Sandberg Instituut wil niet zielig zijn

'Sommige dingen kunnen door de helft; een halve kip, ja. Een half kopje koffie, kan nog nét. Maar halve kunst, een halve student of een halve kunstenaar, dat kan niet.'..

Dit schrijft Wouter van Loon, beeldend kunstenaar, aan Rick van der Ploeg, naar aanleiding van diens besluit het aantal studenten aan de autonome richting van het Sandberg Instituut in Amsterdam te halveren. De populaire tweede-fase-opleiding bestaat net tien jaar; men had dus wel wat leukers in gedachten. Maar het Sandberg zielig? Nee, vindt Cato Cramer, verbonden aan de Academie in Den Bosch 'De generatie kunstenaars die de laatste jaren de Academie verlaat zorgt voor zichzelf. Die wil helemaal geen overheidsgeld. Zeker niet studenten van het Sandberg Instituut.'
In Arti et Amicitiae in Amsterdam richtten veertig oud-studenten de overzichtstentoonstelling Sandberg Zoveel in. Op de uitnodigingskaart prijkt een taart. Tien jaar Sandberg Instituut is nog altijd reden voor een feestje.
Het wordt niet onder stoelen of banken gestoken: deze oud-gedienden weten van wanten. Talloze bekende namen tuimelen over elkaar heen. Joost Conijn, Orgacom, Femke Schaap, Gijs Müller, Florian Göttke, Job Koelewijn .
Dit is het fijne van de meeste jubileum-tentoonstellingen: het enthousiasme spat er vanaf. Onderaan de trap moet de bezoeker zich eerst een weg banen door hangende emmertjes met speciaal voor de gelegenheid gemaakte badges. Bij kunstenaar Annelies Vaneycken speelt ook het eigenbelang een rol: aan de kleurige ballonnen bevestigde zij een briefje. 'Ik zoek een woning.'
Springende politieagenten bovenaan de trap heten iedereen welkom. In het halletje is het vuil van 500 paar vieze schoenen netjes opgeveegd. En Renata Banasova ontwierp een stempel voor de toegangskaartjes. Aan alles is gedacht.
En er is van alles wat. Fotografie, schilderkunst, video, film, sculptuur, installatiekunst - dit zijn de vruchten van tien jaar Sandberg Instituut.
Zo af en toe refereren kunstenaars aan het besluit van Van der Ploeg. Soms heel direct, zoals Jonas Ohlsson in gebrekkig Engels: 'Support for something beutiful & unique that Rick van der Ploeg is trying to fuck over.' Soms ook lijken werken die niet in eerste instantie naar het instituut verwijzen, iets met de toestand te maken te hebben. In een groen, groen, groen, groen Alpen-Alpenland van Pépé Smit staat een richting aanwijzer: 'Zum Kotzen.'
Maar over het algemeen geeft de tentoonstelling 'gewoon' een beeld van wat de kunstenaars zoal maken. Dat levert grote diversiteit op. Sterke overeenkomsten zijn niet echt aanwijsbaar. Of het moet het onderwerp pop/mens zijn, een thema dat de laatste tijd nogal populair is in de beeldende kunst. Maar dit is maar bij enkele ex-studenten terug te vinden.
Nee, van zielig zijn, is geen sprake. Slechts heel even zweeft er een pluisje melancholie door de zalen van Arti et Amicitiae, wanneer het rood/oranje schilderij van A. Veringa spreekt: 'I think about it all the time.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden