Rollercoaster Naked Lunch gaat voor extreem, wild en vol

Je kunt het je niet voorstellen en daarom is het zo fascinerend: het moment tussen leven en dood. Die paar luttele seconden, of misschien wel minder dan dat, wanneer een kogel in volle vaart jouw schedel nadert en uiteindelijk raakt. Nota bene in plaats van - lange leve het dronkenmansspel - de fles tequila die op je hoofd is vastgemaakt.


Het overkwam Joan Vollmer in 1951, in Mexico. De schutter was haar echtgenoot, de Amerikaanse auteur William S. Burroughs, net als zij notoir verslaafd aan drank en drugs. Het Groningse dansgezelschap Club Guy & Roni heeft die blik in haar ogen op dat moment als uitgangspunt genomen en opgerekt tot anderhalf uur.


Naked Lunch is vernoemd naar de klassiek geworden roman die Burroughs jaren na het ongeval schreef. Oscar van Woensel, zelf ook verslaafd geweest, schreef een prachtig verknipte, staccato tekst voor Joan, een rol van Veerle van Overloop. Van Yannis Kyriakides is de zeer aanwezige muziek, vol vervormde geluiden, harde uithalen, hortende ritmes, sonore beats, vreemd hersenpangepruttel en soms een gezellig Mexicaans deuntje. Dit alles live gespeeld en gezongen door Slagwerk Den Haag en Vocaallab.


Je kunt veel zeggen over de choreografen Guy Weizman en Roni Haver, maar niet dat ze geen lef hebben. Ze gaan voor extreem, wild, veel en vol. Dansers schieten onder mobiele schermen door met daarop röntgenbeelden van een gebit, een baby. Zangers zitten klem in een aquarium, de vrouw die gaat sterven, wordt aan een ronddraaiend rad genageld. Een masker vervormt een gezicht, er zijn verpleegsters met doorschijnende plastic jassen.


Op de boventiteling snelt Joans leven in chaotische steekwoorden voorbij, maar ook een lange reeks manieren om te sterven. Een camera filmt flarden van een orgie. En dan opeens, bijna als losse truc , wordt de verbeelding 'stilgezet' door een dansende meute publiek op het toneel.


Net als het boek is Naked Lunch een beeldenstorm in het hoofd van een junkie. Maar ook een rollercoaster die gaat ontsporen, dat weet je vanaf het begin. Die wetenschap geeft Joan de vrijheid alles te zeggen en te doen, want wat maakt het nog uit? De ongeremdheid en puurheid die Weizman en Haver hier bepleiten, is aantrekkelijk; eerlijk, optimistisch, jong. Tegelijkertijd is de grenzeloosheid ook een lastig punt: als alles kan, ligt vrijblijvendheid op de loer.


In Naked Lunch ligt het accent nog net te veel op de waanzin van de trip in plaats van op de waanzin van het sterven. Je krijgt wel dingen mee over Joans state of mind - flarden angst, flarden spijt, flarden gemis, flarden luciditeit - maar ze mogen meer op de voorgrond treden. Dan wordt Naked Lunch iets minder een rariteitenkabinet.


naked lunch door Club Guy & Roni. 24/10, De Oosterpoort Groningen. Tournee: clubguyandroni.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden