Lezersbrieven

'Robots nemen sekswerk over'

De ingezonden brieven van vrijdag 14 augustus.

Prostitutie. (de persoon op de foto komt niet voor in de tekst). Beeld anp

Steeds weer wil men ons laten geloven dat sekswerk gewoon werk is als het met wederzijdse toestemming gebeurt. In het tv-programma Jojanneke in de prostitutie kwam zo'n sekswerker aan het woord. Zij schatte dat zij in tien jaar tijd seks had gehad met 60.000 mannen. Probeer er eens bij stil te staan wat dat met een mens doet. 60.000 keer heb je je ontbloot voor de ogen van een man die niet jouw minnaar is maar slechts door lust gedreven wordt. 60.000 keer dringt iemand jouw lichaam binnen. Hoe kun je daar ooit emotioneel gezond bij blijven? Gelukkig is daar de opkomst van de robot. Ik voorspel dat in de nabije toekomst het meeste sekswerk door robots wordt gedaan.

Ton Smit, Utrecht

Brief van de dag: George Maat verdient excuus

George Maat, emeritus hoogleraar anatomie en opsporingsdeskundige bij rampen, is een uiterst integer man die ik toevallig twee keer van zeer dichtbij heb mogen meemaken. De eerste keer als student geneeskunde op snijzaal. De tweede keer als nabestaande van een slachtoffer van de bomaanslagen op Bali in 2002, waar de heer Maat, tezamen met andere leden van het Landelijk Team Forensische Opsporing (LTFO), het stoffelijk overschot van een vriend van mij heeft geïdentificeerd.

Waarom zou de heer Maat niet over zijn vak mogen praten tegenover mogelijk geïnteresseerde anatomen in de dop? Waarom is het prima wanneer een journalist van RTL4 heimelijk een besloten bijeenkomst binnenkomt om daarover voor het nationale nieuws Maat door het slijk te halen? En waarom kan een minister die het werk van Maat kennelijk 'ongepast en onsmakelijk' vindt daarover zijn excuses niet aanbieden?

Willem Lijfering, Zwijndrecht

Arm maar zonder schulden

Thomas von der Dunk en Tom Wansbeek verdiepen zich allebei in het probleem van Griekenland en de euro. Jammer dat hun polemiek in de 'kamp'-sfeer wordt getrokken. Dat doet afbreuk aan de ernst van het onderwerp en verzwakt de kans op een oplossing. Beiden wil ik graag deze vraag voorleggen: Is het nou zo onzinnig om ervan uit te gaan dat een mens, een gezin, een land, en dus ook Griekenland, kan kiezen (vrijwillig of door omstandigheden gedwongen) voor een combinatie van een laag materieel welvaartsniveau maar met een kloppend huishoudboekje?

Zo deden wij het thuis, zo doen we het nog steeds en zo doen miljoenen het met ons. En zo kan ook een Griek op zijn manier lekker (blijven) genieten van het leven.

Wim Steijn, Acquoy

Gezond is niet duur

'Wie weinig geld heeft, let vooral op prijs en aanbiedingen bij het boodschappen doen en minder op gezondheid', schrijft Mac van Dinther (V, 11 augustus). Stellingen van deze strekking circuleren frequent in artikelen over gezond eten. Het lijken me echter vooral pogingen sociaal correct te zijn.

De portemonnee is niet zo allesbepalend. Gezond eten is helemaal niet zo duur: weinig vlees, geen gesnack of fastfood. Ik heb in mijn kennissenkring dan ook een groot aantal mensen dat gezond eet en toch rond de armoedegrens zit - geldt ook voor mijzelf. Juist vanwege onze vrij platte beurs is de terugkerende verwijzing naar de 'luxe van gezond eten' pijnlijk.

Maar opleiding zal zeker een factor zijn die met gezonder eten gecorreleerd is. Níet omdat je veel gestudeerd moet hebben om te weten wat gezond is, maar omdat zowel voortgezette studie als kiezen voor gezond gedrag samenhangen met de factoren wilskracht en zelfbeheersing. Zie de beroemde marshmellow-test, waarvan de uitslag statistisch samen blijkt te gaan met studiesucces!

Jos Koning, Nijmegen

Wout Poels

Lijkt mij toch een gevalletje van een flinke blinde vlek bij wielrenner Wout Poels. Hij roept iedereen op zich aan de verkeersregels te houden, maar wat doet hij zelf? Op een landweggetje is zijn weghelft niet vrij, door een vrachtwagen met tegenliggend verkeer, dus hij moet wachten, maar nee, hij glipt er nog even langs! Dat is nou precies het gevaarlijke gedrag van fietsers! Menig automobilist schrikt zich rot van dit soort types. Succes, Wout, met je bel, maar je kunt beter iets doen aan je fietsgedrag.

A.C. Looijesteijn, Alkmaar

Stotteren

'Stottertherapie werkt goed, direct of via een omweg' is de kop boven een artikel in de Volkskrant van 10 augustus.

Ik heb 28 jaar gestotterd. In juni 1991, 33 jaar oud, was ik het zat. Ik keek naar de strakblauwe hemel op het oude Museumplein in Amsterdam. Ik weet nog dat het een woensdagmiddag was, precies 17.15 uur. Op dat moment zei ik: Marcel, over twee dagen ben jij van het stotteren af. Ik draaide de knop om. Twee dagen later was ik er inderdaad vanaf. Ik heb nooit stottertherapie gehad.

Marcel van den Bos, Amsterdam

Moreel kompas

Ik denk dat je inderdaad weinig zekerheid hebt over je morele kompas en bovendien helemaal geen zekerheid over de hoeveelheid moed die een mens al dan niet tot zijn beschikking heeft op cruciale momenten in zijn leven (Voetnoot). Het is zelfs de vraag of men zo'n moment wel herkent.

Céline wist wel dat hij fout zat met zijn pamfletten, maar was helaas te laf, aannemende dat zijn karakter samenvalt met de ik-figuur in zijn boeken, om zich te laten berechten. Heel jammer, want dat zou misschien nog een paar geweldige boeken hebben opgeleverd.

Jean Genet voelde zich in nazi-Duitsland prima op zijn plek, ook zo kan een talent zijn. Toen hij als recidivist uiteindelijk levenslang kreeg, hebben grote invloedrijke mannen, die weet hebben van goed en kwaad, hem uit de gevangenis geschreven en gefilosofeerd. L'art pour l'art zullen we maar denken.

Nel Struik, Nijmegen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@volkskrant.nl.