Russen zijn vooral dol op mafiajassen

ISTANBUL Je haalt de Russinnen er zo uit, in de straatjes vol winkels met namen als Dallas Kozmetik, Campari Textil-Leather en Mikro Bazaar....

Van onze verslaggever

Hans Moleman

In Aksaray, een volkswijk van Istanbul niet ver van de beroemde Blauwe Moskee, gaat het boodschappentoerisme gewoon verder, kapingen of niet. De Russische kooplustigen blijven komen om hun slag te slaan in Turkije, het winkelparadijs van Oost-Europa aan de zuidkant van de Zwarte Zee.

Zoals Loedmilla, een vrouw van in de veertig uit Moermansk, die zaterdag zichtbaar uitgeshopt, de armen vol uitpuilende tassen, hotel Bekdas binnenstrompelt. Het hotel, strategisch gelegen midden in het winkelgebied, is de uitvalsbasis van haar reisgezelschap. Zo'n honderd man, maar vooral vrouw, sterk zijn ze op een vierdaagse vliegtrip uit het verre Moermansk naar Istanbul gekomen.

Nee, van de kaping van die veerboot met Russische toeristen door een groepje Turkse Tsjetsjenen heeft Loedmilla niet bepaald wakker gelegen. 'Dat is het risico tegenwoordig in ons nieuwe Rusland', zegt ze schouderophalend. Maar ze is wel blij dat ze met het vliegtuig is gekomen. 'Daar is de controle op de passagiers toch strenger.'

Maandag gaat Loedmilla weer terug naar Moermansk, een havenstad bij de poolcirkel in het noordwesten van Rusland. De valiezen vol met vooral leren jassen en dames- en herenkleding. 'De meeste Russen die hier boodschappen komen doen, verkopen de spullen thuis weer. De prijzen in Turkije zijn zodanig dat je een aardige winst kunt boeken.'

Wekelijks komen duizenden per bus, veerboot en vliegtuig naar Turkije om handelswaar in te slaan. De stroom kleine handelsreizigers uit het voormalige Oostblok is goed voor miljoeneninkomsten voor de Turkse middenstand. De Turken vreesden dat de kaping van vorige week de Russen zou afschrikken. Een ongegronde vrees, zo bleek dit weekeinde.

In de winkelwijk Aksaray was het net zo druk als anders. De wijk heeft zich helemaal ingesteld op de handelstoeristen. Veel winkels prijzen hun waar aan in het Russisch, andere mikken blijkens uithangborden op klanten uit Polen, Roemenië en Bulgarije. De voertaal is Russisch, de dollar betaalmiddel.

Afgaand op de uitgestalde waar valt te vrezen dat het overheersende modebeeld in Oost-Europa de komende lente strak, kort en lichtelijk louche wordt. De stretchbroek krijgt harde concurrentie van het nauwgesneden, ver boven de knie eindigend rokje. In de sector onderkleding gaat de strijd tussen luchtige combinaties in de kleuren parelmoerwit en glanzend rood.

'Daar houden de Russen van', zegt Ramadan, de vrolijke verkoper in een leerboetiek. Hij is een moslim uit Kosovo, voormalig Joegoslavië, en werkt sinds vijf jaar in de zaak die eigendom is van een Turkse Koerd. Zoals heel Aksaray eigenlijk een mengelmoes van Oosteuropese en Turkse ondernemingslust is, gelet op de talrijke Bulgaarse, Bosnische, Poolse en Russische winkeluitbaters.

Wil ik misschien zo'n prachtige jas kopen? 'Dit is model Mafia', grijnst Ramadan. 'Zeer populair bij de Russen. We hebben voor de mannen ook nog de modellen Tarzan en Rambo, en voor de vrouwen Helga en Cobra. Voor jou reken ik een speciale prijs: 130 dollar.'

Het gladde zwarte leer, afgezet met uitbundig nepbont is niet geheel naar smaak. Ramadan toont begrip. 'Eerste kwaliteit vind je hier niet, die is voor de export. We verkopen hier derde, vierde kwaliteit uit de Turkse fabrieken. Dat kunnen de Russen nog betalen. Ze hebben zelf de fabrieken niet om deze spullen te maken.'

Aan het eind van de zaterdagmiddag zijn overal in de wijk de resultaten van de koopdrift zichtbaar. Op de stoep wordt met enorme balen gesjouwd. Sommige Russische handelsreizigers pakken het professioneel aan; ze hebben Turkse vrachtwagens gehuurd die tot de nok toe worden volgeladen. Anderen hebben het lastiger. Bij de bagageluiken van een paar bussen klinkt driftig gefoeter, omdat iedereen zijn pakketten het eerst naar binnen wil schuiven.

De meer dan manshoge berg op het trottoir doet vrezen dat ook het gangpad in de bussen maximaal benut zal moeten worden om alles te bergen. Ja, dit gezelschap gaat met de veerboot terug. 'De boot is het goedkoopste', zegt een Rus die uit de buurt van Sebastopol komt, op de Krim aan gene zijde van de Zwarte Zee. Nee, hij is niet bang voor een nieuwe kaping. 'Alleen een aardbeving kan de handel stilleggen.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden