Roken in een rookruimte is heel nadrukkelijk doodgaan in een glazen kom

null Beeld de Volkskrant
Beeld de Volkskrant

Elke keer ben ik verbaasd als mijn stiefdochter thuiskomt van een avondje uitgaan en totaal niet naar rook ruikt. Ze rookt zelf niet, maar ze is in ruimten met dansende jonge mensen en vroeger stonden die ruimten vol met sigarettenrook. Stevige, bijna tastbare rook. Daarnaast werd er ook vaak een rookmachine aangezet, ik weet niet precies waarom, misschien voor als er net niet genoeg sigarettenrook was.

Uitgaan was door grijze dampen en over muziek heen proberen te schreeuwen. Ik stond rustig een uur in de rij en rekende twaalf gulden vijftig af om me in deze ambiance te kunnen begeven, waarna ik me om vijf uur 's ochtends uren moest afschrobben onder de douche. Ik mis het niet.

Mijn stiefdochter kan de trui die ze gisternacht aanhad, vandaag gewoon weer aan, en dat vind ik winst. Ze vertelde me dat de rookruimten in clubs en restaurants en - daarvan zag ik een schrijnende foto op de site van deze krant - kinderspeelparadijzen misschien gesloten gaan worden. Dan moet de roker dus weer op straat roken.

Als de naarste anti-rooknazi die er is, zou ik dat de regering toch willen afraden. Ten eerste is op straat roken knotsgezellig. Iedereen wil bij je groepje komen staan, het feestje verplaatst zich naar buiten, waar iedereen zo intens tevreden aan zijn sigaret staat te lurken. En omdat er frisse lucht is, heeft niemand door dat ze met een kankerverwekkende bezigheid bezig zijn. Het is te leuk.

Nee, dan rookruimten. Als de anti-rooknazi die ik ben, schep ik plezier in het kijken naar mensen in rookruimten. Kijk ze staan, in wat de allerergste ruimte op aarde moet zijn - duizend keer zo klein als de rokerige disco waarin ik vroeger zelf stond, maar dan zonder muziek of de mogelijkheid tot een hitsige ontmoeting.

Roken in een rookruimte is heel nadrukkelijk doodgaan. In een glazen kom. Waar iedereen je kan observeren. 'Kijk, daar staat iemand dood te gaan! Heel langzaam, dat wel, en het kost ook veel geld.' Ik sluit niet honderd procent uit dat ik dit soort teksten, misschien in ietwat bedekte vorm, weleens tegen mijn kinderen heb uitgeslagen als we weer eens veel te lang door het raam van een rookruimte op een vliegveld hadden gekeken.

Een rookruimte is, wat mij betreft, een levende anti-rookadvertentie, met precies de goede grijsgeel uitgeslagen acteurs.

De leukste foto van de wervelende Volkskrant-diashow van rookruimten was die van een man die in tennistenue zat te roken in de rookruimte van zijn tennisvereniging, zijn racket op de bank naast hem. 'Shag point' stond er op de deur. Het zelf geprinte bordje was versierd met tennisballen en sigaretten. Alle rookruimten moeten shag point gaan heten. Je kunt het niet onaantrekkelijk genoeg maken.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden