Roze heilssoldaten

Slaapt u ook altijd zo beroerd? Ik wel. Slaappillen schijnen te helpen, maar je kunt een Hollandse huisarts net zo goed om een puntzak heroïne....

Sylvia Witteman

Niet tobben, voor bedtijd een blokje om, en een glas warme melk.' Ha! Een borrel zult u bedoelen. Dat helpt wel voor een paar uur. Maar de door cognac geschraagde versuffing wreekt zich om half vier 's ochtends, in het gruwelijk besef dat het voor vannacht afgelopen is.

Een troost: grote denkers en beroemde staatslieden slapen ook nauwelijks, althans volgens vergeelde biografieën vol aalglad geretoucheerde foto's in sepia. Maar die lui concipiëren dan ook, in de gratis extra tijd, respectievelijk een bestseller, heilloze nieuwe valuta, de annexatie van een nietsvermoedend (want slapend) buurland of een briljante toepassing van fruitvliegjesbijnierschors in de strijd tegen ongewenste eeltvorming.

Trouwens, ook een kleinere slapeloze geest wil nog wel eens een ideetje invallen. Zo heb ik onder toegeeflijke sterrenhemels al heel wat schitterende vindingen gedaan. De paraplu zonder handen, het kattenvoerbakje met tijdklok, een revolutionair schreefloos lettertype en een machine die zwaartekracht opheft: maar de eerste drie bleken bij navorsen in het ochtendlicht al lang te bestaan en bij de laatste worstel ik nog steeds met haperingen in de software.

Nog slechter loopt het af met vondsten op ideologisch vlak, in het genre 'de eerlijke verdeling van grondstoffen en productiemiddelen over de wereldbevolking, zodat iedereen precies even rijk en gelukkig is'. Voor zulke trouvailles geldt het door Carmiggelt beschreven principe: hij schreef zo'n wereldreddende ingeving half slapend op, om hem in godsnaam maar niet te vergeten. Het bij ontwaken gretig teruggelezen papier bevatte vervolgens slechts de slordig neergekwakte woorden 'Eekhoorntje op lange weg'.

Bij nacht neemt een objectief gering probleem horrorachtige proporties aan. De belastingaangifte 2004, een nog steeds niet teruggebracht bibliotheekboek, een rode sok tussen de witte was, en ligt daar niet al weken een schaaltje overgeschoten eidooiers iets heel engs te bekonkelen drie hoog achter in de ijskast?

Ook fysiek onbehagen vermenigvuldigt zich in bed als schransende microben in een petrischaaltje. Een verstopt neusgat, kriebelhoest, een prikkend donsveertje in het zweterige hoofdkussen en een rafelige teennagel die telkens aan het dekbed blijft haken. Mijn nachtkastje vertoont dan ook een curieuze samenscholing van groezelige flacons, pincetten en schaartjes, met als pièce de résistance de trouwe, roze heilssoldaten van de firma Ohropax. Voorkomen is immers beter dan genezen, en één kuchje van een kind, ruisje in de wc-pot of mompelend vleermuisje aan het venster kan fataal zijn. Daar heb je graag de ongemakken van zo'n dichtgepropt hoofd voor over: het lugubere geruis van je eigen bloedsomloop, plus de knellende, jeukerige irritatie in beide gehoorgangen, alsof je aan weerszijden van je schedel meedogenloos verkracht wordt door zwaargeschapen hamsters. Het went. Tip: laat u niet verleiden tot de moderne 'soft' variant, de zachtroze vettige 'classic' voegt zich een stuk inschikkelijker naar het interne oor. Ook baby's zijn er dol op. Ik heb mijn jongste zoontje eens betrapt met een leeg blikje, terwijl hij juist het laatste wasbolletje met een routineus gebaar uit het beschermlaagje pelde. Le petit gourmand! Zijn wangzakken puilden nog, maar het merendeel van de traktatie had hij reeds intern verwerkt.

Tegen half zes kun je er van uit gaan dat nu nog in slaap vallen niet alleen onmogelijk maar ook zinloos is. Opstaan, douchen en de klusjes doen die de aanleiding waren tot het gepieker, dat zou verstandig zijn. Maar het loopt altijd uit op het herlezen van een Vrij Nederland uit 1993, met klitten in je haar van het woelen. En tot slot om half zeven tóch indommelen, om een kwartier later wakker te worden van knokige kinderknietjes in de geradbraakte ribbenkast. 'Mama, mijn balletschoenen zijn te klein en er zit raar groen pluis op de ontbijtkoek!' Dan, na het inhaleren van een pondspak snelfiltermaling, over tot de wanorde van de dag. En voor wie zich verheugt op het middagdutje: dan belt dus, kort na het wegzinken,met vier, vijf snerpende uithalen een versgestreken voorlichter van de nierstichting aan, de postbode met een pakje dat een kunstlederen verzamelbundel Het Beste voor de overburen blijkt te bevatten of een zich op spataderen voortslepende collectante van meldpunt Stekelbaars in nood. 'O sorry mevrouw, lag u te slapen? Zeker nachtdienst gedraaid?' Nou en of.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden