Sam'di

De lakenvelder die soms achter ons huis loopt heb ik 'Sam'di' genoemd. Een exotisch klinkende naam voor een oerhollands dier, maar het is niet meer dan een verbastering van het Franse woord voor zaterdag....

Het ongeregeld zootje van schapen en geiten dat fulltime de wei begraast vind deze gang van zaken duidelijk beneden alle peil. Zodra Sam'di namelijk het natte gras onder haar hoeven voelt, komen alle instincten boven. Niet langer is zij de kindvriendelijke koe van de knuffelwei, maar een woest steppemonster dat niets liever doet dan al die schapen- en geitenkoppen onder haar poten vermorzelen.

Waar dit kleine drama zich wekelijks afspeelt, stond ooit een gasfabriek. Zoals dat met gasfabrieken ging werd ook deze gesloten. En zoals dat met gesloten gasfabrieken ging, werd ook deze gesloopt en werd al het ziektenverwekkend afval begraven.

Tot de buurt er lucht van kreeg, ging protesteren en er een jarenlang getouwtrek tussen de gemeente en de provincie ontstond over wie de rotzooi moest opruimen, en erger nog, wie het moest betalen.

Ongeveer tien jaar geleden ging symbolisch de schop in de grond. In feite begon men met het kappen van de ondanks alles prachtige verwilderde aanplant en opschot op het jarenlang al 'braakliggende' terrein. De aanblik op mistige winterochtenden van achteruit ons huis was niet langer die van een ongerept stuk natuur. Gaandeweg werd het meer en meer een bouwput. Er kwamen bouwketen, hijskranen, containers. Mensen met regenjassen en veiligheidshelmen glibberden voortdurend door de modder. Er werd geboord, gegraven, gestort, getest en gegraven. Op een dag kwam er een feesttent compleet met minister van Milieu die een toespraak hield over het grootste en vooral duurste saneringsproject van Nederland dat op dat moment 'in volle omvang was begonnen'. Over een aantal jaar zou de stad er een mooi schoon park bijhebben. Dat aantal is dus tien geworden.

Sinds september vorig jaar is de bouwput weer park. Zoals het ooit was bedoeld. Het is nog kaal, het is nog leeg. En nee, het is geen park met 'grootsteedse allure' zoals sommigen het zo graag hadden gezien. Het is een buurtpark. Met een skatelandschap, een hangplek, een speeltuin en een kinderboerderij met schapenwei.

Het hele jaar door horen we hanen kraaien, schapen blaten en sinds kort Sam'di loeien nadat zij haar stepperondjes heeft gelopen. Op zaterdag. En dat midden in de stad. De schapen en geiten rest niets anders dan die dag met de moed der wanhoop en de rug naar het hek in gesloten gelederen te doorstaan.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden