Ritueel slachten

De Joodse filmmaker Willy Lindwer merkt op dat er tijdens de bezetting geen enkel verzet was om de Joden te redden (V, 27 april).

Als gevolg van antisemitisme, lafheid en een gewillig ambtenarenkorps heeft ons land het hoogste percentage van omgebrachte Joodse medeburgers in vergelijking met andere West-Europese landen in de Tweede Wereldoorlog.

Daarbij komt nog de schandelijke manier waarop na de oorlog de terugkerende Joodse overlevenden werden opgevangen door overheid en bevolking .

Inmiddels zijn we de schaamte over deze schande voorbij en vinden we het geen probleem om Joodse landgenoten tot in hun ziel te raken door het verbieden van een eeuwenoud geloofsritueel: het onverdoofd slachten van dieren.

Volgens de Partij voor de Dieren is er hierbij sprake van te veel dierenleed en kwam zij met een wetje dat de steun kreeg van een kamermeerderheid.

Een succesje voor de dierenpartij ten koste van een groep die al zoveel klappen te verwerken heeft gehad. Het wetje is echter window-dressing. Vergelijkbaar met een zware operatie waarbij alleen het weer dichtmaken van de operatiewond wordt verdoofd.

Onbegrijpelijk dat in een land met zo’n gigantisch bio-industrie met zoveel mega-dierenleed dit zo kwetsende wetje voor onze Joodse medeburgers een politieke meerderheid krijgt.

undefined

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden