Rijp omarmt groen op Apollo beeldenbiënnale

Op de Apollolaan in Amsterdam, bij het Hiltonhotel, in de lounge van het hotel zelf, het restaurant en in de rustieke hoteltuin aan het water zijn deze zomer 120 beelden te zien van kunstenaars uit binnen- en buitenland....

Van onze verslaggever

AMSTERDAM

Oud en jong, rijp en groen, bekend en onbekend zijn er in een genereuze mengeling vertegenwoordigd: te land, ter zee en in de lucht. Het water wordt verbeeld door een speelse fontein van Nikki de Saint Phalle in de hoteltuin en de lucht met een vliegend peillood van Ruth van Veenen, dat de Minervalaan overspant.

Veel spraakmakende beeldhouwers van het moment, zoals Pjotr Müller, Thom Puckey, Carel Visser en Auke de Vries, ontbreken. De tamelijk willekeurige keuze van de biënnale laat een merkwaardige mengeling zien, een zomers vakantiepakket, maar dat hoeft de pret niet te drukken. Er zijn, om bekende namen te noemen, beelden van Charlotte van Pallandt, Karel Appel, Corneille, César, Lotti van der Gaag, Mark Brusse, Marte Röling, Nic Jonk en Theo Niermeyer; van Armand, Josep Bofill, Lynn Chadwick, Barry Flanagan, Daniel Spoerri, Niki de Saint Phalle en Nam June Park; van Seymour Likely, het duo Frans en Marja de Boer Lichtveld en het kwartet Alexander Schabracq, Dok van Winsen, Charles Vreuls en Roland Berning.

Het grootste deel van de beelden staat opgesteld op het grasveld en rozenperk in het midden van de Apollolaan en op het gazon voor het hotel. De hoofdgroep wordt geflankeerd door twee opmerkelijke beelden, een vredesteken uitgelegd in gebroken flessen van Seymour Likely en een uitzinnige constructie van het kwartet met Schabracq.

Er zijn oudere beelden bij, die uit een bewogen verleden stammen zoals het werk van Van Pallandt, Appel en Lotti van der Gaag en jonge beelden, die een directe actualiteit tot onderwerp hebben, de Bijlmerramp bijvoorbeeld uitgedrukt in het werk van Hella de Jonge.

Het initiatief van de biënnale ligt bij de Amsterdamse galeriehouder Lex Daniëls, zijn 'stal' is er natuurlijk ook rijk in vertegenwoordigd. Van een paar kunstenaars zijn met meerdere beelden opgenomen, zoals Karel Appel en Hella de Jonge (in de middenberm en in het restaurant). Twee werken van de Spaanse beeldhouwer Josep Bofill flankeren de ingang tot het hotel, waar voor de gelegenheid de rode loper van de trap in rode tegels is doorgetrokken naar de straat. Van de Fransman Arman is met een reeks werken te zien. Hij schonk bij de opening van de biënnale zijn Apollo aan de stad Amsterdam, ter compensatie van een beeld dat vorig jaar verdween.

Er is een mooie, uit schroot gelast struisvogel op rolschaatsen van César, een knipogende zonnegod van Juan Ripolles, een gevouwen lint van steen van Hans Reijnders, een onvermijdelijke haas van Barry Flanagan die de werper bij cricket verbeeldt. Het aardigste beeld van de tentoonstelling wordt gevormd door de opwaaiende zomerjurk en het haar dat door een bries van brons tot een koker wordt voortgestuwd in het vrouwenbeeld High Wind van de Engelsman Lynn Chadwick.

Tegen de wand naast de liften in de lounge is een gedekte tafel van Daniel Spoerri geplakt. De hoteltuin wordt opgeschrikt door een installatie met hangende babypoppen ('Who the hell said everything is art'); tussen de scheepswrakken, die de tuin een romantisch decor moeten geven, prijkt een wrakke motorfiets van Arman. Er staat ook nog een kluis van Ben Vautier, voorzien van het opschrift 'Geen kunst zonder geld' en daar draait alles natuurlijk om, want dit is, behalve een biënnale, vooral ook een beeldenmarkt.

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden