Roze bril hulpverlener moet af

Sommige ouders kunnen echt niet opvoeden. En dat, zegt Heidi Offerman, moeten hulpverleners inzien. Maar, vraagt Ernst Timmer, wáár zijn de pleeggezinnen?...

Ernst Timmer

Omdat de penicilline tegen kindermishandeling nog niet is uitgevonden, moet de samenleving het stellen met lapmiddelen: hulpverleners in probleemgezinnen.

'Zij zijn net als de medische stand in de middeleeuwen: zij zien wel wat er mis is, maar ze weten niet wat ze eraan moeten doen.' Jan Blokker (de Volkskrant, 27 september) citeert de oude psychiater Van Dantzig en juicht dat het de spijker op z'n kop is. De hulpverlening heeft het weer gedaan.

Vroeger riep de columnist nog wel eens vanuit de woestijn dat Jan Tuinbroek en z'n maat de randgroepjongeren de goot in stonden te politiseren. Tegenwoordig heeft het Journaal al naar de hulpverlening gewezen nog voor het kinderlijkje überhaupt geïdentificeerd is. . . en de oude Blokker wauwelt het na.

'Maar god zal je als kind bewaren als je ouders hebt getroffen die er een heel speciale opvatting van hun eigen verantwoordelijkheid op nahouden.' Heeft Blokker een idee met hoeveel ze zijn, die ouders met zo'n 'heel speciale opvatting'? Je kan er gerust een middeleeuwse pestwijk mee vullen, met zulke ouders. En Blokker zou het liefst hun hele kinderschaar, geheel ontsmet, in pleeggezinnen plaatsen. Alles beter en hygiënischer dan de onverantwoordelijke ouders door laten modderen met die kwakzalvers van een hulpverleners. Maar als er nou niet zo heel veel van die pleeggezinnen zijn, omdat er in de samenleving nu eenmaal meer ach-en-wee-roepers zijn dan lieden die een hand uitsteken? Zullen we dan die pestkinderen maar bij elkaar drijven in gestichten, alwaar ze elkaar opvoeden tot weer een generatie ouders die er een heel speciale opvatting van hun eigen verantwoordelijkheid op nahouden?

Blokker en zijn wolvenkoor moeten het maar zeggen.

Een samenleving die dit níet doet, die níet bij elke kik van een buurvrouw een kind het ouderlijk huis uit schopt, zo'n samenleving heeft geen andere keus dan hulp verlenen in het gezin. Dat zal hier en daar leiden tot enige zelfoverschatting bij de betrokken hulpverleners. De medicijnmannen en -vrouwen in de middeleeuwen zullen ook wel periodes gekend hebben dat ze goed boerden en dat ze dachten hun zaakjes aardig voor elkaar te hebben. Totdat de pleuris uitbrak.

Dan werden de ziektebestrijders in een ommezwaai de veroorzakers van de epidemie. En de man die eerst tegen dovemansoren had gezegd dat de heksen en de tovenaars er niets van bakten? Sloot zo iemand zich aan bij de heksenjacht? Misschien deed zo iemand dat wel. Misschien is de voormalige roeper in de woestijn op z'n ouwe dag wel blij met wat volk om zich heen of denkt-ie werkelijk dat er geen kinderlijkje meer in een kofferbak gevonden wordt wanneer we ophouden met onze belastingcenten uit te geven aan hulp voor ouders met een heel speciale opvatting van hun eigen verantwoordelijkheid. Want die hulp maakt geen fouten, nee, die hulp begaat zélf de misdaad.

De spijker op z'n kop of de wereld op z'n kop.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden