Romantisch drama: Restless ***

Gus Van Sants tienerdrama is erg sentimenteel - én oprecht ontroerend.

PAULINE KLEIJER

Regie Gus Van Sant.

Met Mia Wasikowska, Henry Hopper, Ryo Kase, Jane Adams.

In 6 zalen.

Wanneer Enoch voor het eerst kennismaakt met de oudere zus van zijn nieuwe vriendinnetje, volgt een ongemakkelijk kruisverhoor. Dus hij is met school gestopt, bezoekt begrafenissen van wildvreemden en heeft een denkbeeldige vriend, vat de zus Enochs situatie samen. 'Als je het zo opsomt, klinkt het niet zo goed', geeft de jongen toe.

Het is het probleem van Gus Van Sants Restless in een notendop. Zet alle onderdelen van de plot op een rij, en de film komt hopeloos slecht uit de bus. Het scenario, van de jonge debutant Jason Lew, biedt een overdosis aan zoetsappige, ongeloofwaardige en gewild excentrieke elementen.

Enoch (Henry Hopper, zoon van de vorig jaar overleden Dennis Hopper) is een vroegwijze tiener, die worstelt met de tragische dood van zijn ouders bij een auto-ongeluk. Zijn enige vriend is een geestverschijning. Hiroshi heet die, een Japanse kamikazepiloot, die omkwam tijdens de Tweede Wereldoorlog.

Wanneer Enoch de mooie Annabel (Mia Wasikowska) ontmoet, lijkt de eenzaat zijn zielsverwant te hebben gevonden. Net als hij is Annabel geobsedeerd door de dood, en ze deelt zijn afwijkende smaak en morbide humor. Maar de opbloeiende liefde is gedoemd; opnieuw zal Enoch om moeten gaan met verlies.

Vaak genoeg heeft Van Sant bewezen zich te kunnen verplaatsen in de belevingswereld van jongeren. Maar Restless mist het rauwe van films als Paranoid Park (2007), Elephant (2003) , of zijn cultklassieker My Own Private Idaho (1991). De film is van begin af aan onbeschaamd sentimenteel, en zal daarom vooral jonge romantici aanspreken.

En toch - hoe kunstmatig het scenario ook aandoet, Van Sant slaagt er wel in te ontroeren. Restless is zo goed geacteerd - vooral door Wasikowska - en zo fraai in beeld gebracht dat het drama ondanks alles sympathie opwekt. Dat geldt minder voor het deel van de film waarin de geest Hiroshi opduikt, maar vooral voor de romance tussen Enoch en Annabel.

Zelfs de manier waarop de film de dood romantiseert, valt te verdedigen. Het is in lijn met de gemoedstoestand van Enoch en Annabel, die van alles - ook het keiharde noodlot - iets avontuurlijks en poëtisch weten te maken.

undefined

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden