RUMOER

Wacht u voor de 'budget-cd's'. Dat was kort gezegd de strekking van de kranteartikelen, die een paar maanden geleden verschenen over 'spookorkesten' en andere valse informatie op cd's van bedenkelijke kwaliteit....

Lastige klant wantrouwt

èlke goedkope cd

Men werd gewaarschuwd voor de goedkope series Classical Gallery, Point Classic en Masters Classic, maar wie kent die labels uit zijn hoofd? 'Door die verhalen wil de klant geen goedkope cd's meer', zegt Wijnand van Hooff, muziekhandelaar te Rotterdam. 'De prijs is opeens een kwaliteitswaarmerk geworden.'

Van Hooff is ook eigenaar van Erasmus Muziekprodukties bv, die cd's uitbrengt voor minder dan vijftien gulden, Fl. 14,95 om precies te zijn. Ik wil die plaatjes niet, hoort Van Hooff nu steeds vaker in zijn winkel.

'Een prijs zegt natuurlijk niets', zegt Van Hooff. 'Ik heb exact dezelfde produktiekosten als de grote maatschappijen, maar ik heb niet te maken met astronomische bedragen voor de uitvoerende artiesten.' Hij heeft voornamelijk jonge musici (Wibi Soerjadi, Irina Mezueva) en ervaren maar minder beroemde musici, zoals Alwin Bär, Arpád Joo, Bernard Kruysen en Daniël Wayenberg. Hij produceerde de opnamen van het pianowerk van Boris Pasternak door Polo de Haas, Ten Holts Soloduiveldans door Kees Wieringa en 'salonmuziek uit de jaren 20' door saxofonist Leo van Oostrom.

Ook de Nieuwe Muziekhandel in Amsterdam signaleert een groot wantrouwen tegen goedkope cd's, 'maar dat was er altijd al. Vooral als het label onbekend is, komen er vragen.'

Voor zijn eigen personeel en dat van andere vakhandels heeft Van Hooff trainingsavonden georganiseerd. 'Het personeel moet leren dat ''domme vragen'' niet bestaan. Lastige klanten zijn prima - pas als ze wegblijven vormen ze een probleem.'

Van Deltawerken naar

Jopie Huismanmuseum

Het Jopie Huismanmuseum in Nijefurd zoekt een directeur, bleek uit een advertentie die twee weken geleden in de Leeuwarder Courant verscheen. Het gaat dit keer om een betaalde baan - de zittende directeur, Wim van Straten, deed het werk onbetaald, zoals alles in het museum door vrijwilligers wordt gedaan.

Van Straten, die er sinds 1989 werkte - als provinciaal ambtenaar belandde hij toen in de VUT - nam eind februari ontslag. Hij kon zich niet vinden in het beleidsplan van het stichtingsbestuur, dat hem werd opgelegd.

Dat beleid is 'utopisch' volgens hem. 'Men wil bussen vol Japanners uit Oostenrijk via de Deltawerken naar Workum brengen. Ik noem dat hoogmoedswaanzin. Dit is het museum van het mededogen, dat kun je niet opnemen in een recreatieroute.'

'Als bestuur verzin je wel eens iets', zegt bestuursvoorzitter J. van der Meer, tot voor kort burgemeester van Nijefurd. 'Ik heb de Ludwigcollectie bezocht en het Hundertwassermuseum en dan valt op hoeveel Japanners daar rondlopen. Waarom geen internationaal cultuurarrangement met Amsterdam, de Afsluitdijk en daar vlakbij het Jopie Huismanmuseum? We moeten aan de toekomst denken. Er wordt geweldig geïnvesteerd in grote attracties en pretparken, we moeten onze positie op de markt in de gaten houden.'

Concertgebouworkest

zoekt nieuwe fluitist

Zijn instrument werd door Volkskrant-recensent Frits van der Waa ooit 'een veredelde vulpendop' genoemd: 'Er zit maar een soort geluid op, een week timbre, het kan een beetje harder en een beetje zachter en daarmee houdt het op.'

Het was de aanloop tot een loftrompet op het uitzonderlijke talent van Jacques Zoon, sinds 1989 eerste fluitist bij het Concertgebouworkest en 'een van die zeldzame muzikanten die de dwarsfluit kracht en een eigen karakter weten te verlenen'.

Jacques Zoon gaat weg. Zijn vrouw, de Franse celliste Iseut Chuat (verbonden aan het Nederlands Balletorkest), kreeg de kans haar leermeester Janós Starker op te volgen aan de Indiana University in Bloomington, USA en Zoon volgt haar. Hij accepteerde eveneens een docentschap in Bloomington, waar enkele duizenden aankomende muzikanten studeren.

Er is enige druk op hem uitgeoefend door de zakelijk leider van het Concertgebouworkest, legde Zoon afgelopen zaterdag uit in Het Parool, maar aan het eind van dit seizoen is hij toch echt weg.

Dat betekent dat de tweede eerste fluitist Paul Verhey een paar maanden 'wat meer moet fluiten', zegt Sjoerd van den Berg, persvoorlichter van het Concertgebouworkest. Hij hoopt dat er nog vóór de zomer audities gehouden kunnen worden, waaruit een opvolger voortkomt.

'Het kan ook gebeuren dat er niet één geschikte kandidaat komt opdagen', zegt hij, 'dan moeten we misschien gaan werken met freelance-fluitisten.'

Tivoli zoekt

nieuwe directeur

Vandaag houdt de kersverse sollicitatie-commissie haar eerste zitting: wie wordt de nieuwe directeur van Tivoli en waar moet die worden gezocht? Het Utrechtse poppodium kreeg vorig jaar met de aanstelling van B. Claessens zijn eerste directeur. Het jaarcontract met de directeur dat op 1 mei afloopt zal niet worden verlengd.

De directeurspost was het resultaat van een herbezinning op de (althans in theorie) strikt-democratische structuur volgens welke Tivoli tot voor kort functioneerde - een natuurlijke voortzetting van een jarenlang bestaan als vrijwilligersorganisatie.

Er werd een 'plan van aanpak' geformuleerd in samenwerking met een adviesbureau: met een hiërarchische structuur zou Tivoli effectiever en professioneler kunnen werken. Het was aan Claessens om die omwenteling vorm te geven. In het Utrechts Nieuwsblad zei bestuursvoorzitter B. de Vos dat aan haar vertrek een 'wederzijdse beslissing' ten grondslag ligt.

In de wandelgangen van Tivoli wordt aan die lezing getwijfeld. Op 11 maart kwam de brief waarin het bestuur de (onbetaalde) medewerkers meedeelde dat de samenwerking met de directeur niet zou worden geprolongeerd, als een complete verrassing. Over de reden van vertrek zijn door het bestuur geen uitspraken gedaan.

Gysèle Brokken, een van de twee zogenaamde 'mv-ers' (medewerker-vertegenwoordigers), die werden benoemd om de communicatie tussen directie en vrijwilligers te bevorderen, vermoedt dat het bestuur de hoop had opgegeven dat het ooit nog goed zou komen tussen directeur en medewerkers. 'Ze heeft het afgelopen jaar niet laten blijken dat ze ons aankan. En ik moet ook zeggen dat het geen gemakkelijke taak is, want er werken honderddertig super-eigenwijze mensen bij Tivoli.'

Er zijn een paar incidentjes geweest in het jaar dat Claessens de concertzaal runde. Zo legden de vrijwilligers, op dezelfde dag dat het Utrechts Nieuwsblad een interview met haar publiceerde (er zijn '120 tot 130 mensen die hier werken en Tivoli staat als een huis'), de disco plat uit ongenoegen met het personeelsbeleid. De medewerkers voelden zich niet serieus genomen.

In januari kwam het zelfs tot een vertrouwenskwestie, nadat de twee medewerkers-vertegenwoordigers Claessens per brief hadden laten weten dat ze misschien eens moest gaan nadenken of ze wel 'de juiste persoon op de goede plaats' was. De directeur interpreteerde het briefje als een motie van wantrouwen.

Het conflict werd bijgelegd, en niets wees erop dat Claessens afscheid zou nemen. Brokken: 'Ik denk dat dit de beste oplossing is. Toch vind ik het heel vervelend dat het zo gelopen is. Het is geen prettige manier van met mensen omgaan. Tivoli is bureaucratisch geworden, dat schijnt dan professionalisering te heten.'

Claessens is sinds half maart met ziekteverlof.

Nicoline Baartman

Bij Sophietje en Phil

in Steenwijkerwold

Ze kijken er alle twee nuchter op terug, op die wilde jaren zestig. 'Phil heeft er geen last van als iemand ''hoepla'' roept en als iemand ''ranja met een rietje' zegt, vind ik dat ook helemaal niet hinderlijk', vertelt Sophie van Kleef.

Uit 'bewondering' voor haar 'als mens en kunstenaar', organiseert Van Kleef een overzichtstentoonstelling van Phil Bloom, Pig's Tales. Het is de openingsexpositie van haar galerie in Steenwijkerwold, een voormalige kloosterkapel waar ze een paar jaar geleden 'tegenop liep'. Het is een gebouw van architect Steenhardt-Carré, in 1963 gebouwd voor de katholieke organisatie 'De Voorzienigheid'. Voor de gelegenheid is het omgedoopt tot 'De Voorzienbigheid' - 'geweldige grap van de lay-out', vindt Van Kleef.

Meer dan drie jaar is ze bezig geweest met de renovatie van de kapel (het dak deugde niet, de leidingen moesten vernieuwd) en een half jaar geleden begonnen de voorbereidingen voor de vernissage. Zondagmiddag om vier uur moet het gebeuren: Gregoriaanse zang en vioolmuziek (Ig Henneman) en als toppunt van vermaak een koppel biggen dat de verbinding moet leggen met het thema dat het recente werk van Phil Bloom domineert: het varken.

Vreest Sophie van Kleef niet dat slechts weinigen de weg naar Steenwijkerwold (ergens achter Meppel) zullen vinden? Van Kleef: 'Ik beschouw dat als een natuurlijke selectie.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden