Richard III lummelt op een hangplek

Hij schijnt echt te hebben bestaan, al was zijn gezicht vriendelijker dan we ons nu voorstellen bij de machtswellustige mankepoot Richard III, die in het gelijknamige koningsdrama van Shakespeare zijn halve familie uit de weg ruimt om zelf de troon te kunnen bestijgen....

Precies bij die jeugd haakt de nieuwe bewerking aan, die Oscar van Woensel schreef voor Het Syndicaat, de Amsterdamse theatergroep met een stevige reputatie in voorstellingen voor jongeren. In de titel van de voorstelling, Richard, ontbreekt het achtervoegsel III: de Richard van Het Syndicaat is eigenlijk een gewone jongen met een hardvochtig karakter en een ongewone belangstelling voor moord en doodslag. Hij droomt over wreedheden zoals ieder kind wel eens fantaseert dat hij een vijand het hoofd afhakt.

Het Syndicaat speelt Woensels tekst als een swingend uittreksel van Shakespeares origineel. Personages worden terloops geïntroduceerd op een catwalk. Wie ze precies zijn doet er niet toe. Vier acteurs spelen wisselende rollen; Niek van der Horst is voortdurend Richard, glad gekapt en met lijpe blauwe ogen. Misschien fantaseert hij het hele drama wel bij elkaar. In ieder geval valt er geen druppel bloed en stappen acteurs regelmatig uit hun rollen. 'Dit toneelstuk is niet leuk meer', zegt een van hen halverwege.

Van Woensel past zijn bekende snelle schrijfstijl toe, met veel oneliners. Wee mij, wee jullie, wee Engeland wordt www.eenellende.nl. Dit geeft het drama vaart en haalt de onwaarschijnlijke moordlust van Richard dichtbij. Je ziet hem al lummelen op een hangplek, altijd alleen met zijn ziekelijke fantasieën.

Aan de lichte en hippe toon van de regie van Daniëlle Wagenaar, met ruimte voor ironie, kleeft echter één nadeel. Emoties blijven op afstand. Het Syndicaat schildert een portret van een doortrapt eenzaam jongetje zonder het publiek te laten meevoelen.

Uiteindelijk maak je kennis met een monster van een jongen, maar voel je zijn scherpe tanden niet. Voor jongeren blijft het wel een lekkere samenvatting van een van de mooiste toneelstukken over de mens in zijn eenzaamste eentje.

Bovendien is het prachtig aangekleed door Daniëlle Schilling: moderne grijs-zwart-rode stoffen in riddersnit. In zo'n pak wil iedere puber wel eens het zwaard opnemen tegen zijn omgeving.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met de Volkskrant?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden