'Robert had een verborgen agenda'

'Nooit, nooit, nooit, heb ik me vergrepen aan kinderen', herhaalt Albert Drent, directeur van kinderdagverblijf Het Hofnarretje, enkele malen tijdens het interview.


Waarom bent u dan in 1995 wegens ontoelaatbaar gedrag ontslagen bij kinderdagverblijf De Kameleon, is er aangifte gedaan en is de GGD ingeschakeld?


'Er heeft toen een heel vervelend incident plaatsgevonden. Een leidster vond bij een meisje van negen à tien maanden een druppeltje vaginale afscheiding.'Een druppeltje vocht, that's it. De term bloed is nooit gevallen. Het was vaginale afscheiding, dat heeft de huisarts van de ouders vastgesteld.'


'De huisarts heeft gezegd van niet. Ik heb uit die tijd alleen oneliners in mijn hoofd zitten. Een daarvan is vaginale afscheiding. Dat bedenk ik toch niet? Ik heb dat onthouden, omdat ik er nog nooit van had gehoord.'


'Dat weet ik niet meer. Ik zat erbij en ik had niets gedaan. Afschuwelijk dat je daar als man bij wordt betrokken.'


'Dat komt wel vaker bij kinderen voor. Dat noem je luieruitslag. Ook hier kun je weer een heel verhaal van maken.'


'Hoho, ik ben niet ontslagen; mijn contract is niet verlengd. Afgesproken is dat ik niet meer op de groep zou staan, maar mijn contract gewoon zou uitdienen. Verder mocht ik niets aan de rest van het personeel vertellen.'


'Nee, natuurlijk niet. Het idee alleen al. Maar je moet haar toch een luier omdoen? De billen afvegen?'


'Het was afschuwelijk, aan alle kanten. Ik had geen keus. Maar dit is mijn verhaal. Iedereen doet er maar mee wat hij wil. Ik ben een normaal mens. Als ik wat had gedaan, hadden ze me toch op staande voet ontslagen?'


'Maar ik heb een afscheid gevierd met alle ouders en kinderen. Dat zou ik dan toch nooit hebben gekregen? Er waren ook andere factoren die meespeelden bij mijn vertrek. Zo had ik niet verteld dat ik toen al directeur van Het Hofnarretje was. 'Daar kwamen ze pas na een paar maanden achter, en dat is me kwalijk genomen. Ik was bij De Kameleon gaan werken om zoveel mogelijk te verdienen omdat we net begonnen waren met ons bedrijf. Ook was ik geen gewone werknemer. Ik had hbo gedaan. Ik zat in de pauze psychologieboeken te lezen.'


'Ik ben nooit verhoord door de politie. Het was beeldvorming. Mannen zijn per definitie verdacht in de kinderopvang.'


Twee weken geleden, donderdagochtend, kreeg Drent een telefoontje van de zedenpolitie. Hij moest meteen aan Robert M. denken, de 27-jarige man die inmiddels verdachte is in een grootschalige misbruikzaak in Amsterdamse kinderdagverblijven. 'Dat was de enige man die een tijdje geleden ontslag had genomen.'


Drie dagen later bracht burgemeester Eberhard van der Laan de misbruikzaak aan het licht. Robert M. wordt ervan verdacht zich op drie kinderdagverblijven en een onbekend aantal oppasadressen te hebben vergrepen aan kinderen. Tegenover de politie heeft hij de namen genoemd van 64 kinderen.


Een van die kinderdagverblijven is Het Hofnarretje van Albert Drent (51), waar Robert van februari 2007 tot juni 2009 heeft gewerkt. Een andere verdachte, Edwin R., was er vijftien jaar oppaskracht. Enkele dagen na het nieuws legde Drent zijn werkzaamheden neer, op aandrang van Van der Laan.


Anderhalve week ontliep Drent de media, volgens hem op aandringen van de burgemeester. Maar woensdag deed hij alsnog zijn verhaal. 'Ik heb misschien inschattingsfouten gemaakt, ik heb niks gemerkt, maar ík ben van kinderen af gebleven. Je komt niet aan kinderen.'


Drent schiet af en toe vol. Hij doet zijn best niemand te beschuldigen en niet te vloeken. Opvallend aan hem is dat hij lispelt, en met zijn been sleept. 'Ik heb in 2006 bedorven kippevlees gegeten, waarna ik de spierziekte CIDP heb gekregen. Daardoor zijn sommige zenuwuiteinden beschadigd.''Een erg dominante, vrouwelijke homo. Daar had ik met hem wel gesprekken over. Ik zei: Robert, wees je ervan bewust hoe je overkomt. Hij liep op de grens. Hij riep emoties op. Maar hij deed niets waarvan ik zei: dit kan niet.


'Kijk, ik vind mezelf een intelligente man. Vaak weet ik hoe mensen in elkaar zitten. Ik vind het verbijsterend dat ik tegenover iemand heb gezeten die veel slimmer was dan ik, zonder dat ik het in de gaten had. Ik heb me de afgelopen dagen te pletter gedacht: wat heeft hij gedaan?''Op een feestje zei hij een keer tegen me: jij bent gewoon helemaal niks, je bent een nul. Hij vond mij een sukkel als ondernemer. Dat was intimiderend. Ik ging in de verdediging, dat zegt genoeg. Robert zei ook: als ik mijn eigen kinderdagverblijf begin, neem ik veel kleinere groepen. Van vier, vijf kinderen.'


'Natuurlijk heb ik wel iets terug gezegd, maar ja, ik kon hem toch moeilijk hierom ontslaan. Dan was heel COC Amsterdam over me heengegaan. Maar hij moest me in ieder geval niet, dat weet ik honderd procent zeker.


'Het laatste half jaar heb ik alleen confronterende gesprekken met hem gevoerd. Ik moest me steeds verdedigen. Ik was blij dat hij weg was. Zijn contract liep in augustus af. Ik had het trouwens ook niet verlengd. Ik ben basaal in mijn emoties. Mensen weten of ik ze mag. Hij wist dat ik hem ook niet mocht.'


'Ik zit soms in mijn auto te vloeken.'


'Dat hij een vuile klootzak is. Hij heeft jarenlang een verborgen agenda gehad. Wat heeft hij allemaal gedaan? Hoeveel mensen heeft hij beschadigd? Ik weet nog steeds niet wat hij heeft gedaan. Wanneer? Waar? Vertel het me. Dan kunnen we gaan rouwen.'


'Ik heb toen een onafhankelijke adviseur ingehuurd. Die heeft contact opgenomen met de zedenpolitie.'


'Ja. Achteraf was het beter geweest als we een echt onafhankelijke adviseur hadden genomen.'


'Dat klopt niet, zoiets staat haaks op onze bedrijfsvisie. Bij elk incident heeft de klant altijd gelijk. We hebben de zedenpolitie, het meldpunt kindermishandeling en de GGD erbij gehaald. Het meldpunt oordeelde dat wij de juiste procedures hadden gevolgd. De zedenpolitie heeft ook verder geen actie ondernomen.'


'Maar hun verhaal veranderde ook steeds. Ik werd op een vrijdagavond gebeld door een moeder. Eerst zei ze alleen dat haar kind naakt door de ruimte had gerend. Later werd het verhaal steeds groter.


'Ik wist ook zeker dat Robert die vrijdag niet alleen op de groep had gestaan. Daarna zeiden die ouders dat het ook op een andere dag gebeurd kon zijn.'


'Dat heb ik wel gedaan. Ik heb hun verhaal serieus genomen. Daarna hebben we een moeder nog geholpen om een ander kinderdagverblijf te zoeken. Dat is niet gelukt. De ouders wilden het er eigenlijk ook niet meer over hebben. Laat het maar rusten, zeiden ze.'


Wat gebeurde er op de slaapfeestjes bij u thuis?


'Het zijn er twee tot vier geweest, met leidsters. We gingen naar een speeltuin, ik bakte pannekoeken. Ik had er niet veel mee, ik hield er niet van. Ze werden georganiseerd door mijn ex-vrouw. Robert is er nooit geweest. Het is uitgesloten dat er ooit iets is gebeurd op die slaapfeestjes.'


'Nou, ik heb hem vrij gegeven om naar Afrika te gaan voor vrijwilligerswerk in een kindertehuis. Ik heb hem zelfs 500 euro meegegeven. Ik vond dat ik geen mooiere reclame kon hebben voor mijn bedrijf dan iemand die in Afrika voor niets met kinderen ging werken. Maar het was geen voorkeursbehandeling. Zo ben ik. Ik ben altijd goed geweest voor personeel. Ik heb zelfs de begrafenis voor een familielid betaald.'


Is het niet raar dat Robert continu met een fototoestel rondliep?


'Robert maakte veel foto's van de kinderen. Ik zag daar niets kwaads in. Hij gaf de ouders afdrukken. Die vonden het fantastisch. Op de meldingen in 2008 na zijn er nooit klachten over hem geweest. Veel ouders waren gek op hem. Sommigen huilden toen hij afscheid nam.'


'Dat is twee keer gebeurd. Robert wilde hem erbij omdat hij het te druk vond met zoveel kinderen. Ik heb dat meteen verboden.'


'Ik geloof niet dat Edwin ook iets ontoelaatbaars met jonge kinderen heeft gedaan. Edwin is een goeie vent. Hij had nooit ruzie. Een echte Hofnar, hoe raar dat nu ook mag klinken.'


'Dat weet ik niet. Maar iemand bij de politie zei tegen me: het is gewoon stom toeval.'


'Ik ben nu langzamerhand zo ver dat ik zeg: ik neem nooit meer mannen aan in de kinderopvang.'


'Iedereen begon te huilen bij het weggaan. Ik had nog nooit zo veel personeel bij elkaar gezien. Ze gaven me allemaal een knuffel, ook de Marokkaanse medewerksters. Maar sinds maandag mag ik geen contact meer met hen hebben.'


'Toen hoofdcommissaris Welten daar zei dat ook Edwin verdachte was, werd ik ineens door de politie aan mijn arm weggeleid. Een agent adviseerde me onder te duiken. Een dag later ben ik met een politiebusje voor me en achter me tot de grens van Den Haag begeleid. Ik leef in een waan. Ben ik verdachte? Ben ik getuige?'


'Ik word nergens bij betrokken. Ik begrijp de burgemeester ook wel. Hij heeft 64 afschuwelijke verhalen gehoord. Hij heeft gekozen voor de slachtoffers. Logisch. Maar er zijn meer slachtoffers dan alleen kinderen en ouders.'


'Ik weet honderd procent zeker dat ik nooit iets ontoelaatbaars met kinderen heb gedaan. Ik ben gek op vrouwen. Ik ben 19 jaar getrouwd geweest en heb nu een lieve vriendin.'


'Nooit gehad. Nooit gezien. Nooit de behoefte gehad.'


Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden