Rood

EEN DAME tijdens de maaltijd. Ze heeft rode nagels, draagt een rozerood hemdje, heeft rode wangen en een rode neus en op de papieren onderlegger onderaan in beeld lezen we in rode letters: 'l' Entr'acte - 98 boulevard Victor Hugo - Sérignan - Tél 04 67 39 79 09 -...

'Dit is Atie, op vakantie in Narbonne, mei 1997. De foto is gemaakt tijdens het eten van een pizza.' Martin de Gilde, Amersfoort. Meer uitleg krijgen we niet bij deze foto. Het is voldoende, het beeld is elektrisch geladen en het heeft diepte.

De stemming lezen we in de ogen, op de lippen, aan de houding van de handen, aan de kleren en vooral aan de kleur. De vrouw kijkt ongegeneerd in het objectief en lacht met gesloten lippen, toch houdt ze een hand voor haar gezicht, de hand met het mes erin. Aan de grootte van die hand kunnen we zien van op welke afstand deze foto gemaakt werd. Haar lichaam is vers gebruind. Ze draagt een dunne bril en een dun ringetje. Naast haar op de armleuning van de stoel zien we nog een ander kledingstuk met roze en groen, er is ook de band die bij haar handtas hoort en langs haar boezem loopt. Haar voorkomen is het resultaat van een verse zon. Het is mei.

Het licht komt van de flits, er is een smalle slagschaduw onder haar neus en rond haar arm en pols. In de achtergrond zien we een venster met hoek laatblauwe lucht boven een hoog gebouw. Aan weerszijden van dat venster is er de streep van een neonreclame, links naast de rand van de foto is er een onscherpe vlek. Het is het resultaat van een vinger die tijdens de opname half voor het objectief zat. Inderdaad, het lijkt een ordinaire amateurfoto, maar hij heeft - door een samenloop van omstandigheden - een grote diepte.

Het is een foto van dichtbij, en niet alleen letterlijk. We zien voornamelijk Atie. Niet het voedsel (het ergste bij het fotograferen van een maaltijd is de aanblik van half gevulde borden, een gedeeltelijk verorberde pizza is walgelijk op de foto, het veroorzaakt afstotingsverschijnselen en het trekt de aandacht). Bij deze foto is er alleen een mes met een paar minuscule brokjes van de maaltijd. Bij foto's die van dichtbij opgenomen zijn wordt de nadruk gelegd op de dingen in de voorgrond, de hand in dit geval (ze kreeg meer licht en is dus bleker) en verder ook de zonnige neus. De zon in de lente is heerlijk, ze verschroeit de huid en maakt dat het bloed aan de oppervlakte komt. De zon maakt de huid pijnlijk en gevoelig, dat bevordert de communicatie: een van onze voornaamste zintuigen, de huid, wordt een uitgebreid ontvangcentrum voor prikkels.

Er is een blik van verstandhouding, zo van: zie ons hier zitten, fotografeer dit, zodat het blijft duren. Deze foto is een complot, hij werd niet alleen gemaakt door de fotograaf maar ook door Atie, die voluit meewerkt met de foto. Het is geen jolig beeld. Deze dame is niet echt jong. Vanaf een zekere leeftijd wordt het genieten minder uitbundig, maar bewuster. Het mes is een hard element in beeld. Het accentueert de zachtheid rondom. Het beeld houdt zich eraan vast.

En dan is er het hemdje in dun katoen. Er staan woorden op: 'Friend of. . .' en 'Jackpot by Carl Cry'. Het is een zomers stuk kleding dat scheefgezakt de schouder en de hals laat zien, dit rozerode hemdje vertolkt de lente.

Johan de Vos

Dit is aflevering 45 van een serie. Inzendingen naar: de Volkskrant, Dag in Dag uit/Allermooiste foto, postbus 1002, 1000 BA Amsterdam. Vermeld uw naam en adres op de achterzijde van de foto wanneer u prijs stelt op terugzending.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden