Robert Gesink ontworstelt zich eindelijk aan categorie 'net niet'

Zou de rit naar de Aubisque iets zijn? Zomaar een vraag die opwelde tijdens de rustdag in de Vuelta. Een dag eerder was Robert Gesink tweede geworden in de bergrit naar Lagos de Covadonga. Opende dat misschien perspectieven in de Pyreneeën?

Beeld Corbis via Getty Images

'Ik heb nog niet echt gekeken naar het routeschema', zei Gesink. 'En zo makkelijk is dat niet, hoor, een dag uitkiezen. Maar de Aubisque zou sowieso zo'n dag kunnen zijn.'

'Sowieso zo'n dag', dat werd het dus zaterdag. Misschien zal het naderhand wel dé dag in de loopbaan van Robert Gesink blijken te zijn. Al negen jaar is hij een geachte tegenstander in het peloton, eerst als aanstormend talent en tegenwoordig als taaie volhouder. Maar de belofte van toen is nooit helemaal ingelost.

Natuurlijk, er waren hoge klasseringen in de Tour en de Vuelta. En er zijn belangwekkende overwinningen geweest, met name overzee. Zo eindigde Gesink vier jaar geleden als eerste in de Ronde van Californië en won hij in Canada twee eendaagse koersen van de hoogste categorie. Maar in Europa leek de 30-jarige Gesink voorbestemd voor de categorie 'net niet'. Tot de Aubisque.

Met alles wat hij in zich had, hees Gesink zich in de finale van de veertiende Vueltarit omhoog. Stond op de pedalen, vooral om de kramp de baas te blijven. Bleef uitgeputte metgezellen en voortijlende favorieten voor. En werd zodoende, in zijn twaalfde deelname aan een grote ronde, eindelijk eens geeerd als winnaar.

De hemel is niet ver weg op de ruim 1.700 meter hoge Col d'Aubisque. Bij het bereiken van de eindstreep stak Robert Gesink beide wijsvingers in de lucht. Deze zwaarbevochten overwinning droeg hij op aan zijn vader, zijn trouwste volger in het wielrennen, die in de herfst van 2010 overleed.

Diens dood was zijn eerste tegenslag, althans op privévlak, die een weerslag had op zijn loopbaan. Er zouden vele tegenslagen volgen en alle trokken hun wissel op Gesinks loopbaan.

'Robert en de fietser kun je niet scheiden', zei hij daarover op de rustdag. Als het thuis niet lekker loopt, draaien ook de wielen allerminst vlotjes. Andersom werkt het net zo.

Typerende herinnering: in 2013 reed Gesink zijn eerste en enige Giro d'Italia. Aan ambities bij de start geen gebrek. Eenmaal in de bergen ging het finaal mis. In de eerste bergrit werd hij op grote achterstand gereden. In de tweede bergrit plaatste hij een wanhopige aanval die tot mislukken was gedoemd.

Het was die wanhoop die aan hem ging kleven. Een jaar later kwam de aap uit de mouw. Robert Gesink leed aan hartritmestoornissen, een kwaal die hem onzeker maakte.

Verlost daarvan werd de Tour van vorig jaar opnieuw een bevestiging van zijn status als klassementsrenner, de beste subtopper die Nederland te bieden heeft. Daarna plaatsten Tom Dumoulin, Steven Kruijswijk en Bauke Mollema met hun prestaties in de achtereenvolgende ronden Robert Gesink weer in de schaduw.

Ook die tragiek ging aan hem kleven. 'Ik heb ook weleens tweede gestaan in de Vuelta', stelde hij venijnig vast op de rustdag. Dat is waar. Het gebeurde in 2009, zijn derde jaar bij de profs. Het lijkt een eeuwigheid geleden.

Beeld getty

Als de overwinning van zaterdag een mijlpaal kan zijn, mogelijk zelfs een kentering, dan is het dat vooral in de wijze waarop die werd geboekt. Zelfbewust en geduldig reed Robert Gesink zaterdag naar de overwinning. Geen spoor van wanhoop of twijfel.

In de omvangrijke kopgroep liet hij eerst anderen uitrazen. Halverwege de Aubisque kwam Gesink vervolgens opzetten om in de laatste kilometers op de voorste rij te belanden.

De Rus Silin en de Fransman Elissonde bleven over als concurrent. Robert Gesink maakte er weloverwogen een lange sprint van, vooral bedoeld om het verkrampte lijf te sparen. Het leverde hem voldoende voorsprong op om vader Dick deelgenoot te maken van dit gelukzalige moment.

Quintana koerst af op eindzege

De gezichten spraken boekdelen zondagmiddag: vreugde, trots, vertwijfeling, teleurstelling. Alle stadia van sportmenselijke gevoelens passeerden de finishlijn van etappe 15 in de Ronde van Spanje.

Zo enerverend zal een koers dit seizoen ook niet zijn geweest. Slechts 118 kilometer waren uitgetekend tussen Sabiñánigo en de Aramón Formigal, een berg van de eerste categorie. Maar die afstand werd ten volle benut.

Vanaf de start ging Alberto Contador in de aanval, zoals hij dat vier jaar geleden ook al eens deed in een geslaagde machtsgreep. Ditmaal diende zijn actie vooral het belang van Nairo Quintana.

De rodetruidrager breidde zijn voorsprong op naaste rivaal Chris Froome uit tot ruim 3,5 minuut. Daarmee neemt Quintana een voorschot op de eindzege.

Het is een onverwachte ontwikkeling in een wedstrijd die eindelijk vorm leek te krijgen. Zaterdag, in de op papier zwaarste rit, had Froome geen krimp gegeven. Talloze keren viel Quintana hem aan op de Aubisque, even zo vaak betaalde de Tourwinnaar met gelijke munt terug.

Diens achilleshiel was uiteindelijk het isolement. De Skyploeg werd overdonderd door de bliksemstart van Contador en Quintana. Slechts twee ploeggenoten had Froome paraat in de achtervolging en zij waren niet op hun taak berekend.

Terwijl het verschil rond twee minuten schommelde, vormden zich allerlei dwarsverbanden in het peloton. Froome wist de ploeg van Astana voor zich te charteren en ook Esteban Chaves had reden de gang erin te houden.

Maar in de slotklim deelde Quintana de genadeklap uit. Zelfs Contador kon hem niet volgen. De Italiaan Gianluca Brambilla bleef als enige in zijn spoor. Dat leverde hem de ritzege op. Liefst negentig renners kwamen te laat binnen. Gelukkig voor Froome maakte de jury een uitzondering: anders had hij vandaag zonder ploeggenoten moeten starten. Ook alle Nederlanders zouden de laatste week van de Vuelta hebben moeten missen.

Bart Jungmann

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden