Rotterdam krijgt meer bezoek en waardering

'Thank God it's nearly over.' Festivaldirecteur Simon Field moet er zelf om lachen en voegt er snel aan toe: 'Ik bedoel: ik ben zo overweldigd door het enthousiasme van de bezoekers en de gasten, dat mijn vermoeidheid in geen verhouding staat tot mijn energie om meteen..

Van onze verslaggever

Peter van Bueren

ROTTERDAM

aan het volgende festival te gaan werken.'

De cijfers over de 28ste editie van het International Film Festival Rotterdam zijn nog niet rond, maar er zijn weer nieuwe records gevestigd. Het totale bezoekersaantal lijkt weer met ongeveer 15 procent te zijn gestegen en de gemiddelde zaalbezetting was ongeveer 85 procent, zodat het plafond van de huidige faciliteiten in zicht is.

De recette van vorig jaar (1,35 miljoen gulden) was woensdag al overschreden en stijgt waarschijnlijk tot 1,6 miljoen. En misschien net zo belangrijk: de waardering voor de films is hoger dan ooit, blijkt uit de publieksenquête.

Op basis van deze enquête wordt het programma geselecteerd voor de Volkskrantdag op zondag, zodat de zesduizend lezers van deze krant ervan kunnen uitgaan dat de films die zij krijgen voorgeschoteld van het festivalpubliek allemaal minstens het cijfer 4 op een schaal tot 5 kregen.

Van films als Festen en My Name is Joe was een hoge waardering voorspelbaar, maar verrassend hoog scoorden ook films waarvoor vantevoren weinig publiciteit was gemaakt, zoals West Beyrouth van de

Libanese regisseur Ziad Doueiri en twee films uit het programma Digital New Wave: Genghis Blues, een persoonlijke documentaire van de

Amerikaan Roko Belic over de zanger Paul Pena, die zich de zangkunst van de Tuva's (een volk ten noorden van Mongolië) eigenmaakte, en Windhorse, een politiek geladen en clandestien in Tibet en Nepal opgenomen speelfilm van de Amerikaan Paul Wagner over een zangeres die popster wil worden.

Ghengis Blues, die deze week de publieksprijs won op het Amerikaanse filmfestival van Sundance, en West Beyrouth zijn vandaag nog te zien op het festival.

De films uit de Tiger Award-competitie, eerste en tweede films van aankomende regisseurs, haalden geen van alle de top van de poublieksenquête. Hoogst genoteerd stond, bij de laatst bekende telling van donderdagavond, de Egyptische film La sueur des palmiers van Radwan El Kashef, rond de 30ste plaats. De waardering voor de Nederlandse films op het festival was niet al te hoog. Donderdagavond

stonden Jezus is een Palestijn van Lodewijk Crijns en Shabondama Elegy van Ian Kerkhof op respectievelijk de 92ste en 98ste plaats. Over films die vertoond werden in het bijprogramma Dutch Perspective zijn geen tellingen verricht.

De internationale waardering voor Rotterdam blijkt uit de groei van het aantal buitenlandse gasten, van 1300 vorig jaar naar 1700 dit keer. Field: 'De ambitie van Rotterdam ook als internationaal festival te groeien blijft, maar we moeten natuurlijk wel ervoor zorgen dat de faciliteiten, met name het aantal zalen, meegroeien.'

Behalve eerder genoemde films staan vandaag nog een paar bijzondere films op het programma, zoals Powder Keg, van Goran Paskaljevic, over

de gewelddadige werkelijkheid in Belgrado, en de Amerikaanse komedie Rushmore van Wes Anderson.

Het is een in de Verenigde Staten door critici hoog gewaardeerde 'campusfilm', die ontsnapt aan de valkuilen van het genre. De film is

alleen al de moeite waard door een fantastische rol van Bill Murray als rijke vader van twee vreselijke studenten. Ook zonder de vele Amerikaanse inside-grappen gewoon een leuke publieksfilm.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden