Rokjesdag

Eén rokje maakt geen rokjesdag. Tien rokjes maken zelfs geen rokjesdag. Hoe uitbundig de zon gisteren ook scheen, er stond ook een venijnige, koude bries, precies op kniehoogte....

Vandaag misschien.

Rokjesdag is een wonderlijke dag. Als bij toverslag zijn de straten ineens gevuld met blote benen. Het wonder is dat de bijbehorende dames hierover van tevoren geen overleg hebben gevoerd. Er is ook geen oproep op televisie geweest, of een speciaal radiobericht.

Ze voelen aan dat het kan.

Vrouwen en hun gevoel, er is veel over gezegd. Veel onzin ook, door de eeuwen heen. Maar dat ze feilloos aanvoelen wanneer ze met blote benen onder een rokje, rok, jurk of kniebroek de deur uit kunnen, is een ding dat zeker is. In vergelijking met hen zijn mannen gevoelloze wezens.

Zondag had ik toch even goede hoop. Maar het eerste rokje dat ik zag, maakte daar al meteen een einde aan. Het behoorde toe aan een frêle, roodharige vrouw op een oude, rammelende fiets. Ze had haast, haar rokje 'geruit' vloog alle kanten op, haar knieën kregen er iets knokigs van. Ze had dunne, lange benen die onwerkelijk wit waren. Ik kreeg het er koud van, en dat is nou precies niet de bedoeling.

Ach, vrouwen en benen.

Rokjesdag valt meestal niet op een maandag. Ik heb daar geen verklaring voor. Je zou zeggen: op zondagavond leg je de kleren voor maandag klaar, en na een mooie zondag en alleen maar goede weerberichten, kan dat niet anders dan een rokje, een rok, een jurk of (desnoods) een kniebroek zijn. Panty's en broeken kunnen in de kast blijven.

Maar het risico op maandag is te groot. Geen vrouw wil de eerste dag van de week met blote benen lopen en daags daarop niet meer. Wat niet wegneemt dat dit weekend heel wat benen kritisch zullen zijn geïnspecteerd en onthaard voor de dagen die komen gaan.

Even wachten nog.

Dinsdag is een perfecte dag. De tweede dag van de week, de woensdag al in zicht. Wie op dinsdag besluit tot blote benen, zit er maar een paar dagen aan vast. Het is al bijna woensdag, en donderdag en weekend.

Het genot van blote benen kan ik me alleen maar voorstellen. Je moet een vrouw zijn om het echt te begrijpen.

Rokjesdag is de dag van het grote verschil. Een deel van de mensheid dat zich soepel en moeiteloos naar de elementen kan voegen, een deel van de mensheid dat moet lijden. En een korte broek of een cabriolet helpt hier niet.

Even wachten nog.

Een waarschuwing is geboden, want als iets op rokjesdag van toepassing is, is het wel onvoorspelbaarheid. Je kunt ernaar uitkijken, je kunt erop wachten, je kunt ernaar verlangen, je kunt er vergif op innemen, maar dan nog nemen de dames soms collectief, zonder overleg of instructie van hogerhand, een ander besluit. Een enkeling loopt dan in een rokje, en onveranderlijk zien die blote benen er ontheemd en verweesd uit. Blote benen werken pas als ze massaal zijn.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden