Sagan: alles beter dan kleurloos

Slechts één man kon Peter Sagan opvolgen als wereldkampioen en dat was Peter Sagan. Zijn geheim is dat hij durft te verliezen en de bravoure heeft van een straatschoffie. Handig profiteerde hij van het beulswerk van de Belgen.

Peter Sagan (m) op het podium nadat hij bij de WK wielrennen in Doha opnieuw de wereldtitel in de wegwedstrijd heeft gepakt. De Belg Tom Boonen (r) werd derde. Beeld null
Peter Sagan (m) op het podium nadat hij bij de WK wielrennen in Doha opnieuw de wereldtitel in de wegwedstrijd heeft gepakt. De Belg Tom Boonen (r) werd derde.

Uitdagend kijkt Peter Sagan de zaal met journalisten in. De hele week hebben ze geschreven over alles wat er niet deugt aan Qatar als locatie voor de WK wielrennen, maar nu lijkt het wel alsof al het pessimisme in één klap is verdwenen. 'Zo, iedereen tevreden nu?', vraagt Sagan. Tevreden: 'Oké, mooi. Ik ook.'

Natuurlijk kon er maar één man Peter Sagan opvolgen als wereldkampioen en dat was Peter Sagan zelf. De man die zichzelf het afgelopen jaar bijna dagelijks bewonderend had aangekeken in de spiegel als hij zijn regenboogtrui aantrok voor een trainingsritje. De man met de uitstraling van een popster, de status van een vedette en de bravoure van een straatschoffie.

'Pe-ter Sa-gan', klinkt het uit de monden van een groep Slowaakse wielerfans. Sagan heeft dan net de huldiging achter de rug. Hij steekt zijn vuisten in de lucht, zoals hij dat een half uur eerder ook heeft gedaan na de sprint met Mark Cavendish (tweede) en Tom Boonen (derde). Het mooiste compliment komt deze middag van Cavendish. 'Ik vind het verschrikkelijk dat ik hier verloren heb. Maar dat Peter vandaag wint, maakt voor mij de pijn een stuk draaglijker.'

Het geheim van Peter Sagan is dat hij durft te verliezen. Lang kleefde aan hem het etiket 'eeuwige tweede'. Niet helemaal onterecht: liefst 74 keer in zijn carrière eindigde hij op de tweede plaats. De enige die er nooit mee zat was Sagan zelf. Wie altijd meedoet voor de eerste plek, zo redeneerde hij, loopt nu eenmaal een grotere kans om tweede te worden. Alles beter dan kleurloos als pelotonvulling mee te rijden. En hé, er komt altijd weer een nieuwe dag, met nieuwe kansen.

null Beeld null

Met die ogenschijnlijk nonchalante houding benaderde hij afgelopen week ook de WK. Het mooiste was misschien wel zijn entree in Qatar. Op woensdag, als een van de laatste renners, kwam hij in Doha aan. En waar iedereen al de hele week had geklaagd over de hitte en het gebrek aan publieke belangstelling zei Sagan slechts: 'Hmm, lekker weer hier.' Om vervolgens over de lege plekken langs het parcours op te merken: 'Hey, het is de 21ste eeuw. Iedereen heeft een tv.' En weg was hij.

Zondag, op 170 kilometer van de eindstreep, in het atypische, maar fascinerende decor van de woestijn ten noorden van Doha, haakte Sagan als laatste aan in de eerste waaier. 'Dat was mijn eerste overwinning van de dag', lachte hij naderhand. De voorsprong van de 26 man bleek genoeg om vooruit te blijven toen de woestijn werd ingeruild voor vijftien rondjes om The Pearl, een kunstmatig aangelegd eiland in Doha. Zo bestond de wegwedstrijd in zekere zin uit twee delen: een klassieker in het zand en een criterium in de stad, waar Tom Leezer in de finale nog demarreerde uit de kopgroep en tevergeefs probeerde weg te blijven.

Handig profiteerde Sagan van het beulswerk van met name de Belgen, die met zes man mee waren. Zelf had de Slowaak slechts één helper bij zich, Michael Kolar. Zo gaat het bij zijn ploeg Tinkoff meestal ook.

'Als ik de sprint aantrek voor John Degenkolb, komt Peter weleens naast me rijden, omdat hij geen ploegmaten heeft', vertelde Koen de Kort na afloop. 'Dan zegt hij: Hey Koen, I follow you, oké? Hij toont zich áltijd. Peter is echt de verdiende wereldkampioen.'

En dan te bedenken dat Sagan in de afgelopen weken hevig leek te twijfelen over zijn deelname aan de WK. Lang bleef onduidelijk of hij zou afreizen naar Qatar of alvast vakantie ging vieren. Die onduidelijkheid beviel Sagan wel. Als hij ergens schik in heeft, dan is het wel in de boel een beetje ontregelen.

In 2016 was Sagan ongeëvenaard. Hij won Gent-Wevelgem, de Ronde van Vlaanderen, drie etappes in de Tour de France, droeg de gele trui, werd Europees kampioen en kroonde zich tot eindwinnaar van het WorldTourklassement.

In het nieuwe seizoen rijdt hij voor de Duitse nieuwkomer Bora-Hansgrohe, zijn ploeg Tinkoff houdt op te bestaan. Wat zullen ze in Duitsland gistermiddag hebben gejuicht voor de tv, nu ze volgend jaar de wereldkampioen in hun gelederen hebben. Sagan zelf wilde er zondag nog niet te veel bij stilstaan. 'Ik ga eerst rust nemen', zei hij voordat hij met zijn vrouw Katarina de Qatarese avond in verdween. 'Tot volgend jaar.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden