Robert Lambermont, kunstenaar

'OP MIJN twaalfde had ik een torenobsessie. De hoogste die ik gebouwd heb was bijna tien meter, zodat ik vanuit mijn eigen rijkje kon uitkijken over alle aangrenzende tuinen....

'Mijn vader was tandarts. Als achtjarige wist ik het al: ik zou ook iets in de geneeskunde gaan doen. Maar ik draaide niet goed op de havo, en zag er tegenop om nog naar het atheneum te gaan. Ik wist niet meer wat ik wilde. Mijn handvaardigheidsdocent liet me vrij werken aan mijn projecten, maar ik realiseerde me helemaal niet dat ik daar ook mijn vak van zou kunnen maken.

'Door mijn pianodocente, ik had les vanaf mijn achtste, kwam ik in contact met kunstenaar Michel Huisman, hij maakt bewegende beelden. Hij had een object van mij op het schoolplein gezien, en zei: ''Waarom doe je geen toelatingsexamen bij de kunstacademie in Maastricht?''

'In eerste instantie werd ik afgewezen. Niet door mijn werk, maar vanwege mijn psychische gesteldheid. Niet dat ik knettergek was, maar ze waren bang dat het niet zou klikken met mijn medestudenten. Ik zat wel heel erg in mijn eigen wereld, maar dat snapte ik toch niet. Ik ben naar de directeur gegaan en die heeft me aangenomen.

'Mijn twee jaar oudere zus zat op de Rietveld Academie in Amsterdam. Ik ging wel eens met haar mee. De sfeer beviel me heel goed.

'Twee jaar geleden op mijn tweeëntwintigste ben ik daar afgestudeerd. Richting: autonome sculptuur. Ik maak in mijn werk gebruik van fotografie, fysieke beweging en geluid. Het materiaal loopt sterk uiteen: hout, staal, polystereen.

'Ik speelde nog steeds piano. In de weekends bij mijn ouders zat ik er soms acht uur per dag achter. Ik kreeg behoefte aan grotere improvisatieruimte. De klassieke partituren zijn voorschriften. Componist Simeon ten Holt kwam op mijn weg. Hij gebruikt klassieke elementen, maar er is een enorme vrijheid ten aanzien van de speelwijze.

'Als toelichting op mijn werk heb ik Soloduivelsdans 3 van hem gespeeld. Het beeld stond in een andere ruimte, dat heb ik daarna getoond. Het werk heeft de muziek niet nodig, maar het levert iets extra's op. Je dwingt mensen bijna tot een bepaalde concentratie.

'Ik ben musicus en beeldend kunstenaar. Als ik met een beeld aan 't vechten ben en ik ben het zat dan kruip ik achter de vleugel. Daar heb je direct resultaat. Scluptuur is taai.

'Het neemt bij mij soms obsessieve vormen aan. Dat is niet zo leuk voor je omgeving. Ik moet dingen maken ook als ik nog niet weet of ik het wel zal exposeren.

'Tot mijn geluk heb ik een startstipendium gekregen van 35 duizend gulden, zodat ik meteen aan het werk kon. Met drie pianisten heb ik het Lambermont-ensemble opgericht. Daarmee geven we concerten. In maart doe ik mee aan een groepstentoonstelling in Arti et Amictiae.

'Volgend jaar ga ik het beeld waarvan je hier het model ziet plaatsen op de binnenplaats van het Centrum voor de Kunst in Roermond. Het wordt acht meter in diameter en vijf meter hoog.

'Het grondidee is een caroussel. De zuil waarop het dak rust bestaat uit grove dennenhouten palen. In het draaiende dak zitten uitsparingen als jaarringen in een boom waar het licht doorheen valt. Een zeshoekige ruimte wordt door het dak geisoleerd. Ik ben er al jaren mee bezig. In mijn hoofd leg ik een archief aan van vormen, bewegingen en ideeën.

'Binnen in een zaal spelen we Lemniscaat van Ten Holt, met vier vleugels.

'Het is voor mij absolute noodzaak dat mijn werk getoond wordt. Reacties zijn voor mij een inspiratiebron. Ik wil iets losmaken bij mensen, ze verleiden tot een soort innerlijke dans die voor iedereen een beetje anders is.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden