Ruilen kinderen hun Harry Potter-uil of Nemo-vis in na het zien van familiefilm Pieter Konijn?

Pics: over hedendaagse beeldcultuur

Pieter Konijn die bramen gooit naar een man die daar allergisch voor is. Moet dat kunnen in een kinderfilm?

Peter Rabbit.

De eerste dierenwelzijnsorganisatie had de messen al geslepen voor Peter Rabbit. Een lokale krant uit Brits-Columbia (Canada) noteerde dat de Small Animal Rescue Society of B.C. bang was dat kinderen hun Harry Potter-uil of Nemo-vis na het zien van de familiefilm pardoes zouden willen ruilen voor een zacht, knuffelbaar konijntje. En waar zouden die over een paar maanden belanden? Precies, in de opvang.

Voorspelbare bezorgdheid, maar bij Peter Rabbit kwam de hevigste kritiek uit een compleet andere, onverwachte hoek, namelijk van ouders van allergische kinderen.

In Peter Rabbit komt Pieter Konijn erachter dat de man met wie hij op voet van oorlog verkeert allergisch is voor bramen. Dus bekogelt hij deze Tom McGregor ermee, waarbij er één braam in zijn mond terechtkomt. Ternauwernood kan hij zichzelf uit een anafylactische shok redden door zichzelf een adrenaline-injectie te geven.

Hiermee worden mensen met een voedselallergie bespot en zet de film aan tot gevaarlijk gedrag, aldus de ouders, die tot een boycot opriepen, waarna filmmaatschappij Sony uiteraard razendsnel excuses maakte.

Overdreven? De ongerustheid is best begrijpelijk. 'Allergy bullying' (allergiepesten) is volgens media als CNN en The Washington Post een ernstig probleem: kinderen met allergieën worden daadwerkelijk door hun klasgenootjes bekogeld met voedsel en dat is levensgevaarlijk.

Goed om het eens over te hebben, thuis. Maar dan kan Peter Rabbit juist de aanleiding zijn. Het laat zien dat het bekogelen van iemand met een allergie net zo levensbedreigend is als à la Roadrunner een steen op iemands hoofd gooien of iemand op zijn Tom & Jerry's onder stroom zetten. Waarom zouden kinderen in die gevallen wél het onderscheid tussen filmgeweld en de werkelijkheid kunnen maken, en bij die allergiescène niet?

Omdat Peter Rabbit niet zo'n soort film is, zegt u, en de hoofdrolspeler een ondeugende, koddige lieverd is die het zo leuk doet op Wedgewood-servies. Dat is dus een misvatting. Volgens de gematigd positieve recensies staat deze nieuwe Peter Rabbit zijn buurman McGregor letterlijk naar het leven en vice versa. De L.A. Times omschrijft Pieter Konijn als een 'boze narcist'; AV Club als een 'onuitstaanbare eikel'. Er zijn explosies, elektrocuties en wurgpartijen. De bramenpesterij is een typisch voorbeeld van het cartooneske geweld dat sommige recensenten sadistisch noemen.

Of je kind dit hilarisch vindt en het onderscheid tussen fantasie en werkelijkheid begrijpt, moet u als ouder zelf inschatten. Voor één ding hoeft u niet te vrezen: als ze de film hebben gezien zeuren ze vast nooit meer om zo'n ellendig rotkonijn.