Rouw om Antonio Di Pietro, of het Krokodilletranendal

Maestro Dario Fo is op eigen terrein verslagen door Silvio Berlusconi & Co. De grote theaterman heeft met veel succes de oude opera buffa nieuw leven ingeblazen....

JAN VAN DER PUTTEN

Van onze correspondent

Jan van der Putten

ROME

het Aardse Krokodilletranendal.

De eerste scène speelt zich af in Berlusconi's werkvilla in Arcore, een oud patriciërshuis waarop zijn advocaat Cesare Previti - inmiddels beloond met een ministerie - arglistig voor een spotprijsje beslag wist te leggen. De premier is net terug van de mislukte CVSE-conferentie.

Hij heeft een cameraploeg ontboden van TG5. Dit pseudo-objectieve journaal van een van Berlusconi's drie tv-kanalen leent zich het beste voor de nieuwe imago-operatie van de baas. Deze speelt zijn rol perfect. Nee, natuurlijk heeft hij niets te maken met de val van de nationale held. Als de oppositie dat zegt, probeert ze die arme Di Pietro weer voor haar karretje te spannen.

Berlusconi verandert de subversieve samenzweerder en publiciteitsgeile exhibitionist Di Pietro uit zijn vorige opera buffa in een figuur die alle respect verdient. Dolgraag zou hij door hem zijn ondervraagd, zegt de verdachte, maar dat kan nu helaas niet meer. Maar hij wil wel graag een gesprek hebben met de burger Di Pietro, 'en ik ben er zeker van dat het een sympathiek en hartelijk onderhoud zal worden.'

In een ander interview zet Berlusconi de toenadering tot zijn verslagen vijand voort: hij vraagt hem bij Forza Italia te komen, 'want ook hij is een man van het centrum'. Leuke grap? Of een poging om een potentiële politieke leider uit te schakelen voordat hij met Forza Italia de vloer aanveegt en van het huidige politieke gebouw geen steen op de andere laat?

Andere scene. Het journaal van TG4, geleid en gepresenteerd door een karikatuur, Emilio Fede genaamd. Iedereen noemt hem Fido, de standaardnaam van de trouwe hond. En net als baasje Berlusconi is ook Fido plotseling een fan van Di Pietro geworden. Het TG4, liegt hij, heeft altijd het onderzoek naar de corruptie gesteund. Hij toont een replay van zijn scoop van vorige week vrijdag over het aftreden van Di Pietro, vier dagen voordat dat werkelijk gebeurde, en geniet nu van zijn gelijk.

Op het scherm verschijnen de manifestanten voor de rechtbank van Milaan. De TG4-ploeg wordt onthaald op een voor een opera buffa toepasselijk spreekkoor: buffoni, buffoni (narren). Vanuit de studio roept Fede verrukt naar zijn verslaggever: 'Ga weg, Paolo, ze hebben je verwond aan een oog! Dit is zinloze wanbeschaving' Jammer voor Fido komt het niet tot een live lynchpartij.

De scène verplaatst zich opnieuw naar de demonstratie. Het Kamerlid Gianni Pilo, Berlusconi's huisenquêteur die is geroyeerd als lid van de Europese bond van opiniepeilers, komt met een stel andere diehards van Forza Italia op zijn manier Di Pietro verdedigen: door te protesteren tegen de manier waarop de oppositie hem zou uitbuiten. Als ze een vlag van Forza Italia ontplooien, wordt het de andere acteurs te veel. Buffoni, buffoni, judasmuntjes, schermutselingen. De politie moet hen ontzetten.

De grootste nar is de kunstcriticus Vittorio Sgarbi, tevens dictatoriaal voorzitter van de kamercommissie van cultuur, gevierd playboy en begenadigd vuilspuiter. Dagelijks heeft hij straffeloos op een tv van Berlusconi Di Pietro een moordenaar genoemd. Sgarbi wil nu dat Di Pietro senator-voor-het-leven wordt. En hij belooft dat hij het op de tv voortaan alleen nog maar over kunst zal hebben.

Giuliano Ferrara neemt in zijn eentje een hele scène in beslag. Ex-communist. Ex-socialist. Ex-anchorman van Berlusconi, nu minister en woordvoerder van de regering. Dit 150 kilo zware exempel van de Italiaanse gave tot politieke gedaanteverwisseling wilde hoofdprocureur Borrelli in de gevangenis hebben. Maar het besluit van Di Pietro vindt hij 'een voor allen trieste keuze.' Even later geeft hij hem in een open brief weer de volle laag: 'Di Pietro, je hebt de wet grof misbruikt.'

Temidden van tientallen andere narren voert minister Biondi van Justitie de slot-act op. Was dat niet de man die de grap had verteld van de vader die zijn zoon aanmoedigde met de woorden 'Studeren, studeren, anders word je nog onderzoeksrechter'? Was dat niet de man die op duizend manieren heeft geprobeerd Di Pietro te liquideren? Nu dit gelukt is, vergiet hij bittere krokodilletranen. Di Pietro zelf heeft me verzekerd, beweert hij, dat de inspectie van mijn ministerie geen enkele rol in zijn beslissing heeft gespeeld. Zijn inspecteurs waren in werkelijkheid inquisiteurs. Di Pietro moet hartelijk lachen om de grap van de nar die de rol speelt van minister van Justitie.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden