Samen waren we 1

De ingezonden lezersbrieven van dinsdag 27 september.

Kinderen uit Oud-West op weg naar de demonstratie Ieder1. Beeld Milena Mulders

Brief van de dag: Samen waren we 1

Bij al wat er geschreven is over Ieder1 (Ten eerste, 26 september), wordt er volgens mij steeds iets over het hoofd gezien, namelijk wat het effect op microniveau is. Hoe de optocht doorwerkt voor de mensen die fysiek hebben meegelopen. Mijn kinderen gaan in Amsterdam-West naar school en zitten in de klas met veel kinderen met een Turkse of Marokkaanse achtergrond. Door alle negatieve media-aandacht krijgen die kinderen en hun ouders soms het gevoel dat heel autochtoon Nederland tegen ze is, dat veel autochtone Nederlanders stiekem (of hardop) wensen dat ze verdwijnen (waarheen?). Dat ze in alle moslims een potentiële terrorist zien. Ook al zijn ze hier geboren en maken ze deel uit van dit land. Zondag liepen wij met tweehonderd buurtbewoners van Amsterdam-West onze eigen optocht van het Mercatorplein naar het Museumplein. Met ouders, kinderen, leraren, Marokkaanse, Turkse, Surinaamse, Poolse en autochtone Nederlanders. Door samen te lopen, te juichen, high fives te krijgen van voorbijgangers, zelfs bloemen in handen gedrukt te krijgen, zagen deze kinderen dat er ook heel veel mensen zijn die daar anders over denken. Die vinden dat ze sowieso bij Nederland horen, wat hun achtergrond en geloof ook is. Op het Museumplein werden we met gejuich ontvangen. Samen waren we 1. En vandaag zijn we dat nog steeds.

Jocelyn de Kwant, bewoner van Amsterdam-West

Te veel begrip

Hans Spekman zegt over Turks-Nederlandse volksvertegenwoordigers: 'Ik zie de dilemma's en ik zie de druk. Als je familie hebt in Turkije en je weet dat alles wat je hier zegt ook consequenties voor hen kan hebben, dan praat je wel wat anders.' (Ten eerste, 26 september). Deze situatie staat op gespannen voet met artikel 67 lid 3 van de Grondwet, dat gebiedt dat Kamerleden 'stemmen zonder last'. Volksvertegenwoordigers die druk ondervinden vanuit Turkije zouden daarom hun zetel ter beschikking moeten stellen.

Pieter Markus, Geldrop

Plastic tasje?

In de artikelenreeks over het kleinkrijgen van de plasticberg (Vonk, 24 september) zegt een kioskeigenaar dat hij het nogal armoedig vindt als de mensen hier met wc-rollen onder hun arm de winkel uitlopen. 'Die doe ik gewoon in een plastic zakje en daar ga ik niets extra voor vragen.'

Het is typerend maar niet vreemd dat wij het duurzaamheidsdenken nog niet eigen hebben gemaakt. Vorige week kocht ik schoenen, waarbij er bij de kassa werd verteld dat ik 1 cent voor het tasje moest betalen. Sympathiek, maar dat is niet de bedoeling van het beleid. Een tasje om je gekochte spullen in te doen is niet vanzelfsprekend. Het tasje is geen extra dienst maar gewoon een product dat tegen een normale prijs verkocht moet worden.

Denken dat je je klant een onrecht aandoet door voor het plastic tasje de inkoopprijs plus winstopslag te vragen, is niet op zijn plaats. Als iedere winkel 1 euro zou vragen voor een tasje, zou de klant opeens geen moeite mee hebben om er zelf een mee te nemen. En zo werkt dat voor alle kunststof verpakkingen. Als het een waarde heeft (denk aan statiegeld of die euro voor een plastic tasje), is men minder snel geneigd het op een 'goedkope' manier af te danken, zoals de verpakking op straat gooien. Op dat punt zou het probleem kunnen worden aangepakt. Kansen genoeg dus om de plasticberg daadwerkelijk te verkleinen.

Jorrit Leijting, Diemen

Alles in de buurt

Leuk stukje over de winnaar van Eneco Tour (Sport, 26 september).

Niki Terpstra hoeft niet weg uit Noord-Holland, hij vindt in de buurt alles wat nodig is om te trainen als wielrenner. Altijd wind op de dijkweggetjes in de polders. Ik zie hem wel eens knallen achter een scooter op de Molendijk in de Schermer waar ik woon, grote klasse. Kasseien. Waar vind je een betere kasseienstrook dan de Munnikenweg bij Alkmaar, 750 meter lang. En hoe slecht?

Vraag dat maar aan Bert Wagendorp, die kent dat plekje ook wel.

Heuvels. De Schoorlse duinen tot 47 meter hoog. En steil! Vraag dat maar aan Erik Dijkstra, die Niki een keer wilde volgen voor Bureau Sport en achterover viel.

Nee, Niki blijft gewoon hier wonen.

Aart Dorst, Schermerhorn

De robots komen nog niet

In het interview met de voorzitter van VNO-NCW Hans de Boer (Economie, 24 september) zegt hij over het visiedocument van zijn werkgeversorganisatie over robotisering: 'De robotrace met andere landen begint pas.' Maar uit een recent onderzoek van de Erasmusuniversiteit onder ruim duizend Nederlandse bedrijven (Werkgeverssurvey 2016) blijkt dat slechts 1 á 2 procent de afgelopen twee jaar robots heeft geïntroduceerd.

Buiten wat las-en melkrobots en een enkele drone wil het in Nederland nog niet vlotten met de robotisering. Ook het rapport De robot de baas van de Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (december 2015) beaamt dit in feite. Nederland telt 93 robots per tienduizend werk-nemers, ter vergelijking Zuid-Korea: 437, Japan: 323, Duitsland: 282, België: 169 en Italië: 153.

Hoe dan te robotiseren? Investeren in robots betekent 'cocreatie' door diverse partijen: overheid, wetenschappers, werkgevers en werknemers met als inzet ondernemend leren als een nieuwe combinatie van denken en ervaring, van formeel- respectievelijk ervaringsleren. Waarbij moet worden benadrukt dat menselijk werk in een roboteconomie vaardigheden vereist die een robot moeilijk kan ontwikkelen, zoals creativiteit, empathie en sociale vaardigheden (het Rathenau Instituut in een adviesrapport).

Mens en machine vullen elkaar aldus aan, in antwoord op de vraag 'Robot en mens, wie gaat voor wie werken?' die gesteld werd in O&D van 23 september)

Wout Buitelaar, Rotterdam, hoogleraar Amsterdam Business School

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden