Column

Rubberen stoeptegels, valhelmpjes en de risicoloze samenleving

De ophef over rubberkorreltjes is een fraai voorbeeld van de paniek aanjagende mediamotor.

'Rubberen stoeptegels, valhelmpjes voor fietsers, ze tekenen de hang naar de risicoloze samenleving. Elk potentieel onheil wordt uitgerookt met regels en verantwoordelijkheden. De gepamperde burger wordt permanent gedebiliseerd.' Beeld anp
'Rubberen stoeptegels, valhelmpjes voor fietsers, ze tekenen de hang naar de risicoloze samenleving. Elk potentieel onheil wordt uitgerookt met regels en verantwoordelijkheden. De gepamperde burger wordt permanent gedebiliseerd.'Beeld anp

Heerlijk mediazinnetje: 'Na tumult over kunstgrasvelden nu ophef over speelplaatsen.' U voelt het al: kanker. Dat krijg je ervan na het alarm van Zembla over 'kankerverwekkende' korrels van gemalen autoband op voetbalvelden van kunstgras. Nu maken ouders zich zorgen over rubberen stoeptegels, meldde het AD donderdag.

De bekende werking van de olievlek - ook een giftig goedje.

Huiveringwekkend citaat: 'Kinderen zagen de afgebrokkelde stukjes rubber onder de speeltoestellen in de wijk Vathorst aan voor dropjes. Duizenden rubberen brokjes werden door kleine handjes bijeengegraaid om er bergen mee te bouwen'.

Een toxicoloog schetst het horrorbeeld: 'Ik krijg mails van ouders die vertellen hoe kinderen helemaal zwart van de tegels af komen na het spelen, met vieze handen die ze ook in hun mond hebben gehad.'

Hemel: vieze handjes.

Tumult. Ophef. Het zijn de fijngemalen korrels van het nieuwsgranulaat. Samengesmolten met de bestanddelen 'kinderen' en 'gezondheid' vormen ze een explosief mengsel.

Zelf mag ik graag een grove korrel zout toevoegen. Als gemalen autobanden werkelijk zo kankerverwekkend zouden zijn, waarom horen we dan nooit van zieke automonteurs die dag in, dag uit met hun werkmansklauwen aan het rubber zaten? Ik heb voor de zekerheid even bij de Kwik-Fit gekeken: ze stonden er blakend aan de brug.

De 'ophef' is een fraaie illustratie van de mediamotor die paniek aanjaagt. De brandstof bestaat niet uit feiten, maar uit vernevelde angst. Onder het kunstgras van Zembla ligt de voedingsbodem van het 'veiligheidsdenken'.

Rubberen stoeptegels, valhelmpjes voor fietsers, ze tekenen de hang naar de risicoloze samenleving. Elk potentieel onheil wordt uitgerookt met regels en verantwoordelijkheden. De gepamperde burger wordt permanent gedebiliseerd. Bordje in de tram: 'Houd u goed vast tijdens de rit.'

De webwinkel van de ANWB biedt onder het kopje 'Veiligheid' maar liefst 106 producten aan, tot aan reflecterende rollatorhandgrepen (slechts euro 5,95). Deze weken zijn we (ze) in gevecht met de laatste restjes natuur - die geeft maar rommel en overlast. Bomen worden gekapt, want takken treffen onze heilige koe. Vallende blaadjes zijn het nieuwe kwaad, ze worden met militair geschut bestreden. Ooit zullen onze bedden volgens wettelijk voorschrift worden voorzien van veiligheidsgordels.

Nu juich ik toe dat rubbertegels verdwijnen. Degene die bedacht heeft dat Nederland één grote kunstgrasmat moest worden, verdient levenslang. Maar de angst zit diep.

De rubbertegels in het Amersfoortse speeltuintje worden waarschijnlijk vervangen door mul zand. 'Net als vroeger', aldus het AD. Oei, als dat maar goed gaat. Zand kan zomaar in onschuldige kinderoogjes komen. Ook schijnen zandtaartjes schadelijk voor de gezondheid te zijn. Zembla zal daar binnenkort over berichten.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden