Ronald Reagan lief voor aapjes en Chineesjes

Als kapitein Leo Davidson aan het einde van Tim Burtons Planet of the Apes (volgende week in de bioscoop) veilig terugkeert op aarde, na een avontuurlijke tocht heen en weer in de tijd, landt hij pal voor het grote standbeeld van Abraham Lincoln....

Voor deze suggestie hoefde zelfs de onhandigste stagiaire bij de special effects-afdeling van 20th Century Fox zijn hand niet om te draaien, want als er een Amerikaanse president op een aap leek, was het Lincoln wel.

Het is weer een van die vele momenten in de Hollywood-geschiedenis waarop historische werkelijkheid en studionamaak niet van elkaar te onderscheiden zijn. Niet zo heel lang geleden werd deze mengeling van facts en fiction gesublimeerd in het presidentschap van Ronald Reagan, die filmster bleef en alleen maar president spéélde, zoals hij tijdens zijn filmcarrière al leek te oefenen in politiek leiderschap, met name als voorbeeldige president van de acteursvakbond.

Af en toe zie je deze voormalige president weer eens voorbijkomen als ze op de televisie een oude film met hem draaien, zoals zaterdagochtend Hong Kong. Uit 1951, maar hij had ook van vóór de Tweede Oorlog kunnen zijn, een oorlog die Reagan, vanwege zijn ogen afgekeurd voor het slagveld, als reserve van de cavalerie in de oude studio van Hal Roach doorbracht, hoewel hij zich nog weleens heldhaftige citaten permitteerde die uit een échte oorlogsfilm kwamen.

Een jaar eerder ging Reagan in Bedtime for Bonzo door voor een professor die een aap in huis neemt en met Diana Lynn vadertje en moedertje speelt.

Hong Kong kent een soortgelijk gegeven. Hier is Reagan een Amerikaanse soldaat die na de oorlog in het Oosten is achtergebleven en zich ontfermt over een Chinees jongetje, geholpen door Rode Kruis-zuster Rhonda Fleming. Dus weer vadertje en moedertje spelen, waarbij er geen verschil is in de manier waarop namaakvader Reagan de aap Bonzo en het Chinese zwerfjong bejegent.

Dat gebeurt allemaal in Hongkong, toen nog de Britse kroonkolonie, volgens de reisfolders 'Quite a City', waar honderd jaar daarvoor piraten en goudzoekers zich verscholen en dat nu een hemel is voor politiek vluchtelingen. Reagan prevelt dit, uit een raam kijkend als een namaak-Humphrey Bogart.

Technicolor, niets voorstellend, een beetje romantisch en exotisch, met wat amateuristische vechtpartijtjes. Maar, wees nu eerlijk, met de meerwaarde van de echte geschiedenis ertegenaan geplakt en de zaterdag

ochtendkrant in de hand altijd nog aangenamer dan zomers vertier met Ursul de Geer tussen hysterisch campingvolk.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden