Rokje te mini, ga maar naar huis

Scholen worstelen met de zomermode, die wel heel korte broekjes en rokjes dicteert. Sommige spreken leerlingen aan op hun kleding. Belachelijk, vinden Roos en Dannique.

HAZERSWOUDE - Roos (14), blond haar en een slotjesbeugel, bespreekt dagelijks voor ze naar school gaat via de whatsapp met haar vriendinnen wat ze die dag zullen aantrekken. Toen ze de aula binnenkwam in een heel kort spijkerbroekje met een blauw-wit hemdje erboven, kreeg ze te horen dat ze te uitdagend was gekleed. Haar vriendin Dannique ('bijna 14') werd die warme lentedag verteld dat haar minirok te kort was voor op school.


'Belachelijk', vinden de twee vmbo-leerlingen van Groene Hart Rijnwoude het, dat ze op hun kleding worden aangesproken door docenten. 'Je mag toch zelf weten wat je aandoet? Ik vind die nieuwe korte broekjes juist erg leuk', zegt Roos. 'Zo is nu de mode. En de jongens zijn er ook enthousiast over. Die vinden het helemaal niet leuk dat ze nu niet mogen op school.'


Niet alleen deze school in het dorp Hazerswoude worstelt met de zomermode. Die schrijft dit jaar wel heel korte broekjes voor, evenals korte rokjes en hemdjes met inkijk. Sommige docenten voelen zich daar ongemakkelijk bij, blijkt uit een rondgang langs scholen voor voortgezet onderwijs.


Op sommige onderwijsinstellingen krijgen leerlingen het te horen als ze volgens de daar geldende normen te bloot gekleed gaan. Het Berlage Lyceum in Amsterdam stuurde vorige week een meisje naar huis om meer kleding aan te trekken. Andere scholen doen de te korte broek in de ban, hoe warm het buiten ook is. Op Twitter en Facebook uiten de leerlingen dan hun ongenoegen.


Op de kleine christelijke school Groene Hart Rijnwoude voor havo en vmbo was vorige week een 45-jarige biologielerares de aanstichtster van de discussie over de kledingcodes. 'Roos was echt te minimaal gekleed en dat heb ik haar verteld', zegt ze in de gloednieuwe aula van de school, die grenst aan weilanden.


Ze wil liever niet met haar naam in de krant, omdat zij het zo'n gevoelige kwestie vindt. De biologielerares hoorde een groepje van zeven docenten discussiëren over de vraag wanneer je nu wat kunt zeggen over te schaarse kledij. Zij besloot haar nek uit te steken door een aantal leerlingen aan te spreken.


Tijdens haar lessen over voortplanting brengt ze nu het onderwerp van seksueel uitdagende kleding ter sprake. 'Het is hier geen uitgaansgelegenheid', zegt ze. Met haar duim en haar wijsvinger geeft ze de maat aan van ruim 5 centimeter aan die een broekspijp van een short minstens moet zijn op school. 'Ik hoef van jongens ook geen onderbroeken of een bilnaad te zien.'


Er wordt op de school flink gemokt, maar er zijn ook leerlingen die het met de biologielerares eens zijn. Onder hen is een groepje tienermeisjes aan een andere tafel in de aula. Meer casual gekleed, met lange spijkerbroeken en weinig make-up. 'Soms is die kleding te bloot en zie ik hun halve kont', zegt een. 'Ik mag die broekjes niet aan van mijn ouders', zegt haar vriendin.


'We verbieden niets', beklemtoont schoolleider André Hol. Hij begrijpt het best, zegt hij. 'Je ziet niet anders, het is de mode. Het kan erg warm worden in dit nieuwe schoolgebouw.' Het zwembad is bovendien 100 meter verderop; op mooie dagen gaan leerlingen er zwemmen, direct uit school.


Maar de school heeft ook een opvoedkundige rol, vindt Hol: 'Wij moeten leerlingen aanspreken op hun houding en gedrag, en daarbij hoort ook kleding. Je gaat hier niet naar het zwembad. Sommige broekjes zijn te kort voor school. Toen bleek dat een aantal docenten zich ergerde, zijn die leerlingen aangesproken dat ze er wel erg uitdagend bijlopen. De dag erna bleek dat ze goed hadden geluisterd.'


Wie, zoals Hol, langer in het onderwijs zit weet: het is altijd wat met de mode en pubers zoeken de grenzen op. In de jaren negentig waren het de blote buiken onder de naveltruitjes die opschudding veroorzaakten. Daarna, herinnert Hol zich, kwam de string in de mode. 'De bovenkant kwam zo 10 centimeter boven de broek uit.' Op de school in Alphen aan den Rijn waar Hol werkte, werd daar ook wat van gezegd.


Ouders hebben hierin ook een verantwoordelijkheid, vindt Hol. De aanmerkingen hadden niets te maken met het protestantse karakter van de school, benadrukt de schoolleider. 'We hanteren de normen en waarden die passen bij het protestants-christelijk onderwijs en schenken aandacht aan de christelijke feestdagen. Maar het is hier geen Biblebelt.'


De meisjes die verbolgen zijn over de gestelde grenzen, hebben geen boodschap aan de uitleg van hun schoolleider. Ze willen desgevraagd best laten zien wat ze niet aanmogen naar school. Ze komen samen in de kamer van Roos, die vol hangt met posters van haar idolen als One Direction en Justin Bieber.


Natuurlijk krijgen ze meer aandacht van jongens als ze sexy kleding dragen. Maar ze voelen zich dan niet ongemakkelijk, vertellen ze.


Roos: 'Jongens zijn soms wel irritant en proberen op je kont te slaan.'


Khyslaine (14), een sportief ogende vmbo-leerlinge, is wel veel met haar uiterlijk bezig, vertelt ze, terwijl ze haar mascara bijwerkt. Ze heeft zich al opgegeven bij een castingbureau. Maar de korte broekjes, bezweert ze, draagt ze puur voor de frisheid. 'Als het warm is, zweet ik me dood in een lange broek. En je benen worden lekker bruin.'


Miura (14), met lang, golvend haar: 'Jongens kijken je vaak na, dat is wel grappig. De aandacht is soms ook leuk. Maar mijn ouders zeggen weleens dat mijn broek of rok wat lager moet. '


Khyslaine: 'Mijn moeder ergerde zich een keer zo erg, dat ze een rokje van mij doormidden heeft geknipt. Maar dat was dan ook een beetje erg kort.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden