Roos Vonk, ga de stal eens in en praat met een boer

De ingezonden lezersbrieven van zaterdag 1 april 2017.

Beeld anp

Brief van de dag: ga eens een stal in, praat eens met een boer

Beste Roos Vonk,

Ik ben een 22-jarige studente. Ik zie mijzelf graag als een open, ruimdenkend persoon en vind het belangrijk dat mensen zich in Nederland vrij voelen om hun mening te geven over wat dan ook. Ik bekijk situaties graag vanuit verschillende perspectieven, zonder mensen met een afwijkende mening te veroordelen.

Toch zit uw artikel ('Het lijden van het varken zien we liever niet', O&D, 27 maart) mij dwars, ik ben er persoonlijk door gekwetst. Ik ben namelijk ook boerendochter. Mijn vader houdt varkens, en al gaat u dit waarschijnlijk niet geloven: hij houdt daadwerkelijk van zijn varkens. Mijn ouders hebben mij opgevoed met het idee dat het belangrijk is om respect te hebben voor natuur en dier. Ik weet niet anders dan dat mijn vader meerdere nachten per week zijn nachtrust onderbreekt om bij de dieren te gaan kijken. Of alles wel goed gaat met een zeug die diezelfde nacht biggetjes gaat krijgen, bijvoorbeeld.

Dit doet hij omdat hij van de dieren houdt. Het is zijn passie. Ik respecteer uw keuze om voor dierenrechten te strijden, ik ben het met u eens dat de beelden van het Belgische slachthuis schokkend zijn en ik vind het goed dat u ervoor kiest om vlees te laten staan omdat dit overeenkomt met uw idealen.

Toch kan ik geen begrip opbrengen voor het feit dat u de hele sector, die voor het grootste deel uit hardwerkende, eerlijke mensen bestaat, op zo'n manier beschrijft. U schetst het beeld dat de gehele industrie zich schuldig maakt aan dierenmishandeling uit kwaadwillendheid. Alsof boeren fundamenteel slecht zijn. Dit is gewoonweg niet waar.

U schrijft dat onderzoek heeft aangetoond dat mensen een dier minder morele waarde toeschrijven wanneer ze het als eetbaar beschouwen. Ik ben het met u eens dat dit niet juist is. Maar doet u niet hetzelfde in uw artikel? Schrijft u een grote groep uit onze samenleving niet minder morele waarde toe door veehouders te omschrijven als 'de grootste groep georganiseerde wetsovertreders in de samenleving'? Ik zie uw bericht gedeeld worden door vrienden (vooral wonend in de Randstad) op verschillende sociale media.

Dit klinkt bot, maar ik weet zeker dat het grootste deel van hen nog nooit een voet heeft gezet in een stal, nog nooit het gesprek is aangegaan met een Nederlandse boer. Zij vormen hun mening op basis van wat zij zien en horen in de media, en dat begrijp ik wel. Om die reden is het in mijn ogen juist zo belangrijk dat de media een objectief beeld over feitelijke gebeurtenissen geven.

Helaas dragen artikelen als die van u eraan bij dat dit beeld subjectief en eenzijdig is. In plaats van een constructieve discussie, roept deze schrijfstijl alleen maar meer onbegrip en haatreacties op. Ik vraag u om in plaats van 'experimenteel onderzoek' te citeren vanaf uw bureau in Nijmegen, eens het land in te gaan om daadwerkelijk rond te kijken en het gesprek aan te gaan. Anders doet u precies hetzelfde als waar u in uw artikel half Nederland van beschuldigt: de andere kant op kijken.

R.M. Lenferink

Randstedelijke arrogantie

Volgens Max Pam heeft mijn partijleider geen goeie fysionomie, is mijn partij provinciaal en spreken veel leden van de SP met een zachte g. Pam stelt verder vast dat mijn partij, waarop bijna een miljoen mensen hun stem onlangs uitbrachten en die meebestuurt in de helft van onze provincies, in bijna de helft van onze grotere gemeenten alsook in vier van de zes grootste steden, een destructieve aard heeft (O&D, 29 maart).

Dat leidt hij af uit een oude roman van Koos van Zomeren, die slechts tot 1975 iets met mijn SP van doen had. Toen Koos ging, kwam ik - maar in de meer dan 40 jaar die volgden, heeft Pam nooit de moeite genomen met mij of een van mijn collegabestuurders te spreken. Dat hindert hem echter niet om mijn organisatie, waarvan zo'n 40.000 mensen lid zijn, uit de losse pols als ondemocratisch en autoritair weg te zetten.

Ik ga het niet hebben over randstedelijke arrogantie, ik hou niet van domme generalisaties. Maar Max Pam is wel een verwaand portret. Te lui om zich te verdiepen in wat inmiddels een van de oudere partijen van ons land is - maar arrogant genoeg om zich voor te doen als een kenner van mijn partij.

Wat een treurigheid.

Tiny Kox, fractievoorzitter SP Eerste Kamer, Tilburg

Verdwijntruc

Uitstekende column van Max Pam afgelopen woensdag over de SP. In elk interview met de dictator te Oss en later Kant en Roemer viel het woord PvdA wel. Louter in negatieve zin.

Nu deze laatste partij zoals voorspeld gedecimeerd is, zou je verwachten dat de SP een poging waagt iets van haar idealen om te zetten in tastbare daden voor haar achterban. Roemer wist vijf jaar geleden bij de kabinetsformatie niet hoe snel hij moest weglopen van de onderhandelingstafel, de PvdA verwijtend dat ze niet genoeg moeite had gedaan de SP het kabinet in te trekken. Dit keer bedacht hij een verdwijntruc door de partij die zeker in het kabinet komt - de VVD - op voorhand uit te sluiten. Blijven we met de vraag zitten: waarom predikt de SP standaard hel en verdoemenis over het gevoerde beleid en duikt zij als de macht in zicht komt?

Peter de Jong, Amsterdam

Harry van Bommel

In het interview met aftredend parlementariër Harry van Bommel (Ten eerste, 25 maart) komen alle minderheden voorbij waar Van Bommel gedurende zijn actieve politieke leven het voor opgenomen heeft: Palestijnen, Koerden, Tibetanen, Molukkers, et cetera. Gelukkig is hij prudent genoeg om niet de Joden aan het lijstje toe te voegen.

Vrijwel nooit heeft de SP'er zijn stem verheven tegen de talloze antisemitische incidenten die gedurende zijn Tweede Kamerschap hier en elders hebben plaatsgevonden. Nee, daarentegen konden wij Van Bommel dikwijls aantreffen bij optochten waar 'Hamas, Hamas, alle Joden aan het gas' werd geschreeuwd. Op 13 april 2002 klonk deze leus tijdens een Palestina-demonstratie, die de geschiedenis inging als de grootste manifestatie van antisemitisme sinds 1945. Deze haatuitbarsting bleef niet onopgemerkt: uitgebreide krantenverslagen, commentaren en vragen in de Tweede Kamer. (Niet door de SP overigens).

Zijn standpunt in het Oekraïne-debat bracht de SP in het besmette vaarwater van Wilders, Baudet en de mannen van GeenStijl, die desgevraagd verklaarden totaal niet geïnteresseerd te zijn in Oekraïne, maar de sloop van de EU als oogmerk hadden. Zo solidariseerde de SP zich (ongewild) met fijne bondgenoten als Pegida en het Front National en voerde en passant de agenda van het Kremlin uit. In september 2014 pleitte SP-voorman Roemer in Pauw voor meer begrip voor Poetin. Hij kreeg kritiek van het toenmalige PvdA-Kamerlid Jacques Monasch, waarop Harry van Bommel die voor landverrader uitmaakte.

Dat noemen we hier in Amsterdam een gotspe.

Cees de Groot, Amsterdam

Is dit rechtvaardig?

Danny Blind ontvangt een maximale financiële vergoeding van 400.000 euro na zijn ontslag. Ontslag vanwege een wanprestatie. Om dit bedrag bij elkaar te verdienen moeten verpleegkundigen met verantwoordelijkheid over leven en dood, politiemensen met verantwoordelijkheid voor onze veiligheid met alle risico's, fabrieksarbeiders of vrachtwagenchauffeurs en zo zijn er nog wel wat zware beroepen te noemen, zo'n 10 tot 20 jaar werken.

Zonder in een uitgebreid moralistisch betoog te verzanden de vraag: is dit rechtvaardig? Het gaat hierbij niet zozeer om Danny Blind. Het gaat om de soms nogal ontwrichte inkomensverhouding. En de verantwoordelijken hiervoor.

Fred Opdam, Roosteren

WK voetbal

Maar nu even serieus. Wie zou het nou eigenlijk prettig vinden als Nederland zich alsnog op miraculeuze wijze zou kwalificeren voor het Wereldkampioenschap voetbal dat plaats zal vinden in nota bene Rusland?

Kees Brussel, Utrecht

Messi: sorry, sorry, sorry

Lionel Messi vecht zijn schorsing van vier wedstrijden aan, want hij heeft naar eigen zeggen niet gescholden tegen een grensrechter, maar tegen de lucht. Daarvoor biedt hij zijn excuses aan (Sport, 31 maart).

Hij zal een druk voetballeven hebben: excuses aan het gras omdat hij er bovenop gaat staan, excuses aan de bal als hij hem weer eens trapt, excuses aan de paal als hij er tegenaan schiet, excuses aan...

Fred Kleinveld, Batenburg

Pechtold-pil

De vraag is of het wenselijk en zinvol is om demissionair minister Schippers uit te nodigen voor een Kamerdebat over de vraag waarom zij in de besluitvorming om de Pechtold-pil mogelijk te maken niet vooraf overleg heeft gevoerd met de KNMG.

Was dit genootschap niet belangrijk genoeg? Mochten de argumenten van de artsen niet worden gehoord? Is het de bedoeling dat de KNMG niet meer dan een uitvoerder moet worden van de vrijwillige dood?

David Vesters, Boskoop

Geef ook eens wat hulp

In Jemen lijden meer dan 2 miljoen kinderen aan ondervoeding. Volgens een arts van Unicef is er 2,1 miljard nodig om de ergste nood te leningen? (Ten eerste, 28 maart) Van wie moet dat geld komen?

Is het niet wenselijk eens bij buurland Saoedi-Arabië de hand op te houden. Niet alleen hangen de inwoners hetzelfde geloof aan, en zouden dus in broederliefde met elkaar verbonden moeten zijn, maar voor hen is een dergelijk bedrag slechts kopergeld.

De koninklijke familie heeft een vermogen van ver boven de 1.000 miljard. Ik kan het verkeerd hebben, maar mij staat er niets van bij ooit gelezen te hebben dat Saoedi-Arabië of één van de andere oliestaten, waar het geld tegen de plinten klotst, hulpacties op touw heeft gezet om hun verpauperde of vluchtende geloofsgenoten de helpende hand toe te steken. Ik meen ook nooit gelezen te hebben dat het Westen of Amerika daartegen heeft geprotesteerd.

Bart Wallet, Kampen

Leve de hoofdzuster

Wat een uitstekend idee van de Nederlandse Zorg Autoriteit: wie niet wil leren van de koplopers vist achter het (subsidie) net (Ten eerste, 31 maart). Het is inderdaad niet te geloven hoe doof en blind sommige bestuurders van verpleeghuizen zich houden voor de overal aanwezige goede voorbeelden.

Dat heeft onder andere te maken met het feit dat vakinhoudelijke achtergrond vaak ontbreekt in het bestuur. Daarom pleit ik voor de terugkeer van de verpleegkundige in de leiding van het verpleeghuis. Liefst in het bestuur, in ieder geval op de afdeling. Leve de hoofdzuster!

Peter Bakens, secretaris cliëntenraad verpleeghuis Nebo, Den Haag

Godsbeeld

In Orthopraxis (V, 30 maart) schrijft Max Pam 'dat elke gelovige zijn eigen godsbeeld heeft'. Beelden van God zijn echter in de joodse traditie en in de islam verboden, en ook bijbelvaste christenen ontberen een godsbeeld, conform de vermaning door God aan Mozes, dat geen mens Hem kan zien en leven (Ex.33: 20).

Leo Jacobs, Amsterdam

Klassieke muziek

In een poging het grijze beeld in de concertzalen te keren worden door musici, programmamakers en concertorganisatoren allerlei initiatieven ontwikkeld om meer jongeren te trekken. In de krant van maandag 27 maart lees ik over het festijn Klassifest in het Amsterdamse Paradiso. In de stijl van die poptempel is daar op een alternatieve wijze klassieke muziek gebracht.

Klassieke muziek zonder stoelen maar mét bier en hoesten mag ook meldt de krant. Er wordt sinds jaar en dag geen middel meer geschuwd om jongeren naar de concertzalen te lokken.

Televisiemaker Tijl Beckand gaat op volle toeren proberen artiesten uit de pop- en klassieke muziekwereld bij elkaar te brengen. Onder het motto je moet weten waar je het over hebt bekeek ik onlangs de eerste aflevering van zijn reeks.

Met kromme tenen zag ik een volkszanger zich vergrijpen aan een aria van Verdi. Niet minder ergerlijk was de poging van een klassiek geschoolde zangeres een smartlap van de volkszanger voor het voetlicht te brengen. Als liefhebber van klassieke muziek roep ik op dit soort pogingen nieuw publiek voor de concertzalen te werven te staken! Klassieke muziek is elitair en so what?

Kees Koudstaal, Baarn

Journalistiek

Een aardig stukje van Elma Drayer ('Vermomd paternalisme', O&D, 31 maart). Ik ben vooral benieuwd naar haar mening als zij niet twee dingen door elkaar had gehaald: de NPO en het NOS Journaal. Van het Journaal mogen we inderdaad een journalistieke houding verlangen, dus een open mind, geen 'constructieve' aanpak. Maar andere NPO-programma's, ook degene die zich 'journalistiek' noemen, mogen er toch best voor kiezen om te proberen (een deeltje van) de wereld een klein stukje beter te maken? Elk programma kiest zijn eigen aanpak: constructief of extra kritisch. Daar is toch niks op tegen?

Wim Guiking, Leiden

Verpleeghuiszorg

In de verpleeghuiszorg wordt veel geld verspild door te hoge overheadkosten en dat met name in slecht presterende organisaties, volgens topvrouw Marian Kaljouw van de NZa in een interview met de Volkskrant vrijdag. Zij vergeet om een belangrijke oorzaak voor die hoge overheadkosten te noemen, namelijk het bureaucratische financieringsstelsel, dat is opgezet vanuit wantrouwen en controle.

De NZA organiseert nu zelfs jaarlijks een studiedag om de ingewikkelde procedures en verantwoordingen uit te leggen. Er kunnen honderden miljoenen worden bespaard met een drastische vereenvoudiging van de financiering, uitgaande van vertrouwen, de geleverde zorg wordt zonder inkoopprocedures gewoon betaald.

Dit uiteraard met accountantsverklaring en geleverd door erkende organisaties tegen lagere kosten (immers met minder overhead van zorgadministrateurs, zorgkantoren, zorgbelang) met een 'apk-systeem' voor controle en strenge sancties (gele en rode kaart) bij onjuiste declaraties.

Nico Medema, Coevorden

Narigheden

Wanneer ik weer eens last heb van 'bureaucratie, management, regeltjes en stroperigheid in de zorg' mag ik dan verwijzen naar deze woorden van mevrouw Kaljouw, topvrouw van de NZa, die managers en bestuurders van verpleeghuizen 'andere narigheid' noemt.

Lijkt mij fantastisch!

Jurriën Wind, huisarts, Wijk en Aalburg

Hogere doelen

Hogere doelen zijn prachtig, schrijft E. Drayer in haar column over het 'virus van constructieve journalistiek', maar ze horen thuis in de politiek, het actiewezen, de kerk. Niet in de journalistiek.

Elk zichzelf respecterend journalistiek medium moet zo gewetensvol mogelijk de werkelijkheid proberen te beschrijven en niet streven naar positieve beeldvorming (de NPO), niet suggereren 'hoe zaken ten goede kunnen keren (Trouw), en helemaal niet de wereld willen veranderen (De Correspondent).

E. Drayer reduceert de NPO tot slechts een 'beschrijvend' journalistiek medium. De publieke omroep dient een paar wellicht nog belangrijkere doelen (o.a. educatie, opvoeding) en de NPO kan best met allerlei niet-journalistieke programma's 'diversiteit versterken'.

Ze onderdschat niet alleen de rol van de NPO, maar ook de rol van journalistiek. Een 'zo gewetensvol mogelijk' journalistiek, met 'hogere doelen', kan zeker bijdragen aan wereldverbetering, even als een gewetenloze journalistiek, met 'lagere doelen' (denk aan de 'riooljournalistiek' en de social media), draagt bij aan een slechtere wereld.

De hogere doelen zouden volgens E. Drayer, de blik van de journalistiek vertroebelen. Maar, wat is de journalistiek zonder de doelen; wat heb ik er als mens aan? Wat heb ik aan een beschrijving van de werkelijkheid door een journalist, of een 'zichzelf respecterend journalistiek medium', als dat slechts hun eigen werkelijkheid is, en als ik geen goede reden heb om ze te respecteren?

N. Ahmic, Leiderdorp

Blanke Kamer

Welke Nederlanders met Surinaamse, Antilliaanse of Afrikaanse achtergrond hebben zitting gehad in de Tweede Kamer? De Volkskrant gaf donderdag 30 maart een mooi overzicht. Twee namen ontbraken echter: João Varela. Iemand met Kaapverdische wortels.

Hij was tussen 2002 en 2006 parlementariër namens de LPF. Voor dezelfde partij zat in 2002 Philomena Bijlhout twee maanden in de kamer. Zij is geboren in Suriname.

G.J. van Asselt, Ede

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden