Richie Porte sluipt naar rol van kanshebber

De strijd om de gele trui gaat tussen Vincenzo Nibali en Alberto Contador, zo lijkt het. Maar er is altijd nog die derde hond voor het been: de Australiër Richie Porte.

Je kunt een sportman of -vrouw veel beloven. Ze zijn tamelijk goedgelovig. Sportmensen zijn mensen van het grote doel, ze denken er niet aan dat iets ook mis kan gaan. Of dat er andere motieven in het spel zijn.


Dus toen Team Sky Richie Porte in 2012 overhaalde concurrent Saxo Bank te verlaten en beloofde dat hij de toekomstig leider van de Britse ploeg zou worden, zette de Australiër trots zijn handtekening. Een datum werd er niet op geplakt, op die definitieve kroning van de nieuwe kampioen van het rondewerk. Hoefde ook niet van Porte.


Maar toen hij in 2012 Bradley Wiggins aan de Tourzege hielp en een jaar later Chris Froome bijstond in diens heerschappij in Frankrijk, schoot het wel eens door zijn hoofd. Hoe lang moet ik in deze ploeg nog wachten? 'Als de kans komt, moet je klaar zijn', hield Dave Brailsford, teammanager van Sky hem dan voor. 'Zo is het leven.'


Porte, 29 jaar inmiddels, overlegde niettemin met de ploegleiding en besloot dit jaar voor het kopmanschap in de Ronde van Italië te gaan. Dat was tenminste al iets, en dan stond hij in de Tour de France zijn vriend Froome wel weer bij.


Maar de Giro is de Tour niet. En bovendien werd Porte in de aanloop naar de Italiaanse ronde ziek. In Catalonië en Romandië stapte hij af met een virusinfectie. 'Ik weet niet precies wat hij had', zegt ploegleider Servais Knaven in Gérardmer. 'Hij was niet op gewicht en mentaal niet klaar voor de Giro.'


Plotseling sloeg de twijfel toe. Had Porte het wel in zich om leider te zijn van een wielerploeg? Sinds vorige week woensdag, na de kasseienetappe naar Arenberg, kan hij daar zelf het antwoord op geven.


Zaterdag bleef hij in de klim naar Gérardmer-La Mauselaine van alle outsiders het makkelijkst in het spoor van Contador en Nibali. In het algemeen klassement heeft hij zich tussen de twee rivalen (Nibali staat 2de en Contador 9de) in genesteld. Porte ligt 1.58 achter op de Italiaan, maar 36 seconden voor op de Spanjaard. Zo is hij de derde hond die met het been kan gaan lopen.


Als het gebeurt, zal het stiekem zijn, zonder dat iemand het in de gaten heeft, schat Knaven in. De Nederlandse ploegleider waakt voor een vergelijking met Froome. 'Chris is een andere renner. Die wil andere renners pijn doen. Hij wist ook dat hij de beste in koers was. Met Richie is het anders. Hij is niet de beste renner in koers. Hij moet het anders doen.'


Zelf praat Porte niet over tactieken. In zijn achterhoofd zit nog altijd de zwarte dag die hij vorig jaar beleefde in de Pyreneeën, waar hij het ene moment op weg leek naar het podium in Parijs en het volgende een kansloos gevecht in de achterhoede streed. Knaven is ervan overtuigd dat Porte destijds helemaal niet zo'n slechte dag had, alleen maar een slecht moment.


Het is wat ze Porte bij Team Sky in het hoofd proberen te prenten. Porte is geen grote persoonlijkheid. Als hij zegt dat hij zich beter voelt dan vorig jaar, geloof je hem niet meteen op zijn woord. Wel als hij beweert dat hij tot nu toe onder de radar is gebleven en dat hij dat eigenlijk wel prima vindt.


Dat hij bij de start 's ochtends op het gemak kan ronddrentelen en met iedereen een praatje kan maken, noemt hij 'heel prettig'. Het was de afgelopen jaren, met Wiggins en Froome als leiders, uitgesloten. Porte: 'En het is ook wel eens lekker om in de bus te zitten zonder de stress en druk te voelen die hoort bij een ploeg die de absolute favoriet voor de eindzege moet bijstaan.'


Geconfronteerd met die uitspraken, blijft Brailsford van mening dat het zelfvertrouwen van de Australiër is gegroeid. 'Daar heeft deze Tour niets mee te maken. Dat is vooral gebeurd na zijn overwinning in Parijs-Nice (in 2013, red.).'


Waarom zou Richie Porte niet kunnen winnen op La Planche des Belles Filles? Als Brailsford denkt aan die klim, ziet hij telkens het lachende gezicht van Froome voor zich, die er in 2012 won.


Daar liet de Brit de wereld voor het eerst met hem kennismaken. 'Dat kan met Richie Porte ook gebeuren. Het verlies van Froome is ongelukkig geweest, maar op een bepaalde manier ben ik blij dat we de belofte die we ooit aan Richie deden nu kunnen nakomen.'

Het duel Nibali-Contador

Drie seconden tijdwinst: de uitleg

Nog één keer besloot Alberto Contador zaterdag op de pedalen te gaan staan in het slot van de beklimming van La Mauselaine. Waarom? Leuk voor de moraal, concludeerde Steven de Jongh, ploegleider van Tinkoff-Saxo Bank. Want Vincenzo Nibali boog onverwacht het hoofd. De geletruidrager liet zijn grootste uitdager begaan. Hij gaf hem een paar meter en 3 seconden toe in het klassement. Maar de inzet van de etappe werd niet gerelateerd aan tijd, maar aan mentale winst. Bijna twee kilometer had Nibali aan het wiel van Contador geplakt gezeten. De vraag wierp zich op: kon Contador de leider, de man in vorm, eigenlijk wel uit het wiel rijden? 'Het doel was een schifting aan te brengen door renners die misschien tactisch een rol spelen in de derde Tourweek op achterstand te zetten. Meer niet', analyseerde Contador. Eerlijk gezegd wist hij niet dat de Fransman Biel Kadri al over de finish was. 'Pas toen ik de eindstreep zag, snapte ik dat ik tweede was geworden.'

Drie seconden tijdverlies: de uitleg

Nog een keer besloot Alberto Contador zaterdag op de pedalen te gaan staan in het slot van de beklimming van La Mauselaine. Wat daar gebeurde? Helemaal niets, oordeelde Vincenzo Nibali. Hij schakelde verkeerd en de steile aankomst lag hem sowieso al niet goed. Geen man overboord. Wat nou morele overwinning voor Contador? Hij vond het meer dan keurig dat hij in diens wiel was gebleven. Nibali verloor de Spanjaard geen moment uit zicht. Maar toen hij in de slotfase het hoofd boog, blies hij weer hoop in de Tour. Hij kwam ook al vroeg in de slotklim alleen te zitten. Een van zijn ploegmaats van Astana liet zich terugzakken om zijn met maagproblemen worstelende collega Fuglsang bij te staan, zonder overleg met de geletruidrager. 'Is dat zo?', vroeg Nibali. 'Dat weet ik allemaal niet.' Toen hij was bijgepraat, was het oordeel hard: Astana zou niet sterk genoeg zijn om de Tour twee weken te controleren. Dus gaf Nibali de gele trui zondag over aan Tony Gallopin. Met pijn in het hart.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden