Sanne Wevers: 'Gaat in onze sport altijd maar om die ene kans'

Zes vrouwelijke olympische sporters over hun eerste keer: de eerste overwinning, de eerste valpartij, de eerste dopingcontrole en de eerste nederlaag. Vandaag Lieke en Sanne Wevers. Wonnen beiden een medaille bij het olympisch kwalificatietoernooi in Rio de Janeiro begin dit jaar.

Lieke en Sanne Wevers in 1996. Beeld
Lieke en Sanne Wevers in 1996.Beeld

Ons eerste turnpakje?

Lieke: 'Het was een paars gestreept pakje. Daar heb ik nog een foto van. Zo'n oud lycra ding. Nee, niet ruimvallend hoor. Ik heb het niet lang gedragen, want we kregen al snel een nieuw.'

Sanne: 'Ik had niet hetzelfde pakje. Wij hebben als tweeling nooit dezelfde kleding gedragen. Mijn pakje leek wel op dat van Lieke. Het mijne was ook een beetje paarsig, met een ander patroon.'

Onze eerste club?

Lieke: 'GV Quick Oldenzaal.'

Sanne: 'Ik ook. Mijn leeftijd? 4 denk ik.'

Lieke: 'Houd het maar op 5.'

Onze eerste trainer?

Lieke: 'Die naam noemen we liever niet.' (Het gaat om Mark Nijenmanting, later de voorzitter van TON Oldenzaal die de tweeling wegstuurde, red.)

Sanne: 'Goed geraden. En we zijn op die jonge leeftijd ook getraind door mama, Gemma, niet door papa, Vincent.'

Lieke: 'Gemma (Tenniglo, red.) was de choreograaf. Zij deed balk, vloer en ballet. We hebben wel veel gym van haar gehad.'

Onze eerste grote medaille?

Sanne: 'Voor mij was de eerste op jonge leeftijd het zilver op de NK, pupillen 2. Het was in 2002. Dat was toen heel wat voor mijn leeftijd.'

Lieke: 'Ik zat in dezelfde leeftijdsklasse. We waren 8 jaar oud, we waren pre-instap. In mijn eerste wedstrijd won ik goud. Maar toen kreeg iedereen dezelfde medaille voor het meedoen. Daar was ik echt pissig over. Waar heb ik dit nou voor gewonnen? Ik wilde per se winnen. En vond het jammer dat het geen echt goud was.'

(Tekst gaat verder onder foto).

Sanne Wevers met haar zilveren medaille op onderdeel balk tijdens de toestelfinale op het WK turnen. Links Lieke Wevers haar tweeling zus die op onderdeel vloer in de toestelfinale uitkwam. Beeld anp
Sanne Wevers met haar zilveren medaille op onderdeel balk tijdens de toestelfinale op het WK turnen. Links Lieke Wevers haar tweeling zus die op onderdeel vloer in de toestelfinale uitkwam.Beeld anp

Onze eerste grote nederlaag?

Sanne: 'Ik was al 16. Dat is niet zo jong hoor in onze sport. Ik viel bij de NK turnen in Amsterdam van de balk. Dat kostte me niet alleen de Nederlandse titel maar ook mijn olympisch ticket voor Peking 2008.'

Lieke: 'Ik heb alleen maar goede momenten beleefd. Dat is sarcasme, hoor.'

Onze eerste grote blessure?

Lieke: 'Toen ik 11 was, had ik de ziekte van Pfeiffer. Ik was lang uit de running. Voor mij was dat moeilijk, want ik was op die leeftijd al heel gedreven. Ik wilde alles winnen. Ik mocht lang niks doen. Later, bij mijn debuut op de EK senioren in 2009 in Milaan, viel ik in de training en overstrekte mijn knie. Lag ik er twee jaar uit. Dat noem ik ook een nederlaag.'

Sanne: 'Mijn schouder moest geopereerd kort na de WK van Rotterdam 2010. Maar verder heb je als turnster altijd wel dingetjes.'

Onze eerste dopingcontrole?

Sanne: 'Ik vond het heel eng. Het was bij de EK-kwalificatie in 2007. Ik was 15. Ik dacht: kan die vrouw niet uit de wc? Zij, de controleur, moest blijven kijken. Dat was geen goede ervaring.'

Lieke: 'Ik heb dezelfde ervaring. Ik blokkeer. Alles staat bij mij uit - al als iemand voor de deur staat te wachten. Dopingcontrole is nooit zo'n pretje.'

Onze grote uitglijder ?

Lieke: 'Ik ben nooit echt dom geweest. Ha.'

Sanne: 'Het was bij het Test Event in Rio. Kwam ik op de seconde af de balk op. Weet je, echt te laat starten, dat is zo dom.'

Ons idool?

Lieke: 'De Roemeense Andreea Raducan, de olympisch kampioen van 2000. Haar werd de medaille afgenomen door een dopingovertreding. Verkeerde neusdruppels.'

Sanne: 'We hebben gehuild.'

Lieke: 'Ik vond het echt niet leuk. Ik geloofde het ook niet. Ze heeft vast gewonnen, dacht ik. Simone Amanar, ook uit Roemenië, heeft de gouden medaille later aan Andreea afgestaan. Mooi gebaar.'

Onze eerste Spelen?

Sanne: 'Eindelijk, het had in 2008 al zo ver kunnen zijn. Je weet in onze sport gaat het altijd maar om die ene kans. Om die ene turnster die gaat. In dat opzicht is het gaaf dat we nu samen gaan. Ik weet nog dat we zeiden: het zou raar zijn als de een wel gaat en de ander niet. Dat was nog voor de WK van Glasgow van vorig jaar, het eerste kwalificatiemoment. We waren aan het plannen hoe we dan toch nog samen zouden kunnen gaan.'

Lieke: 'Het plan was: Sanne wint een medaille in Glasgow en is daarmee direct geplaatst. En ik pak bij het Test Event het andere Nederlandse ticket als meerkamper. Dat was het plan.'

Sanne: 'Maar toen rolde er een heel team uit in Glasgow. Met zijn vijven naar de Spelen, wisten we toen. Dat was ook niet slecht.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden