Saaie film over mooie meisjes duurt bijna uur

Close-up: Pin-Up Girls. Nederland 1, 22.19 uur...

Wat kan de opdracht zijn geweest die aan de makers van Pin-Up Girls is gesteld? Iets als: hier heb je duizend meter aan lege videotape, in godsnaam, doe er wat mee?

Het heeft er bepaald de schijn van, want de vijftig minuten durende documentaire over de opkomst en ondergang van de bathing beauty wekt van begin tot eind de indruk dat hij, in plaats van over uitdagende, sexy meisjes, net zo makkelijk over de gebruiksmogelijkheden van de V-snaar, het bidprentje of het neushoornvogeltje had kunnen gaan.

De film is braaf, saai en bovenal gemakzuchtig in elkaar gedraaid, al was het alleen maar omdat Betty Page er straal in wordt genegeerd, terwijl zij met Marilyn Monroe toch de Heilige Tweeëenheid van de beroepsgroep vormt.

Hoe kan dat? En, ander voorbeeld: waarop stoelt de bewering dat het Jane Fonda was die het einde van het pin-uptijdperk markeerde door van Barbarella te transformeren tot een boegbeeld van de anti-Vietnambeweging?

Het wordt in de documentaire niet of nauwelijks uitgelegd. De samenstellers werken zich door de ontstaansgeschiedenis van het kalendermeisje heen op een manier die overeenkomt met wat in Pin-Up Girls over het poseren zelf wordt opgemerkt: suggereer zoveel als kan, maar onthul tegelijkertijd zo weinig mogelijk.

Hark wat tekeningen van Vargas op een hoop met beelden van Sylvana Mangano, Mae West, Betty Grable en Sophia Loren, zet er een interessant klinkend klassiek pianowerkje onder, en allicht dat de indruk wordt gewekt dat er langdurig en diepgaand over het onderwerp is nagedacht.

Pin-Up Girls begint bij de uitvinding van de cancan in het Parijs van de Belle Epoque, en maakt vervolgens, met tussenlandingen in de Moulin Rouge en de Eerste Wereldoorlog (waar de eerste postkaarten van getekende, sexy French Girls door soldaten mee naar het front werden genomen), de oversteek naar Amerika.

In de Ziegfeld-follies op Broadway en in de studio's van Hollywood begint The All American Girl vanaf de jaren twintig aan haar wereldwijde opmars. In de Tweede Wereldoorlog bereikt het pin-uptijdperk zijn hoogtepunt wanneer de geallieerde bevelhebbers de beroemdste representantes ervan naar het front halen om de troepen in hun strijd voor volk en vaderland te motiveren.

Een oorlog later, in Vietnam, heet het definitief afgelopen te zijn met de petty girl, want dan komt de feministe Jane Fonda hoogstpersoonlijk roet in het eten gooien. Sindsdien is de pin-up passé. Madonna en de populariteit van de superfotomodellen veranderen daar niets meer aan, stellen de samenstellers van de documentaire, want met hun intrede is erotiek gelijkgesteld met geld en commercie. 'De glimach is afgelegd' en de pin-up blijft eenzaam achter 'op de verre oevers van een ideale wereld'. Zo is het gekomen en zo is het gegaan. Het is maar dat u het weet. En dan zijn nu de vijftig minuten om, en beginnen we maar weer eens met aftitelen.

Wim de Jong

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden