Commentaar

Rutte schiet zich in eigen voet met weigeren gevangenen

Door te weigeren twee Guantánamo-gedetineerden over te nemen, schiet Rutte zich in eigen voet.

Een wachttoren op het terrein van de Guantánamo Bay-gevangenis. Beeld null
Een wachttoren op het terrein van de Guantánamo Bay-gevangenis.

In de internationale politiek gebeurt het niet vaak dat machtspolitieke overwegingen in het verlengde liggen van humanitaire. Maar zelfs als dat een keer wel zo is, zoals bij het Amerikaanse verzoek aan Nederland om twee Guantánamo-gedetineerden op te nemen, slaagt de Nederlandse regering er glansrijk in dit schot voor open doel te missen.

De scepsis is in de hele Tweede Kamer te vinden maar nota bene de VVD, hoeder van een sterke NAVO en goede transatlantische relaties, loopt voorop - vermoedelijk uit electorale angst voor Geert Wilders, die de regering zal beschuldigen van het opnemen van 'terroristen'. Het toont andermaal hoezeer de nationale politiek is gekaapt door de rechts-populistische agenda van Wilders. En dat de middenpartijen de slechtst denkbare tactiek hanteren om Wilders te bestrijden, namelijk door in stilte zijn agenda over te nemen.

American mess

Natuurlijk is de gevangenis op Guantánamo Bay eerst en vooral een American mess. Tegen alle waarschuwingen in, creëerde president George W. Bush een juridisch niemandsland waar bijna achthonderd verdachte terroristen werden opgesloten. Dat is ook precies het standpunt van de huidige president Barack Obama, die omdat de Republikeinen elke opvang van Guantánamo-gedetineerden op het Amerikaanse vasteland blokkeren, gedwongen is met de hoed in de hand de wereld af te reizen, van deur tot deur aanbellend met de vraag of iemand hem wil helpen bij het sluiten van Guantánamo.

Voor alle duidelijkheid: 53 van de 115 overgebleven gedetineerden zijn 'cleared for release': zes Amerikaanse veiligheidsinstanties - waaronder Homeland Security, de CIA en de NSA - zijn over deze mensen tot de conclusie gekomen dat ze direct kunnen worden vrijgelaten. Ze zijn ongetwijfeld getraumatiseerd, maar dat geldt ook voor vele anderen die onze samenleving wel opvangt.

Als je belangrijkste bondgenoot een gunst vraagt, waarin bovendien je welbegrepen eigenbelang zo samenvalt met het humanitaire belang, moet je een keer boven je zelf - en je electorale angsten - uit kunnen stijgen en zeggen: we helpen je graag. Wie zijn buitenlands beleid louter laat formuleren door binnenlandse peilingen, kan beter zijn Veiligheidsraad-ambities direct opgeven.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden