Rome heeft nog niets geleerd

Het Vaticaan beveelt de Britse regering aan Pinochet naar Chili te laten terugkeren. Niet doen berechten dus door een fatsoenlijke rechtbank in Spanje, maar laten teruggaan naar het land waar gerechtelijk nog nooit iets aan zijn vermeende misdaden is gedaan....

Maar verzoening zonder schuldbekenning is wezenloos en kan niet bestaan; de goedkope suggestie is een belediging voor allen die in Chili onder de martelingen van Pinochets regime hebben geleden. Dit kan worden gezegd zonder bewondering te koesteren voor Allendes marxistische ideeën. De katholieke top met die aanbeveling dus terug op het seculiere machtstoneel, met zijn kennelijk nooit echt bedwongen sympathie voor totalitaire regimes.

De falende houding van het Vaticaan tegenover het Hitler-bewind komt weer voor de geest. Er wordt in Rome veel gestudeerd, maar helaas weinig geleerd. Ik wens mijn goede katholieke vrienden in Nederland veel sterkte.

GRONINGEN A.F. v.d. Berg

Jongens

Ik ben woedend op paus Johannes Paulus II vanwege zijn verzoek om vrijlating van coup-pleger, ex-dictator en misdadiger tegen de menselijkheid Augusto Pinochet (de Volkskrant, 20 februari). Toen de paus jaren geleden Chili bezocht en hij een gesprek had met, toen nog in functie, dictator Pinochet, vroeg ik me af wat die twee besproken zouden hebben.

Zoals ook in andere gevallen heb ik de paus het voordeel van de twijfel gegeven. Tenslotte heeft hij een geheimhoudingsplicht die hoort bij zijn ambt en ik heb ook echt geloofd in een soort heilige wijsheid die de paus omringt. Jammer genoeg was het klaarblijkelijk niet meer dan een gewoon gesprek van ouwe, anticommunistische jongens onder elkaar.

Nu snap ik ook langzamerhand waarom Pinochet het als dictator zo lang heeft kunnen volhouden: steun van enkele VS-regeringen, Thatcher en haar regering én, naar nu blijkt, het Vaticaan.

Voor de duidelijkheid: het gaat mij niet om wraak jegens Pinochet. Het gaat mij erom dat er voor het oog van de wereld gerechtigheid dient te geschieden.

Wat mijzelf betreft denk ik dat ik nu lang genoeg rooms-katholiek ben geweest.

DEN HAAG P.J. Bouwman

Deuk

Met 'de liefdesverklaring' aan Pinochet heeft de geloofwaardigheid van het Vaticaan weer een forse deuk opgelopen. Wordt het geen tijd dat de gezamenlijke bisschoppen eens ingrijpen?

ROZENDAAL Toon van Santen

Sacrament

Sinds midden jaren zestig beschouwen de meeste katholieken de manier waarop zij hun geloof in de praktijk invullen als een persoonlijke zaak. Dit met dank aan de toenmalige Brabantse bisschop. De maatschappelijke veranderingen die dit teweeg heeft gebracht, zijn onomkeerbaar.

Enkele jaren geleden leed een familielid van mij aan een hersentumor. De manier waarop hij en zijn gezin de laatste periode met elkaar omgingen tot het einde onvermijdelijk was, verdient ieders respect. Toen hij uiteindelijk gelijk Socrates de wereld en zijn geliefden vaarwel zei, zag iedereen in hun omgeving dit gezin als voorbeeld van hoe om te gaan met een dergelijk verschrikkelijk lot.

In zijn vastenbrief verbiedt bisschop Wiertz van Roermond de toediening van het sacrament der zieken aan hen die het einde van hun leven willen regisseren (de Volkskrant, 19 februari). Daarmee maakt hij het onmogelijk voor de katholieke kerk nog langer een rol te spelen in het leven van haar volgelingen, zelfs niet op het moment dat zij het meest nadrukkelijk haar steun vragen.

De kerk is van gemeenschap verworden tot instituut. Ontkerkelijking is voor de katholieke gemeenschap een fout begrip. Het is de kerk die zich vervreemdt en ontdoet van haar gelovigen.

DORDRECHT K. van Kasteren

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden