Rosenboom

Ik zag op straat Thomas Rosenboom lopen, de schrijver. Hij droeg een lichtblauw colbertje, een zandkleurige broek, schoenen met een lichte zool en had een paraplu in de hand....

Martin Bril

Ik dacht: hee, Thomas Rosenboom.

Daarna werd het stil in het hoofd, en toen schalde het ineens: chili con carne!

Een paar weken geleden stond in het magazine van de Volkskrant een klein portret van Thomas Rosenboom. Het was geschreven door Corine Koole en een van de leukste onthullingen in het verhaal was dat Thomas Rosenboom iedere dag hetzelfde voedsel tot zich neemt.

Chili con carne.

Het kan aan mij liggen, maar je gaat toch anders kijken naar iemand waarvan je weet dat hij iedere dag chili con carne eet. Als hij voorbijwandelt, zomaar, middenin Amsterdam, denk je: die is zijn chili con carne aan het vertreden. Als je hem met een plastic tas uit Albert Heijn ziet komen, denk je: die heeft een pot bruine bonen van Hak gekocht, een pond rundergehakt, een blik geschilde tomaten en een netje uien. Dat wordt smullen vanavond, chili con carne. Als je hem 's ochtends vroeg in de tram ziet, denk je toch: laat ik niet naast hem gaan zitten.

En dan heb ik het nog niet gehad over de ingewanden en de stoelgang die zich bij chili con carne zo makkelijk laten visualiseren, ik bedoel; nog even en je hebt geen zin meer om Thomas Rosenbooms laatste boek, De nieuwe man, te lezen. We willen best alles weten van elkaar, maar er zijn grenzen.

Chili con carne is zo'n grens.

Terwijl Thomas Rosenboom in de verte verdween, de paraplu losjes zwaaiend in de hand, het colbertje strak gespannen over de bilpartij, dacht ik aan de chili con carne van mijn studententijd, de witte bonen in tomatensaus en macaroni met Smac en soepgroenten van mijn vrijgezellenjaren. Dat waren nog eens tijden, maar gelukkig zijn ze voorbij.

Thomas Rosenboom is geen student, en geen vrijgezel; hij is zelfs getrouwd. Hoe vindt een man die iedere dag chili con carne eet een vrouw die ook iedere dag chili con carne eet? Het zal niet makkelijk zijn geweest. Heeft zij zich inschikkelijk getoond? Je treft een man die iedere dag chili con carne eet, je wordt zo verliefd dat je het ook maar gaat doen? Zijn er ruzies over geweest? Eet ze stiekem wel eens wat anders? Eten ze gescheiden? Hoe gaat het in bed? Zo makkelijk als het lijkt, iedere dag chili con carne, zo moeilijk kan het uitpakken.

Het vreemdste vind ik dit: Thomas Rosenboom eet iedere dag chili con carne omdat eten hem niet interesseert, omdat hij er geen tijd voor heeft. Hij leeft voor de literatuur, de letteren, de kunst. Zoals hij iedere dag chili con carne eet, zo maakt hij iedere dag exact hetzelfde wandelingetje door Amsterdam. Als aan de overkant van de straat iets gebeurt, zal hij niet oversteken om te kijken. Er kan een geweldige roman inzitten, maar dat weerhoudt hem er niet van zijn angst te cultiveren - geweldige romans liggen bovendien niet op straat, maar in stoffige archieven en ijzeren discipline. Wat zou Thomas Rosenboom schrijven als hij gewoon iedere dag iets anders at? Misschien wel niets, en in dat geval is het maar goed dat er chili con carne is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden