routeplanner

De keuze van Gijsbert Kamer..

Vrijdag

Vrijdag
Hoewel het pop- en soulaanbod ook dit jaar weer behoorlijk is, kom ik altijd pas echt in de stemming voor North Sea Jazz door te beginnen met wat echte jazz. Hoewel, echte jazz? Matthew Herbert Big Band kent dan wel de klassieke big band invulling, de manier waarop Herbert een paar jaar geleden zelf deze traditie te lijf ging met krankzinnige live samples deed even veel verwantschap met Wim T. Schippers als met Benny Goodman vermoeden.

Vrijdag
Daarna even kijken hoe onze nieuwe soulster Alain Clark het er vanaf brengt in de Maas, een zaal behoorlijk wat groter dan de hem aanvankelijk toegewezen Mississippi. En dan maar hopen dat Angie Stone zich weer eens echt inspant, en een show geeft waarin ze vanuit de tenen zingt, in plaats van met het oog op de klok.

Vrijdag
Anders zijn we halverwege weer vertrokken voor Jill Scott, die dan wel steeds saaiere platen maakt, maar live nog altijd tot het beste behoort dat hedendaagse soul te bieden heeft.

Vrijdag
Niet doen:

Vrijdag
Sergio Mendes. Er is echt wat beters met uw tijd te doen dan te wachten op het aloude Mas Que Nada dat steevast ook nog eens heel lelijk wordt uitgevoerd.

Zaterdag

Zaterdag
Frank McComb is de ideale opener. Debuteerde op North Sea ooit in Branford Marsalis’ Buckshot LeFonque met Another Day. Prachtige Donny Hathaway-achtige stem heeft hem helaas solo nooit veel verder gebracht.

Zaterdag
Verder veel grote namen (Paul Simon, Chaka Khan en George Benson) die me maar matig interesseren. Liever ga ik daarom in de Amazon zitten bij Herbie Hancock die zijn Joni Mitchell- project komt uitvoeren. Zijn The River Of Possibilities bleek vorig jaar een betere plaat dan die nieuwe van Mitchell zelf. Helaas zonder Wayne Shorter die een half uur later in dezelfde zaal moet optreden, maar dan ga ik naar de Soil & Pimp Sessions. Heerlijk gooi- en smijtwerk. Jazz op z’n punks of punk op een jazzmanier? Wat maakt het uit.

Zaterdag
Niet doen:

Zaterdag
Tower Of Power. Bloedeloze conservatorium funk. Gewoon laten zitten die flauwekul, zeker in de wetenschap dat elders in het gebouw James Carter laat horen dat de geest van Eric Dolphy nog voortleeft.

Zondag

Zondag
Zouden ze komen, Gnarls Barkley? De hipste producer van het moment (Danger Mouse) en rapper Cee-Lo stonden al vaker aangekondigd om vervolgens onaangekondigd van de lijst te verdwijnen (zoals dit jaar met Adele het geval is). Mocht het tegenvallen, dan is er daarna de nieuwe soulbelofte Ryan Shaw. De beste schreeuwzanger sinds Wilson Pickett? Wie weet.

Zondag
Schreeuwerig wordt The Mars Volta zeker, en hoewel ik naar hun platen niet kan luisteren, vind ik ze live wel geestig. Jazzrock, Zappa, punk, free-jazz en dubreggae. Ze spelen alles tegelijk, het liefst door elkaar. Leuk een paar uur na de erven Zappa, die me eens toevertrouwden in de Mars Volta een soort van opvolgers van hun pa te zien. Als ze wat beter leerden spelen, voegde Dweezil er fijntjes aan toe.

Zondag
Niet doen:

Zondag
vroeg naar huis gaan. Mocht de poprevue van Mark Ronson u wat te dunnetjes zijn, even oversteken naar Buddy Guy, de bluesveteraan die nog altijd de pannen van het dak speelt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden