Rode lopers voor belastingvluchtelingen

Starbucks genoot vanaf 2007 in Nederland een regeling die aan elkaar hing van advance price agreements en fijne vrijstellingen voor royalty's, begrippen die in belastingparadijselijk Nederland als verleidelijke, sappige appels laag aan de bomen hangen.

Beeld ANP

'Er is niemand die liever belasting wil betalen dan ik', zei Kris Engskov onlangs in een interview met Bloomberg. Kris Engskov is senior vice president for Europe, Middle East and Africa bij de handelaar in koffie Starbucks. Hij deed zijn uitspraken met het aplomb van een volmaakt gemediatrainde politicus in verkiezingstijd, en woensdag gaat de Europese Commissie hem de dag van zijn leven bezorgen.

Want als de voortekenen niet bedriegen en de niet nader genoemde 'bronnen' van de NOS en het Financieele Dagblad er niet naast zitten, hebben de staatssteunjagers van de Commissie in al hun wijsheid besloten dat Starbucks in Nederland in de achterliggende jaren voor 20 à 30 miljoen euro aan ongeoorloofde belastingvoordelen heeft genoten. Voordelen die te classificeren zijn als verboden staatssteun. Starbucks moet die ten onrechte niet geheven vennootschapsbelasting waarschijnlijk alsnog betalen aan de Nederlandse staat, als naheffing - dezer dagen een populair woord in Brussel.

Het handhaven van het verbod op staatssteun is een van de weinige terreinen waarop de Commissie van oudsher over een overmacht aan zwaarbewapende divisies beschikt. De eurocommissaris Mededinging - tegenwoordig de Deense Margrethe Vestager - geldt als een van de machtigste figuren in Brussel, die eigenstandig megaboetes mag opleggen, overheden doet sidderen, volwassen mannen aan het huilen maakt en halfgoden als Bill Gates en Sundar Pichai soeverein de middelvinger geeft indien het concurrentiebelang dat vereist.

Daar, bij Mededinging, draaien ze de hand niet om voor een belastingzaakje in Nederland. Daar, bij Mededinging, verorberen ze dubieuze koffiehandelaren bij het ontbijt en stokeren ze vervolgens de tanden met de beentjes van Eric Wiebes.

Starbucks genoot vanaf 2007 in Nederland een regeling die aan elkaar hing van advance price agreements en fijne vrijstellingen voor royalty's, begrippen die in belastingparadijselijk Nederland als verleidelijke, sappige appels laag aan de bomen hangen. Die vruchtenpracht trekt volk van heinde en verre. Belastingvluchtelingen op zoek naar fiscaal geluk. Die door de autoriteiten níet ontvangen worden met een brief waarin het begrip 'sober' drieëntwintig keer terugkeert en waarin in onzichtbare inkt de woorden 'scheer je weg, gelukszoeker!' staan, maar die kunnen rekenen op rode lopers, begripvolle belastingambtenaren, sublieme dienstverlening door discrete specialisten in tax planning en bescherming van de hoogmogenden. De Grondwet hoeven ze niet te lezen - allemaal ballast. De belastingwetten evenmin, want die, zo wordt ze uitgelegd door schuddebuikende ambtenaren van de Belastingdienst, gelden alleen voor the little people. Dit alles is gewaarborgd in het belastingvluchtelingenverdrag.

Nu de Europese Commissie hieraan tornt, beklagen tax planners zich handenwringend over de afschrikwekkende werking van de nieuwe, sobere lijn. Nog even en niemand wil meer zijn hoofdkantoor in Nederland vestigen, want een sobere, zompige polder zonder belastingvoordelen is, nou ja, een sobere, zompige polder.

Wellicht strekt tot troost dat Vestager ook Ierland, Luxemburg, Apple, Fiat en Amazon op de korrel heeft. 'Ik heb er alle vertrouwen in dat dit onderzoek zal uitwijzen dat er geen sprake is van staatssteun', verzekerde Eric Wiebes niet zo lang geleden nog aan de Tweede Kamer. Het zal niet de eerste keer zijn geweest dat een bewindspersoon ook maar wat zei.

Maar gelukkig zijn ze bij Starbucks, bij monde van Engskov, dol op belasting betalen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.