Saaiheid heeft Avanta nooit verlaten

AVANTA, managementblad voor vrouwen, verdwijnt zo goed als zeker. Uitgever Reed Elsevier ziet er geen brood meer in. Dan hoor je solidair te zijn, als collega-journalist....

Een beetje rücksichtslos ging het ook wel, deze opheffing. De hoofdredactie had een maand tevoren nog vernomen dat het voortbestaan niet in gevaar was. En er mocht dan geen groei in het blad zitten, van groot verlies was ook geen sprake. En heeft Reed-Elsevier wel serieus gezocht naar een koper? De uitgever wil het blad nu samenvoegen met FEM/De Week. Beide redacties staan niet te trappelen. Hoe dan ook: de OR adviseerde positief, journalistenbond NVJ rest weinig anders dan bij de Elsevier-directie te pleiten voor behoud van banen.

Begonnen in 1986 als Vrouw en Bedrijf kwam het al na zes nummers in de problemen. Na een paar maanden 'bezinning' werd de formule omgegooid: het zou zich gaan richten op vrouwen in hogere functies. In 1993 werd het blad door een nieuwe hoofdredacteur omgedoopt tot VB Magazine. Het zou de human interest niet meer schuwen. 'Veel vrouwen, onder wie ikzelf, vinden Vrouw en Bedrijf mooi, maar ook wat saai', zei de toenmalige hoofdredacteur in een interview.

Is het erg dat Avanta verdwijnt? Nou, neuh. De vraag is sowieso of een managementblad speciaal voor vrouwen nodig is. Maar wat Avanta vooral opbreekt, is de dodelijke grijsheid. De saaiheid waar de hoofdredacteur zich tien jaar eerder al tegen uitsprak is in werkelijkheid nooit uit de kolommen verdwenen. Lezeressen zien dat ook: vorig jaar haakten er maar liefst 3000 van de 24.000 af. Lezers hebben altijd gelijk.

Neem het laatste nummer. De opmaak is veel te grauw. Misschien heet dat zakelijk, maar het is kil. Artikelen gaan over 'de plus- en minpunten van intervisie en coaching', of over prestatie beloning. Kan zo in De Personeelsmanager (m/v). Veel stukken gaan helemaal niet over vrouwen. Hoeft ook niet, maar wat doen ze dán in een vrouwenblad? Of is het de test van het eten in congreszalen die het blad alleen voor vrouwen maakt?

Naast saaiheid heerst voorspelbaarheid. Neem de 'uitbrekers': drie vrouwen die ontslag namen en iets totaal anders gingen doen. Je komt zulke stukken in talloze andere media tegen; in deze krant bijvoorbeeld. Ook onvermijdelijk: de serie DNA, 'portretten van vrouwen op weg naar de top'. Avanta doet een interview met de Franse advocate Christine Lagarde, en ja hoor: 'Vrouwen zijn fantastische advocaten'. Het omgekeerde was opzienbarender.

Aardig is wel het 'interview' met inmiddels demissionair staatssecretaris emancipatiezaken Phoa. Maar dat blijkt dan weer toeval: de man had geen tijd voor een echt interview, maar wilde wel wat meerkeuze-vragen beantwoorden.

Waar Opzij kiest voor (over)bekende vrouwen op de cover, zoekt Avanta het in de veel grotere categorie onbekenden. Dit nummer een uitgebreid interview met Maud Groenenberg, manager van het onderzoeksprogramma Flyland. Onderhoudend, maar je kent haar niet. Wat kan het je dan schelen dat ze zelden last heeft van stress, dat ze bij twijfel kiest voor een mantelpakje en dat ze ambitieus is, maar tevens zwanger?

In dit nummer van Avanta zit nog gewoon een bestelbon voor een (proef)abonnement. Vier nummers voor een tientje - het is voor niks. Maar zelfs die investering kunnen we dus afraden, om meer dan één reden.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden