vréémd. Ook al omdat die kleren vervolgens nooit meer in de buurt van de Palins werden gesignaleerd. Wat we wel zagen: 8-jarige dochter Piper met een Louis Vuitton-handtas à 3.000 dollar, baby Trig in een rompertje van 98 dollar, en Sarah zelf in Valentino, Ann Taylor en Manolo Blahnik.

Ik moet zeggen: voor een takkentrol met een puur verrotte geest zag Sarah Palin er heel behoorlijk uit. Haar jasjes hadden een goede taille en ze kon leuk overweg met hoge hakken. Maar waarom dat twee ton moest kosten, blijft een raadsel. Het lijkt erop of de familie Palin voor de komende vijf jaar kleren ingeslagen heeft, of dat haar stylisten en passant ook voor zichzelf hebben lopen shoppen.

Overigens toeterde Palin zelf om ’t hardst dat ze helemaal niet om dure kleren gaf. Tot voor kort haalde ze haar tweedehands kleren bij Out of the Closet in Anchorage, Alaska (ook weer een beetje overdreven voor een politicus, om iemand anders’ afdankertjes te dragen) en de rode SM’erige pumps van Naughty Monkey waarop de ze haar nominatie aanvaardde, kostten nog geen 100 dollar. Al met al werd haar kledingkast een publicitaire puinhoop, en leerden we tussen de bedrijven door dat McCains schoenen 560 dollar per paar kostten (Salvatore Ferragamo) en dat Obama’s pakken van Hart Schaffner Marx kwamen en zo’n 1.500 dollar per stuk kostten; bepaald niet duur voor een goed pak.

Was het seksisme om op die kleren en peperdure visagisten voor Palin te blijven hameren? Lijkt me niet. Het uitgegeven bedrag was gewoon ronduit belachelijk, hoewel het oorspronkelijke idee van een restyling natuurlijk helemaal niet zo slecht was. De jaren van Den Uyl en Lubbers in verfomfaaide pakken liggen ver achter ons, en als je dan een provinciale politica van de Noordpool plukt om vice-president te worden, dan stuur je die niet in fleece of een nylon parka het podium op; daar laat je even een stylist naar kijken. Elke weldenkende politieke partij doet dat, behalve de PvdA, waar ze bij de laatste twee, drie verkiezingen Wouter Bos zonder gêne in een goedkoop promo-windjack op campagne stuurden. Pure onkunde, want iedereen die wel eens een carrièrehulpboek heeft gelezen, weet dat je je moet kleden naar de baan die je ambieert, en dus kleed je de beoogde minister-president niet als iemand die Spits staat uit te venten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden