RuPaul's: uniek insiderperspectief in de wereld van drag

Waarom doet iedereen bij RuPaul's zo bitchy en wat zijn meaty tucks? De buitenstaander mag het zelf uitzoeken.

Beeld de Volkskrant

Het voelt gek om over RuPaul's Drag Race te schrijven, een beetje of ik het lekkerste taartje van andermans bord aanbied. 'RuPaul's' heeft al jaren een gigantische fanschare namelijk, zelf bekeerde ik onlangs pas: ik bekeek seizoen zeven, het enige seizoen dat Netflix biedt.

RuPaul's Drag Race is, de naam zegt het al, een race tussen drag queens, travestieten, geleid door de charismatische drag-superstar RuPaul. Qua opzet lijkt het programma op andere Amerikaanse realityraces als America's Next Top Model en Project Catwalk: kandidaten krijgen elke week challenges, opdrachten, en aan het eind van elke aflevering valt er iemand af. Deelnemers dragen namen als Kandy Ho, Miss Kennedy Davenport en Ginger Minj, de opdrachten zijn vaak even uitzinnig als creatief: schrijf een parodie op een bekende hit, studeer een campversie van Romeo en Julia in. Elke challenge toetst vaardigheden die vereist zijn in de drag-business: naaien, opmaken, zingen - uitvergroten, entertainen, aanwezig zijn.

Tijdens het opmaken voor de spiegel is er tijd voor real talk. Pearl bekent dat ze ooit een dik, eenzaam jongetje was, Ginger Minj vertelt over de keren dat ze voor een terminale kankerpatiënt optrad. De persoonlijke verhalen bieden tegenwicht aan de sneren die kandidaten ondertussen uitdelen - throwing shade, heet dat.

Voor wie RuPaul's voor het eerst ziet, is het allemaal wat overweldigend misschien. Het programma is goedkoop geproduceerd en vrij onrustig gemonteerd, uitleg over de opzet is er niet; wie is wie, waarom nu wéér een catwalk, waarom doet iedereen zo bitchy en wat zijn meaty tucks en death drops? Nieuwe kijkers moeten het zelf uitzoeken, en juist dáár ligt de kracht van het programma.

RuPaul toont de wereld van drag zonder commentaar, en presenteert parodie, uitvergroting en omkering als vanzelfsprekende deugden. Dit programma is gemaakt door drags, voor drags - meekijken mag, maar dit is hún ruimte, een ruimte die ze hebben bevochten en nu opvullen met veren, borststukken en pailletten. Zo is RuPaul's geen programma óver een subcultuur, het ís een subcultuur: kijkers krijgen een dragblik aangeboden en wie die blik niet snapt heeft pech gehad. Zo'n insidersperspectief is zeldzaam op televisie. En zijn queens in het dagelijks leven misschien buitenstaanders, nu wil de buitenwereld juist bij hen aanschuiven en inspiratie opdoen: sterren als Mel C. en Lady Gaga treden dolgraag op als gastjurylid.

Maar: hoeveel buitenwereld kan RuPaul's verdragen? Daarover is nu discussie. Vorige maand maakte het programma de stap van de kleine LGBT-zender LogoTV naar de Amerikaanse kabelzender VH1. Fans vrezen dat RuPaul's aangepast zal worden aan een mainstreampubliek. De prijs van emancipatie: eenmaal omarmd door de massa verliest een groep de buitenstaanderstatus die haar juist zo eigen maakte. RuPaul verzekert fans echter dat het zo'n vaart niet zal lopen, de recentste afleveringen lijken dat te staven. Iedereen mag haar taartje bewonderen, ze zal er niet zo snel een hap uit laten nemen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden