Rillingen en klinkende zege bij afscheid Koeman

Coach Ronald Koeman schonk Feyenoord in zijn derde en tevens laatste seizoen in de Kuip opnieuw de tweede plaats. Het legioen gaf hem een middag terug om nooit te vergeten.

ROTTERDAM - Feyenoord 5


Cambuur 1


Met iets triomfantelijks in haar stem zegt Bartina Koeman dat haar familie deze week enkele brieven ontving. Die hadden alle dezelfde strekking. Toen haar man Ronald in de zomer van 2011 werd aangesteld door Feyenoord, hadden de briefschrijvers zo hun bedenkingen gehad. Nu wisten ze dat het onzinnig was.


'Zelf wist ik natuurlijk allang dat mijn man de beste trainer is die de club zich maar kon wensen', zegt ze in het perscafé van de Kuip. Ze is speciaal naar deze ruimte toegekomen om de scheidend coach van Feyenoord te feliciteren. Door de zege tegen Cambuur (5-1) heeft de club zich ook in zijn derde jaar, net als in het eerste, geplaatst voor het voorportaal van de Champions League.


Net als aan het eind van zijn eerste seizoen wordt die plek gevierd als een prijs. In Rotterdam-Zuid komt de liefde op deze zondag in tal van variaties op Ronald Koeman af. Er hangen spandoeken met dankbetuigingen. Er worden ballonnen opgelaten. Hij wordt toegezongen. Eerst voor de aftrap. Meermaals tijdens de wedstrijd. En nog een aantal keren erna.


Er wordt gespeecht, door technisch directeur Martin van Geel, terwijl de spelers in de middencirkel een erehaag vormen. Van Geel zegt dat Koeman vertrekt door de voordeur. 'En die zal voor jou altijd openstaan.' Namens de supportersvereniging overhandigt voorzitter Ron Smit een kunstwerk. En dan is hij al gejonast door zijn spelers, nadat spits Pellè hem heeft opgetild.


Cynisch zou je kunnen opmerken dat dit wel erg veel vreugde is bij een club die lang heeft geloofd in zijn titelkansen. Maar volgens Koeman moet Feyenoord zich niet richten op wat het niet heeft behaald, maar juist op wat er wel is bereikt. 'Na de thuisnederlaag tegen Ajax, die erin hakte, zijn zeven zeges op rij geboekt. Dat telt.'


Net als zijn vrouw memoreert Koeman aan het instapmoment bij de club, drie jaar geleden. Hij was ontslagen bij zijn twee vorige werkgevers, Valencia en AZ, kort nadat hij er aan de slag was gegaan. Toen Feyenoord hem in 2011 voor een jaar vastlegde, heerste er scepsis. 'Ik heb in de periode die eraan voorafging een moment gedacht: wil je het nog wel?'


En ja, dat wilde hij. Nadat hij Feyenoord in zijn eerste jaar naar de tweede plaats had geleid, na een zege in Heerenveen, werd de ploeg bij terugkeer in de Kuip onthaald alsof de titel binnen was. Voor Koeman is dat het moment dat zijn verblijf in Rotterdam-Zuid het treffendst weergeeft. Vooral vanwege de fanbeleving.


Bartina Koeman: 'Ik heb mijn man bij veel clubs gezien, maar nergens was de warmte zo groot als hier.'


Haar echtgenoot komt niet voor niets uit zichzelf terug op de fase dit seizoen dat sommigen zich hardop afvroegen of Feyenoord Koeman wel moest houden, nadat hij zijn vertrek had aangekondigd. 'Ik hoorde José Mourinho onlangs zeggen: als het goed gaat, ben je onderdeel van het succes. Zijn de resultaten slecht, dan heeft de trainer het gedaan. Ik denk dat het zo is.'


Stadionspeaker Peter Houtman herinnert zich de Koeman die ooit debuteerde in het FC Groningen waarvan hijzelf als spits deel uitmaakte. 'Ik ben hem altijd blijven volgen en zag hem in de Kuip met wat deukjes arriveren', zegt de oud-spits. 'Hij heeft zich hier als coach gerehabiliteerd. Kijk eens naar jongens als Vilhena, Boëtius, Kongolo en Janmaat. De ontwikkeling die zij hebben doorgemaakt, is voor een belangrijk deel Ronalds werk.'


Aanvankelijk was Houtman huiverig dat deze laatste thuiswedstrijd van het seizoen niet zou lopen als beoogd. Feyenoord begon povertjes en incasseerde na de 1-0 van Vormer knullig de gelijkmaker van Cambuur-spits Barto.


Pas na de 3-1 van Pellè - Vilhena had kort na rust 2-1 gemaakt met een kopbal - verdween die zorg. Opnieuw Vilhena en invaller Boëtius, met een weergaloze uithaal in het dak van het doel, gaven de score een iets te vorstelijk uiterlijk. Maar het paste bij de feestelijke dag, een week nadat de Kuip het podium was geweest van de door vuurwerkincidenten ontsierde bekerfinale tussen PEC Zwolle en Ajax.


'Ja jongen, dit is nou Feyenoord.' Zanger Lee Towers, wiens eigen uitvoering van You'll never walk alone weer herhaaldelijk door de Kuip schalde, koestert de tweede plaats. Bij het verlaten van het stadion houdt hij even stil. 'Ronald heeft Feyenoord zijn gezicht teruggegeven en naar een hoger plan gebracht. De wisselwerking tussen ploeg en publiek, ook dat is Feyenoord.


'Dan zie je Ronald na afloop langs de tribunes lopen, de mensen applaudisseren en je hoort je eigen muziek spelen. Ik had een brok in de keel. Wat ik het mooiste vond, was dat Ronald zijn dankwoord begon met de opmerking dat hij Cambuur een aanwinst voor de eredivisie vindt. Dat typeert de man.'


Wat de man ook typeert, is dat Koeman zich niet laat verleiden tot een uitspraak over zijn toekomst. Die ligt, zoals hij al eerder aangaf, in het buitenland. Na de laatste wedstrijd, op 3 mei tegen AZ, buigt hij zich met zijn manager Guido Albers over de opties.


Nu is het tijd om vooral te genieten van het bijzondere afscheid van het legioen. En er is de gedachte aan zijn overleden vader Martin, die dit niet meer heeft kunnen meemaken. Dat emotioneert hem, maar hij hervindt zich al snel. 'Als er een voetbalman bij had moeten zijn, was hij dat. Dit was heel speciaal voor hem geweest.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden